การเสวนาที่ใช้เวลาเกินมาเกือบชัวโมง เมื่อใกล้ถึงช่วงสุดท้ายของการเสวนา คณะทำงานได้หารือกันว่าจะให้ผู้ร่วมงานเขียนความคิดเห็นและความรู้สึกในประเด็นไหนบ้าง
ปกติเวลาเราทำกิจกรรมเสวนาเชิงปฏิบัติการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบนี้ เรามักจะให้ผู้ร่วมงานเขียนสิ่งที่ได้เรียนรู้และสิ่งที่ตั้งใจจะทำหลังจากกลับจากการเสวนานี้
แต่เมื่อเวลาจำกัดเราต้องเลือกเพียงประเด็นเดียว คณะทำงานจึงได้ตัดสินใจว่าจะเลือกประเด็นหลัง เพราะเราอยากรู้ว่าการเสวนานี้จะทำให้ผู้ร่วมงานเกิดความมุ่งมั่นและจะทำอะไร เพราะคำตอบว่าได้เรียนรู้อะไรนั้น มักเป็นคำตอบเชิงบวก ที่มีผลเป็นกำลังใจของคณะทำงานเท่านั้น เนื่องจากผู้ร่วมงานมักไม่เขียนเชิงลบ และเท่าที่ผ่านมาเราก็ต้องยอมรับว่าลักษณะคำตอบมักเหมือนๆ กัน ถ้าเราทำให้กิจกรรมลื่นไหลตามที่วางไว้ การเรียนรู้ต่างๆ มักเกิดขึ้นตามวัตถุประสงค์อยู่แล้ว
การขอให้ผู้ร่วมงานเขียนความมุ่งมั่นว่าจะกลับไปทำอะไร ทำให้เราประเมินได้ว่าการเสวนาในครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างไร
นี่เป็นข้อสรุปของคณะทำงานที่ได้ที่ปรึกษามือดีมาช่วย ซึ่งก็คือผู้ปกครองท่านหนึ่งของโรงเรียนนั่นเอง
