ร้อยเรื่องเรียงราว
ความหมายเนื่องในโอกาสที่ได้บันทึกข้อความ และมีหัวข้อของเรื่องราว
ครบ 100 เรื่อง ที่เปิดโอกาสให้เกิดการทบทวนและทวนความ
ในชุมชนแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา
คำถาม ความคิด และเรื่องราว
เสน่ห์ของการเขียนข้อความในบล็อคที่น่าสนใจ ซึ่งหลายคนหลงในดงแห่งข้อเขียนอันมากมาย และหลายคนบอกว่า เหมือนอาการเสพติดชุมชนแบบใหม่ในสังคมสมัยใหม่ ที่ผู้คนก็ยังเป็นคนธรรมดาที่โหยหาความสัมพันธ์ โหยหาการพูดคุย แลกเปลี่ยนทักทาย โอภาปราศรัยในความสนใจร่วมกัน
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">บ้างก็บอกว่าได้เป็นแหล่งฝึกฝนข้อเขียน สรุปบันทึกหน้าที่การงานสู่ความรู้สาธารณะ ที่มอบไว้ให้กับผู้คนทั่วไป บ้างก็ระบายความสุขเล็กๆน้อยๆรอบตัว จากครอบครัวสู่การทำงาน จากงานประจำสู่งานอดิเรก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">บ้างก็ไว้ปล่อยใจให้ลอยจากต่างแดนสู่บ้านเกิด มีบ่อยครั้งที่สานสัมพันธ์เพราะถูกอัธยาศัยในข้อความข้อเขียน มีมากมายที่เริ่มพลังการเขียนสู่การสร้างความฝันในอดีต จากบันทึกเล็กๆสู่ความพยายามในการเดินทาง และรวมเล่มการเดินทางผ่านการบันทึกข้อเขียน </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไม่ว่าจะกล่าวเช่นไร บทบันทึกในชุมชนเวปบล็อคก็ยังคงเสน่ห์ เหมือนการเปิดรหัสเสรีไว้ให้ผู้คนได้ต่อยอดเพิ่มอรรถประโยชน์ ยืดกิ่งความเห็นสู่ความรู้ และจากภูมิพื้นฐานส่วนตนเป็นภูมิปัญญาสาธารณะ นอกเหนือจากการบอกกล่าวในบันทึกความทรงจำ และนำเรื่องราวที่ตนเองสนใจมาใส่ไว้นั้น ยังคงมีความสัมพันธ์ของชุมชน และการแลกเปลี่ยนที่นำพาเราให้รู้จักกับความหมายในความเข้าใจของคนอื่น ผ่านการไล่เรียงความคิด สู่อักษรที่บรรยายแทนตัวตนของเรา</p><p></p><p> ภายใต้ความคิด ความเชื่อและความเข้าใจของเรา สังคมและความสัมพันธ์ในชุมชนบล็อก ยังได้ฉุดเราให้เข้าใจถึงเสียงเล็กเสียงน้อย จากคนตัวเล็กตัวน้อยมากมายในสังคมไทย ที่ไม่ได้พูดถึงการสื่อสารแบบมวลชน หรือการสื่อสารแบบสาธารณชนเพียงฝ่ายเดียว หรือสื่อสารทางเดียวให้คนหมู่มากรับทราบ กลายไปสู่สังคมของการสื่อสาร จากคนเล็กคนน้อยที่ร่วมกันบันทึกเรื่องราว ร่วมกันอ่าน แสดงความคิดเห็น และร่วมแนะนำแลกเปลี่ยนในแต่ละสิ่งแต่ละอย่างของบล็อค โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างวาระของชุมชนข้อมูลข่าวสารที่หลากหลาย </p><p></p><p>ต่อยอดเสียงเล็กเสียงน้อย </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">แม้ว่าทิศทางของบล็อค จะขึ้นกับธรรมชาติของผู้คนในแต่ละชุมชนไซเบอร์ ซึ่งถูกกำหนดจากวาระข้อมูลข่าวสารกระแสหลักในสังคม แต่ปรากฏการณ์ที่ทำให้เราได้เห็นว่า คุณงามความดีในท่ามกลางทิศทางแห่งโลกทางเลือกได้เกิดขึ้นจริง ชุมชนของการบันทึกข้อเขียน และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากตัวอักษรในบล็อค ได้ร่วมเปิดโลกอันแตกต่าง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">คือร่วมเขียนความจริงจากการกำหนดวาระข้อมูลข่าวสารที่ยิบย่อยมากขึ้น กำหนดเสียงจากคนเล็กคนน้อย ที่บันทึกไว้ในพื้นที่ของแต่ละคน และรอคอยการรวมกลุ่มในยามที่ประเด็นเหล่านั้น คือความสนใจร่วมกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">สิ่งสำคัญคือวาระข้อมูลข่าวสารเหล่านี้ ได้กระจายตัวและเชื่อมโยงกันในแต่ละชุมชนความสนใจ มากกว่าการรับรู้ข่าวสารเพียงไม่กี่ทิศทาง จนถูกนำทิศทางเหล่านั้นมาเหมารวม ว่าเป็นความสนใจและความต้องการของผู้คนในสังคมไทย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>ดอกผลจากบันทึก</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ขั้นตอนของการลำดับความ ไม่เพียงนำเราจากความเข้าใจส่วนตัว เพื่อเรียบเรียงและสรุปความคิดเห็นออกมาเป็นถ้อยความอักษร แต่ยังนำเราไปสัมพันธ์กับความแตกต่างของความคิดอื่น บ่อยครั้งที่ความคิดได้รับการปรุงแต่งต่อเติมท้วงติงและต่อยอด ให้งอกออกไปจากเพียงมุมของเรา ไปสู่มุมของผู้คนอีกมากมาย นอกเหนือจากนั้นความเข้าใจพื้นฐานในการปะทะสังสรรค์จากข้อเขียน และเชื่อมโยงไปสู่การหยิบยื่นน้ำใจไมตรี ทักทายและจดจำกันได้ เมื่อยามได้อ่านข้อเขียน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">บันทึกจากดอกผล ไม่เพียงสร้างให้เราเข้าใจรับรู้ว่า ผู้คนในแวดวงใดรู้สึกเช่นไร ความจำกัดของมุมมอง หรือกรอบความสนใจของชีวิต ในแต่ละชุมชนคนเขียนบล็อค ยังได้ช่วยเราตอบคำถามถึงขีดจำกัดที่เป็นจริงในสังคมไทย ในขณะที่ผู้คนมากมายในแวดวงนโยบายสาธารณะ พยายามขับเคลื่อนสิ่งที่เรียกกันว่า เป็นแนวคิดเพื่อสังคม เป็นแนวคิดเพื่อการปรับเปลี่ยนสู่สังคมที่ดี หรือสร้างกระแสใหม่ทางสังคม การรณรงค์และขับเคลื่อนสังคม ยังมีองคาพยพอีกมากมายซึ่งแอบซ่อนอยู่ในความจริง ความหวาดกลัวและมายาคติมากมาย อยู่ภายใต้บทบันทึกของบล็อกที่เราจะได้มีโอกาสอ่านพบ และเดินทางไปเห็น อ่านด้วยสายตา ถอดความด้วยหัวใจ และรับรู้ได้ว่า ความหมายที่ตัวอักษรเหล่านั้นทำหน้าที่แทนเจ้าของบล็อคคือเรื่องราวใดบ้าง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ล้วนเป็นความจริงที่ปรากฏอยู่ในบล็อค จะล่อหลอกและลวงด้วยความพยายามใดก็ตาม เราก็ไม่สามารถวิ่งหนีได้พ้น เพราะลำพังข้อเขียนคำพูดอุปนิสัยใจคอ ความชื่นชอบและความไม่ชื่นชอบ ล้วนต้องปรากฏขึ้นมาเสมอ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ทบทวนด้านบอดชีวิต </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">นอกเหนือจากข้องามจากคุณความดีมากมายในบทบันทึก เรื่องราวจากบล็อคยังได้ทำให้เราเข้าใจ รอยตำหนิ และรอยด่างบางอย่าง ที่อาจแอบซ่อนและรอคอยให้เรากลับมาอ่านทบทวน บางเรื่องราวอาจฝังอยู่ในใจของเรามานาน เท่าที่เราเรียนรู้ว่า ควรเก็บอคติและมุมมองด้านลบไว้ในท่ามกลางความไม่ดีในมารยาททางสังคม</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">อาการหลงหูหลงตาของข้อเขียน ปรากฏขึ้นเสมอในงานเขียน แต่สิ่งสำคัญสำหรับโลกแห่งการบันทึกและโลกแห่งการอ่านก็คือ เมื่อใดที่เรามีสติ เมื่อใดที่ใจเราวนกลับมา หรือเมื่อใดเรากวาดสายตาเพื่อถอดความ โลกแห่งตัวอักษรก็จะกลับขึ้นมาโลดแล่นอีกครั้ง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">Alberto Manguel ผู้เขียนหนังสือเล่มงามระดับโลกชื่อ A History of Reading ได้บรรยายความยิ่งใหญ่ในโลกอักษร ผ่านการแปลของ กษมา สัตยาหุรักษ์ ในงานชื่อไทยที่ว่า โลกในมือนักอ่าน ได้พรรณนาความยิ่งใหญ่ของตัวอักษรไว้ว่า พลังแห่งมนต์มายาของอักษร ล้วนแอบซ่อนอยู่ ยามเมื่อมีผู้เปิดอ่าน ตัวอักษรก็จะเดินก้าวผ่านกาลเวลาออกมาโลดแล่น และยามที่หยุดการอ่าน สิ่งเหล่านี้ก็จะแอบซ่อนตัวเองไว้กับการเวลา รอคอยการปฏิบัติหน้าที่อีกครั้ง เมื่อยามมีผู้คนเริ่มต้นอ่าน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>ทบทวนและทบทวน <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ไม่ว่าเราจะบันทึกเช่นไร ปรุงแต่งเรื่องราวตามความพึงพอใจเพียงใด ลำดับความชอบใจ สิ่งอันไม่พึงใจ หรือใช้ภาษาเช่นไร เรื่องราวเหล่านั้นก็จะยังคงทำหน้าที่ต่อไป จะลบจะปิดหรือเติมข้อความใหม่เพียงใดเพื่อลบเลี่ยงจากความไม่เหมาะสมในสายตาของเรา หรือต่อมุมมองการอ่านและตีความของผู้อื่น แต่สำหรับการเป็นผู้เขียน ที่อย่างน้อยก็จดจำได้ว่าตนเองเขียน เคยเขียนและเคยคิด จึงบันทึกเรื่องราวลงไป สิ่งเหล่านี้ก็ล้วนอยู่ในแต่ละหน้าของการบันทึก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">หรือการนำมุมมองจากความสนใจ จากข้อเขียนที่ประทับใจเรา จนนำไปสู่พื้นที่ส่วนตัว เหล่านี้ก็ล้วนเชื่อมโยงโลกจากภายนอก จากพื้นที่สาธารณะสู่พื้นที่ส่วนตัว และจากพื้นที่ส่วนตัวสู่การรับรู้สาธารณะในแต่ละครั้งคราวที่มีผู้เข้ามาเปิดอ่าน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ความหมายในการทบทวนข้อเขียน จึงเป็นดอกผลที่ได้ทบทวนตนเอง ทบทวนสิ่งที่ตนเองได้คิด ได้เคยคิด ได้เคยไม่พึงใจ และได้เคยภาคภูมิใจว่า เราอยากนำเสนอหรือบันทึกสิ่งใดไว้ ในพื้นที่ส่วนตัวซึ่งสาธารณะที่จะให้ผู้อื่นได้ร่วมรับรู้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p></p><p>ในท่ามกลางการทับซ้อนของเรื่องราว เรายังมีความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นส่วนตัวและส่วนรวม ในรูปแบบใหม่ของสังคมมนุษย์ ที่อบร่ำให้เรารำลึกอีกครั้งว่า มนุษย์ยังคงเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า สัตว์สังคมอยู่ภายในชุมชนแบบใหม่ และรอคอยให้เราได้มีโอกาสสัมพันธ์กับผู้อื่นอยู่ร่ำไป ตามใดก็ตามที่เรายังมีความคิด ไว้เพื่ออยากบอกกล่าว และอยากฟังสิ่งที่คนอื่นจะบอกกล่าวกลับคืนมา</p><p> </p>
สวัสดีครับ พี่kati
ท่ามกลางปัญหาของระบบ gotoknow ที่กำลังเป็นปัญหาในตอนนี้ ว่ากันว่าสาเหตุมาจากการเข้ามาใช้งานสูงจนเครื่องแม่ไม่ไหว
เป็นปรากฏการณ์ที่น่าดีใจครับที่มีผู้ให้ความสนใจเขียนบันทึก หรือ แม้แต่การเข้ามาอ่านก็ฌป็นเรื่องที่ดี
อินเทอร์เนต เป็นสื่อที่เขาถึงง่าย และมีข้อมูลหลากหลายมหาศาล มีประโยชน์สูงสุดหากเราใช้เป็น และมีทุกข์มากหากเราใช้ผิดวัตถุประสงค์
เริ่มต้นชีวิต BLOGGER
ผมเข้ามาเกือบ 2 ปี และเข้ามาโดยมีวัตถุประสงค์ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ด้วยความที่ผมชอบคิด และชอบเขียน นอกจากมีบันทึกที่เป็นสมุด ผมคิดว่าความคิดอันฟุ้งกระจายของผม หากได้แลกเปลี่ยนกับคนอื่นคงดีไม่น้อย
วันแรกที่ได้เขียน ก็เป็นการปลดปล่อยความคิดตัวเองสู่สาธารณะประหนึ่งวันแสดงความยินดีในการเปิดตัวหนังสือเล่มใหม่ ประมาณนั้น
บันทึกแรก "เส้นทางไกล อาจสามารถ" ที่เคยส่งให้เวปวิชาการแห่งหนึ่ง เขาก็เก็บไว้ไม่ลง เพราะน่าจะผิดคอนเซปป์ ที่กล่าวเรื่องของการพัฒนาที่โลดโผน คิดห่ามๆแบบผม แต่ gotoknow ให้โอกาส
ตรงนั้นเองเป็นจุดเริ่ม ผมคิดว่าความคิดที่สะท้อนปัญหาสังคม ช่วยสังคมได้ แม้ว่าเราเขียนด้วยมุมเรา แต่ก็มีท่านอื่นๆมาเติมด้วยมุมเขา รวมกันเป็นความรู้ใหม่ ทางเลือก ทางออก ที่น่าสนใจ
วันนี้ผมมีการเข้าถึงblog ผม หลักแสน (นั่น เป็นเรื่องสถิติ) ก็หมายถึงว่า ผมได้เดินทางมาระยะหนึ่งและได้พิสูจน์บางอย่างได้ดี
มิตรภาพที่ได้รับจากBLog ก็น่าสนใจ บอกได้ว่าเดินทางไปทั่วประเทศได้แบบสบายใจ
ผมไปคนหาหนังสือที่มิตรไม่รู้จักหน้าแบบพี่ Katiบอกเล่ามา และผมก็ได้อ่าน นับเป็นรางวัลที่ดีของผมมากครับ
ผมต้องใช้เวทีนี้อีกนานและให้เกิดประโยชน์กับตนเองและสังคมมากที่สุดครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ คุณ kati
Congratulations for 1st Anniversary of your block ค่ะ
.... ถือเป็น การ ร้อยเรียงเรื่องราว ที่สุขุม คัมภีรภาพ มากมากค่ะ
.... หลากหลาย มุมมอง ความคิด ทำให้ต้องทบทวน ทบทวน เพื่อเสริมต่อเติมยอด หรือปิดจุดบอด
.... แต่ละคน แต่ละฝัน ต่างก้าวเดินไป ... จุดหมายปลายทาง มิอาจล่วงรู้ ....
... เพียงวันนี้ ขอบคุณ สำหรับร้อยเรียงเรื่องราว สู่ฝันอันยิ่งใหญ่ ได้คิดสะกิดใจ
ขอบคุณค่ะ
คุณ Kati คะ
เมื่อเช้าดิฉันแวะเข้ามาอ่านอย่างซาบซึ้ง และรีบล็อกอินเข้ามาตอบอย่างตั้งใจเป็นเวลากว่าสิบห้านาที ด้วยเนื้อหาที่ยาว.. ย้าว...ยาว สมแก่เวลาและความซาบซึ้งในข้อเขียน แต่ทันทีที่กดบันทึก ระบบก็ดีดความเห็นดิฉันเด้งดึ๋ง...ออกนอกระบบในบัดดล ที่ดิฉันบรรจงพิมพ์เต็มบรรทัดก็หายวับ
นี่คือเสน่ห์ของบล็อกออนไลน์ ที่มาได้และหายไปได้ราวกับเนรมิต : )
คุณKati มักมองเห็นสิ่งที่เป็นคุณมากกว่าเป็นโทษ และนำเสนอให้เห็นมุมมองการสื่อสารในพื้นที่สาธารณะให้มีคุณค่าได้อย่างนุ่มนวลนะคะ ดิฉันชอบบันทึกนี้มากเลยค่ะ : )
สวัสดีค่ะ
sasinanda
เข้ามาอ่านอย่างตั้งใจค่ะ
ยินดีด้วยกับ.......โอกาสในการครบรอบการบันทึกเรื่องราว ครบร้อยเรื่องในรอบหนึ่งปี โดยมีมุมมองจากโอกาส ซึ่งมีวาระพิเศษอันดีที่ได้ทบทวนข้อเขียนในบันทึกนี้
ดิฉันเองเข้ามาเป็นสมาชิกเมื่อราวกลางเดือนมี.ค 2550 เพราะบังเอิญผ่านมาพบ ลองแวะเข้ามาอ่าน ดูว่า เอ ไม่เลวนะ ลองสมัครสมาชิกดู และเริ่มเขียน
ประสบการณ์และวัตถุดิบมีมาก แต่ก็ต้องเลือก เช่นเรื่องธรรมะ ไม่เคยเขียนเลย ได้แต่อ่าน เลยลองเขียนดูสักที จริงๆแล้ว เป็นอะไรที่ ใกล้ชิดอยู่กับตัวมานานมาก เป็น 30 ปี ที่ไม่เขียน เพราะไม่แน่ใจว่า จะมีคนสนใจหรือไม่ แต่ก็ มีคนเข้ามาอ่านดีเหมือนกัน แต่จะไม่ลงลึก เพราะเป็นเรื่องเฉพาะตัวเสียมาก
อยากขอความเห็นคุณคติข้อหนึ่งค่ะ
จำเป็นไหมที่การเขียนบันทึกนี่จะต้องเป็นเรื่องที่ให้เกิดความรู้ทุกเรื่อง--informative--- ให้สมกับจุดประสงค์ของwebนี้คะ