ผมอยากเห็นอาจารย์มหาวิทยาลัยลงมาเจาะหาข้อมูลและทิศทางการสอดประสานงานวิชาการลงสู่วิชาชีวิตในภาคสังคมแบบถึงลูกถึงคน ไม่อย่างนั้นก็จะยืนโยนกลองกันอยู่คนละขั้ว ทำยังกับขั้วบวกขั้วลบของอาจาย์Handy
  • รศ.ดร.กมลวัลย์ ลือประเสริฐ

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">รองศาสตราจารย์ ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (สจพ.) กรรมการสภาสถาบัน ประเภทผู้แทนคณาจารย์ สจพ.  อาจารย์ขับรถทะมัดทะแมง พาคุณพ่อคุณแม่มาเที่ยวด้วย ไปร่วมทำบุญตักบาตร ไปเที่ยววัด ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับก๊วนเราอย่างสนุก </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">    </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>ผมได้ยินเสมอว่า ครูบาอาจารย์ไม่ค่อยจะสนใจลงงานภาคสนาม อ้างว่ามีภาระติดพันอย่างโน้นอย่างนี้ ในขณะเดียวกันก็เห็นอาจารย์ในบ็ลอกเกอร์ทำไมมีเวลาทำงานเชิงรุกได้ ปัญหาน่าจะอยู่ที่ใจมากกว่า คนเราถ้าใจมีปัญหาอะไรก็ไขว้เขวได้ ผมอยากเห็นอาจารย์มหาวิทยาลัยลงมาเจาะหาข้อมูลและทิศทางการสอดประสานงานวิชาการลงสู่วิชาชีวิตในภาคสังคมแบบถึงลูกถึงคน ไม่อย่างนั้นก็จะยืนโยนกลองกันอยู่คนละขั้ว ทำยังกับขั้วบวกขั้วลบของอาจาย์Handy