เมืองไทยยุคมืด

ในยุคหนึ่งของเมืองไทยผู้บริหารประเทศไม่ใส่ใจกิจการของประเทศเท่าที่ควรจะเป็น เพลินอยู่กับบางสิ่ง ก็มีพระคอยให้สติ แต่มาปัจจุบันนี้ พระเป็นร่างทรงของเทพไปแล้ว พระบางรูปไปถืออาวุธและร่ายรำทำพิธีเหมือนโนราห์ลงครู ความเป็นพระ เป็นพุทธะผู้รู้สิ่งต่างๆตามที่มันเป็น แล้วไม่หลงไปยึดติดโดยเป็นผู้ตื่น และดำรงอยู่อย่างผ่องใสสอาดควรแก่การเคารพและสิ่งของถวายหายไปไหนแล้ว พระที่เคยเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณให้กับสังคมให้พบความสว่างเปลี่ยนบทบาทตนเองแล้วหรือ แม้จะมีพระดีเช่นท่านเจ้าคุณพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ให้สติกล่าวไว้ในเรื่อง "วาสนาคนไทยได้แค่ไสยศาสตร์" มีกี่คนที่ได้ยิน และได้สติ เมื่อศาสนาก็ไม่ชัดเจนในรัฐธรรมนูญ เมืองไทยก็คงจะถูกครอบงำเช่นนี้ไปอีกนาน ต่อไปบัตรประชาชนก็จะปรากฎว่า"ไม่นับถือศาสนาใด"  เมืองไทยจะเป็นแต่พึ่งพาไสยศาสตร์ดุจดังเขมรที่ผ่านมาแล้วหรือ พุทธัง... ธรรมัง...สังฆัง สรณัง คัจฉามิ มิได้กังวาลอยู่ในหัวใจแล้วฤๅ หรือว่าคนไทยปากอย่างใจอย่าง ช่วยบอกด้วย