ผมคิดว่า...ทุกคนมีความเป็นจิตอาสาภายในอยู่แล้วแน่นอน แต่บางครั้งเราอาจจะไม่รู้หรือว่าลืมไป.....

                วันศุกร์ที่ OPD  มีคนไข้ที่ติดสุราหนึ่งคนเดินเข้ามาตรวจ  โดยมีพี่ผู้ชาย หนึ่งคนพามา

 

            สองคนนี้ไม่ใช่ญาติกัน          พี่ผู้ชายเล่าว่าสังเกตเห็นคนนนี้เดินไปมา  เมาเหล้า  ไม่มีบ้าน  ไม่มีที่นอน  ค่ำไหน  นอนที่นั่น  จึงรู้สึกสงสาร และได้พามารพ.

 

          ชายคนนี้ไม่มีญาติ  แถมเป็นคนพลัดถิ่นมาอยู่หลายสิบปี  และยังไม่ได้รับประชาชน  ไม่มีครอบครับ เป็นวัยกลางคน  มีปัญหาติดสุราอย่างหนัก

    

             ณ เวลานั้นก็รู้สึกชื่นชม  ในความดีของคนที่นำมาส่งมากๆๆ  เพราะเขามีจิตอาสา  มีความเมตตาอย่างสูงยิ่ง  จึงพาคนไข้คนนนี้มาส่งเพื่อให้หมอรับตัวไว้บำบัดรักษา      ยิ่งกว่านั้นเขายังบอกเพิ่มเติมว่าถ้าหมอจะส่งตัวไปบำบัดที่ รพ.จิตเวขที่เชียงใหม่ก็จะเป็นคนอาสาพาไปเอง.....โอ้ ...คุณช่างสุดยอดจริงๆครับ

 

          ผมกล่าวชื่นชมกับพี่ท่านนั้นทันที    ผมรู้สึกมีความสุขอีกครั้ง  ในแววตาพี่ชายท่านนั้นก็รู้สึกถึงความดี  ความงามในตัวเขาอย่างชัดเจน

    เมื่อคนไข้ท่านนี้เข้ามานอน  เมื่อเริ่มการรักษา  คนไข้ก็มีอาการของพิษสุราเรื้อรัง  อาการสับสน  วุ่นวาย  ทีมรัฏาของเราคนน้อย  อาจจะดูและไม่ทั่วถึงบางเวลา  

  

               เนื่องจากมีญาติของคนไข้เตียงอื่นๆอยู่หลายคน   ผมจึงขอวานให้เขาช่วยเฝ้า  ช่วยดูแลคนไข้ท่านนี้ด้วย    ผมรู้สึกดีใจมากเมื่อเสียงที่ตอบรับ  แสดงการให้ความช่วยเหลือด้วยดี

  

                หลังจากนั้นผมก็เห็นเขาช่วยประคองคนไข้ไปห้องน้ำ   ป้อนอาหาร  แจ้งอาการผิดปกติบางอย่างให้ทีมรักษาทราบ  เสมือนเป็นญาติคนไข้ท่านนี้จริงๆ

   

              ครับ....เรื่องราวจิตอาสาที่เราได้สัมผัสโดยธรรมชาติ  ไม่ต้องไปแนะนำหรือสอนอะไรเขา    ผมคิดว่า...ทุกคนมีความเป็นจิตอาสาภายในอยู่แล้วแน่นอน  แต่บางครั้งเราอาจจะไม่รู้หรือว่าลืมไป.....

  

                ขอบคุณพี่ชายที่แสนดีท่านนั้น  และญาติๆคนไข้ที่น่ารักครับ

 

                ^_^**   ^_^**   ^_^**