ยิ้มแย้มแจ่มใส  ไม่บึ้งตึง  พูดจาดีๆ

      *  รอยยิ้ม ทำให้เกิดบรรยากาศที่ดี ความรู้สึกดีๆ  เหมือนดั่งที่เคยได้ยินว่า...ถ้าเรายิ้มให้โลก  โลกก็จะยิ้มให้เรา

      * ที่เราบึ้งตึงอาจจะเพราะจิตที่ยังมีความกังวล  วิตก  หรือฟุ้งซ่าน  ไม่มีสติหรือสมาธิกับงาน หรือสภาวะปัจจุบันขณะนั้นๆ  หรือเพราะอาจจะเป็นจิตที่เคลือบด้วย  โลภะ  โทสะ  โมหะ

      * การที่จะให้เรายิ้มได้โดยธรรมชาติ   ก็น่าจะมาจากจิตใจที่ดีงาม จากความเข้าใจ  ความรู้เท่าทันต่อสภาวะธรรมต่างๆที่ปรากฎต่อการรับรู้ขณะจิตนั้นๆ  ...มีจิตที่เบิกบานด้วยธรรม...

      *รอยยิ้มน่าจะส่งผล  ต่อเพื่อนมนุษย์ที่ต้องมาเกี่ยวโยง  สัมพันธ์  กับเราด้วย  โดยเฉพาะที่ทำงาน  แม้ว่าเราจะเหนื่อย  งานจะหนัก  เกิดสิ่งที่ติดขัดบ้างระหว่างการทำงาน  แต่ถ้าเรายิ้มให้กันบ่อยๆ  ด้วยความรู้สึกดีๆ  ด้วยความจริงใจ ก็คงเกิดบรรยากาศที่เอื้ต่อการทำงาน  เอื้อต่อการเรียนรู้และสร้างสรรค์สิ่งดีๆตามมาได้

         เขียนเพื่อบอกกับตัวเอง  แม้ว่าจะทำไม่ได้ตลอด  แต่ก็จะพยามทำให้ได้  โดยการเรียนรู้และฝึกฝนให้รอยยิ้มนั้นออกมาจากภายในจริงๆ...

       บางคนก็มีรอยยิ้มธรรมชาติที่ติดตัวมา  มีหน้าที่ยิ้มแย้ม  อย่างจริงใจ  รู้สึกอยู่ใกล้แล้วสบายใจ  อบอุ่น  ดูเป็นมิตร  คนเหล่านี้คงจะมีบุญพอสมควรระดับหนึ่งนะครับ  ผมเข้าใจว่า...