คุณ Kati คะ

เมื่อเช้าดิฉันแวะเข้ามาอ่านอย่างซาบซึ้ง  และรีบล็อกอินเข้ามาตอบอย่างตั้งใจเป็นเวลากว่าสิบห้านาที  ด้วยเนื้อหาที่ยาว..  ย้าว...ยาว  สมแก่เวลาและความซาบซึ้งในข้อเขียน     แต่ทันทีที่กดบันทึก  ระบบก็ดีดความเห็นดิฉันเด้งดึ๋ง...ออกนอกระบบในบัดดล  ที่ดิฉันบรรจงพิมพ์เต็มบรรทัดก็หายวับ

นี่คือเสน่ห์ของบล็อกออนไลน์  ที่มาได้และหายไปได้ราวกับเนรมิต  : ) 

 คุณKati มักมองเห็นสิ่งที่เป็นคุณมากกว่าเป็นโทษ  และนำเสนอให้เห็นมุมมองการสื่อสารในพื้นที่สาธารณะให้มีคุณค่าได้อย่างนุ่มนวลนะคะ    ดิฉันชอบบันทึกนี้มากเลยค่ะ     : )