ปีแรกที่เป็นนักศึกษาต้องปรับตัว หลายๆ อย่างไม่เหมือนกบตอนที่เป็นนักเรียนมัธยมปลาย อายุก็มากทำให้เข้าใจในบทเรียนของอาจารย์ได้ช้า แต่ก็จะพยายาม
ปีที่สองบทเรียนภาษาอังกฤษที่เคยกลัวกลับไม่ยากอย่างที่คิดอาจารย์สอนได้เข้าใจมากเกี่ยวกับการสนทนาในประโยคสั้นๆ และสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเราทำให้รู้สึกสนุกกับการเรียน
ประสบการณ์การเรียมหาวิทยาลัย
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ลุงพูน · 28 ก.ค. 2550
neoindust · 28 ก.ค. 2550
พุทธพล · 28 ก.ค. 2550
พยอม-น่าน · 28 ก.ค. 2550
บ้านสวนพอเพียง · 28 ก.ค. 2550
ครูแอน · 28 ก.ค. 2550
ดร. ทิพวัลย์ สีจันทร์ · 28 ก.ค. 2550
เป็นกำลังใจให้เรียนภาษาอังกฤษเก่ง ๆ น่ะค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้กับพวกเรากลุ่มลำน้ำจางทุกคน ถ้ามีความพยายาม สิ่งที่เรามุ่งหวัง(ตั้งมั่น) ไม่ไกลเกินจริง (มุ่งมั่น) หรอกครับ เบื้องต้นขอให้เรามีใจ (รับรู้) แล้วคิด (ไตร่ตรอง) สุดท้ายการนำไปใช้ไม่ว่า ภาษาอังกฤษ หรือวิชาใดๆ ขึ้นอยู่กับตัวเราว่า ได้ฝึกฝน(ลองทำ) เพื่อเกิดความรู้ที่ชัดแจ้ง หรือทักษะ มากน้อย อยู่ที่แต่ละท่าน ทั้งสิ้น การสรุปความคิด ความรู้รวบยอด นั้น มีที่มาจากสิ่งที่เราเคยรู้ เคยทำมาบ้างแล้วทั้งสิ้น เพียงแต่ไม่ได้จัดเรียง เพื่อง่ายต่อความเข้าใจ หรือสดวกในการถ่ายทอด สื่อสาร เท่านั้น ที่อาจารย์มอบงานให้เราฝึกเล่าประสบการณ์ หรือเรื่องที่เราประทับใจ นั้น เป็นพื้นฐานของกระบวนการเรียนรู้ในเรื่อง KM
ไม่มีคำว่าสายสำหรับการเรียนหรอกค่ะ และก็ไม่มีอะไรยากไปกว่าความพยายามและตั้งใจของพวกเราหรอกนะค่ะ