ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจะผ่านพ้นไปได้ด้วยกำลังใจดีๆ ที่มีให้แก่กัน

                 บันทึกนี้เป็นบันทึกหนึ่งที่เราตั้งใจจะเขียนมานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้เริ่มสักที ตัวเองไม่ใช่หมอไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มากนัก (ลึกๆ แอบหวังว่าจะมีผู้รู้มาช่วย ลปรร. ประสบการณ์ต่างๆ ให้ฟังบ้างค่ะ)

                 เรื่องนี้เกิดขึ้นโดยที่ตัวเองไม่ได้ตั้งตัว หรือเตรียมใจมาก่อน (ประมาณ ต้นเดือนมิถุนายนนี่เอง)  อยู่ๆ วันหนึ่งแม่ก็มาบอกว่าไม่ค่อยสบาย เหนื่อยง่าย ซึ่งตัวเองก็ไม่ได้เอะใจอะไร ได้แต่เพียงให้แม่พักผ่อนมากๆ (จะพาแกไปหาหมอก็ไม่ไป) จนกระทั่งที่ตัวแม่เริ่มพบว่าเป็นจุดจ้ำเลือดตามตัว แรกๆ เกิดขึ้นเองและก็หายเอง แต่ต่อมาเริ่มมีจุดมากขึ้น จนแกแอบไปหาหมอที่คลีนิคเอง จึงได้พบว่า แม่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แรกๆ ก็ไม่เชื่อ จึงไมเช็คดูตามโรงพยาบาลแถวบ้านเค้าก็ลงความเห็นอย่างนั้นจริงๆ  ตอนนี้สภาพจิตใจแม่เริ่มแย่ลง เพราะตกใจกลัว กับโรคและสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น จึงเริ่มมาเล่าให้ครอบครัวฟัง  ซึ่งตัวเองได้เอาผลเลือด (CBC) ไปให้คลีนิคหมอชื่อดังในจังหวัดดู ประกอบกับจ้ำเลือดที่เกิดขึ้น  หมอลงความเห็นว่า น่าจะเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลัน  ต้องรีบพาไปโรงพยาบาลในกรุงเทพ (หมอแนะนำว่าให้ไป รพ.ที่มีนักศึกษาแพทย์)  ถ้าไปช้าจำนวนเกล็ดเลือดที่แม่มีอยู่น้อย อาจทำให้เลือดออกเองได้  เราตกใจมากแต่พยายามคุมสติเอาไว้เพราะต้องเป็นหลักให้แม่    คืนนั้นเป็นคืนที่เรารู้สึกแย่มากๆ นั่ง search หา รพ.ที่จะพาแม่ไป  ลักษณะอาการของโรค การรักษา ต่างๆ นานา ทั้งคืน และต้องเตรียมของเพื่อจะพาแม่ไปตรวจที่ รพ. ตั้งแต่เช้าด้วย จิตใจสับสนวุ่นวาย แต่เตี่ยและน้องๆ ช่วยกันทุกอย่าง ถึงแม้น้องจะไม่ได้อยู่ที่บ้านก็ตาม ในบรรยากาศนั้น ทุกคนมองตากัน รู้ว่าแต่ละคนคิดและรู้สึกอย่างไร แต่ก็พยายามปลอบกัน "ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจะผ่านพ้นไปได้ด้วยกำลังใจดีๆ ที่มีให้แก่กัน"  

       สุดท้ายเราก็ลงความเห็นว่าจะพาแม่ไปรักษาที่โรงพยาบาลรามาธิบดี ในเช้าวันถัดมา โดยคิดว่าสิ่งที่เราตัดสินใจดีที่สุดแล้ว 

      ส่วนเรื่องราวที่แม่เริ่มเข้าไปรักษาที่ รพ. จะเล่าให้ฟังในบันทึกต่อจากนี้นะคะ  ขณะนี้ก็พยายามศึกษาทำความเข้าใจเกี่ยวกับโรค การดูแลรักษา การปฏิบัติตัวของญาติและคนไข้อยู่ค่ะ

ณ ปัจจุบันแม่ยังคงรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลรามา ฯ ค่ะ ร่างกายแข็งแรงดี รอทำการปลูกถ่ายไขกระดูกอยู่ ขอให้สิ่งดีๆ บังเกิดกับครอบครัวเราด้วยเถิด