เรื่องยากๆ
แม่ช่วยได้
เมื่อนึกถึงวันที่ลูกศิษย์มาบอกรัก และขอแต่งงานด้วย มันช่างเป็นวันที่มีความสุขมากเหลือเกิน
เด็กชายภากรเดินเข้ามาที่โต๊ะครู ในเวลาเช้า เช้ามาก ประมาณก่อน เจ็ดนาฬิกา พร้อมกับดอกเข็มในมือกำหนึ่ง “ สวัสดีครับคุณครู “ ครูทักทายตอบ “ สวัสดีจ้า ภากร วันที่เธอมาเช้ามาก มีอะไรพิเศษ หรือจ๊ะ “ “ผมมีเรื่องจะบอกคุณครู “ พร้อมกับยื่นดอกไม้ให้ครู “เอ้า ว่ามาเลย “ “ผมรักคุณครูครับ ผมจะขอแต่งงานกับคุณครู”คุณครูแดงตะลึง แต่รีบตั้งสติ ไม่ให้ลูกศิษย์ตัวน้อยรับรู้ปฏิกิริยาเฉียบพลันที่ไม่สามารถสื่อความหมายว่าดีใจ ตกใจ หรือ ขบขัน “ขอบใจมาก ภากร ครูก็รักภากร ขอเราปรึกษากับคุณแม่ภากรก่อนดีไหม ให้ท่านช่วยให้ความเห็นกับเรานะ” .” ครับ คุณครู” ภากรเอาดอกไม้จากมือครูแดง .”ขอผลไปจัดแจกันนะครับ” “ขอบใจเธอมากจ้า”
นับเป็นกิจวัตรประจำวันของนักเรียน ป. 1 ภาคเรียนที่สอง นักเรียนได้เรียนรู้การทำงานบางอย่างในตอนเช้า ตามความสมัครใจส่วนหนึ่ง และโดยหน้าที่เป็นเวรประจำวันอีกส่วนหนึ่ง นักเรียนกลุ่มหนึ่งที่มาโรงเรียนแต่เช้าเพราะผู้ปกครองต้องไปให้ถึงทีทำงานเช้าเหมือนกัน จะเข้ามาอาสาเช็ดโต๊ะครู จัดดอกไม้ และทุกคนจะทำความสะอาดและจัดของในช่องของใช้อย่างเป็นระเบียบ เมื่อโรงเรียนเลิก นักเรียนจะได้เล่นอย่างเต็มที่นอกห้องเรียน จนกว่าผู้ปกครองจะมารับ สำหรับนักเรียน ป.1 ภาคเรียนที่สอง จะต่างจากเมื่ออยู่ภาคเรียนแรก ที่เห็นชัดเจนมาก คือ เกือบทุกคนต้องการมาโรงเรียนเช้า ๆ และ อยากให้ผู้ปกครองมารับช้า ๆ จะได้มีเวลาอยู่โรงเรียนนาน ๆ บางคนอยากเล่นฟุตบอลกับคุณครูเกษมที่สนามข้างห้อง บางคนอยากจะเล่นเกมที่ครูทำขึ้น ที่ไม่ซ้ำกับที่หาซื้อจากร้านค้า บางคนอยากอยู่ช่วยคุณครูทำงาน เช่นตรวจการบ้าน เด็ก ๆ เห็นใจคุณครูที่ต้องตรวจสมุดงานทุกวัน วันละหลายวิชา แต่ละวิชามีถึง 75 เล่ม
ห้องเรียนของเรา เรียกว่าห้อง ป. 1/ ท. มีนักเรียน 75 คน มีคุณครูประจำชั้น 3 คน คุณครูแดงเป็นหัวหน้าทีม คุณครูแอ๋ว และคุณครูเจียเป็นทีมที่เข้มแข็งมาก คุณครูแดงเป็นหัวหน้าวิชาคณิตศาสตร์ และวิชางานบ้าน คุณครูแอ๋วเป็นหัวหน้าวิชาสังคมศึกษา และวิชาภาษาไทย ส่วนคุณครูเจียเป็นหัวหน้าวิชาวิทยาศาสตร์ และสุขศึกษา แต่ละวิชามีลูกทีมสองคน คือผู้ที่ไม่ได้เป็นหัวหน้าในวิชานั้นนั่นเอง เรามักจะมีเด็กๆเป็นอาสาสมัครช่วยงานครู งานที่เด็ก ๆ ชอบคือ นับสมุดงาน กางสมุดงานหน้าที่ครูต้องตรวจ วางซ้อนๆ อำนวยความสะดวก และ คอยเป็นหน่วยสื่อสารตามเพื่อนที่ครูต้องการพบ เวลามีคำถามและต้องการให้นำไปแก้ไข เด็กๆมีความชำนาญมากขึ้นๆ พอถึงตอนปลายภาคเรียน บางคนสามารถจนบันทึกการส่งงาน คะแนน และ สอนเพื่อนแทนครู
วันนี้ เย็นแล้ว ภากรมาลาคุณครู และ บอกเรื่องสำคัญที่ยังคงค้างคาใจเรื่องจะขอคุณครูแต่งงาน ว่าจะกลับไปปรึกษาคุณแม่
เช้าวันรุ่นขึ้น ภากรมาแต่เช้าเช่นเคย เขามีดอกไม้มาฝากครูอีกเช่นเคย แต่วันนี้เป็นดอกพุทธรักษา “สวัสดีครับคุณครูแดง” “สวัสดีจ้า ภากร “ “วันนี้ผมเอาดอกไม้มาแทนสุชีพ เขาเป็นเวร บ้านเขาไม่มีดอกไม้ ผมเลยขอดอกไม้คุณแม่มาให้ ผมเอาไปไว้ที่นั่งสุชีพก่อนนะครับ” คุณครูพยักหน้ารับรู้ “คุณครูครับ ผมได้คำตอบจากคุณแม่แล้วครับ” “ เรื่องอะไรจ๊ะ“ “ก็เรื่องที่ผมจะขอคุณครูแต่งงาน” ”อ้อ จริงซิ ตกลงคุณแม่ว่าอย่างไร “ “คุณแม่บอกว่า การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องของการดูแลคนที่เรารักให้มีความสุข คนที่จะแต่งงานต้องโตก่อน ต้องทำงานดูแลตัวเองได้ก่อน “ “คุณแม่บอกให้ผมตั้งใจเรียน วันหนึ่งโตขึ้น มีงานทำก่อน จะได้ดูแลคุณครูได้” “ตกลงเราจะเชื่อคุณแม่ ภากรตั้งใจเรียน ครูจะช่วยดูแลภากรก่อน พอภากรโตเป็นผู้ใหญ่ก็มาดูแลครู เราสัญญา” “ครับผมสัญญา”
เรื่องเล่านี้ เป็นความทรงจำที่สดชื่น แม้เวลาจะล่วงเลยไปยี่สิบปี
ครูภาวิณี
เหตุการณ์ดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง เนื่องจากเด็กนั้นยังไม่รู้จักความหมายของคำที่ใช้เป็นสัญลักษณ์บางคำ ซึ่งเขายังไม่คุ้นเคยกับการใช้ การที่ผู้ปกครองและครูร่วมกับสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องแก่เด็กจะเป็นการทำให้เขาเกิดการเรียนรู้และปฏิบัติได้อย่างถูกต้องในฐานะที่เป็นสมาชิกที่ดีคนหนึ่งในสังคม เพราะฉะนั้นจึงมีความชื่นชมกับการกระทำของผู้ปกครองของเด็กคนนี้เป็นอย่างยิ่ง ประกอบกับความมีสติของครูจึงทำให้เหตุการณ์ดังกล่าวผ่านไปได้ด้วยดี บนพื้นฐานของความเข้าใจที่ถูกต้อง