เมื่อพี่บุษรินทร์จะเดินทางไปค้นหาชีวิตในต่างแดน(อเมริกา)
มีใครสักคนเคยกล่าวว่า
“การเดินทางของมนุษย์เป็นการพัฒนาชีวิต...”
การเดินทางครั้งนี้ที่แสนยาวไกล
แต่คงไม่ไกลเกินฝันที่วาดไว้
- - - - - - - - - -
สร้างตำนานการเดินทางเพื่อสร้างฝัน
เมื่อเธอนั้นมีสิ่งยึดเป็นจุดหมาย
แม้ความทุกข์ อุปสรรคยังมลาย
พ่ายแพ้ ความ “ศรัทธา”ที่เธอมี
- - - - - - - - - -
เมื่อตัดสินใจก้าวเดินไปในเส้นทางที่แตกต่าง
สิ่งที่หล่อเลี้ยงมีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น...นั่นคือความศรัทธา
...ขอให้พี่บุษพบสิ่งดี-ดีในชีวิตที่ค้นหา ส่งข่าวคราวให้พี่ๆน้องๆหายคิดถึงบ้าง และเมื่อไหร่ที่รู้สึกเหนื่อยและล้า อย่าลืมว่ามีเพื่อนพ้องน้องพี่ที่เมืองไทยเป็นกำลังใจค่ะ...
คุณบุศ
ถามว่าเสียดายคุณบุศไหม เสียดายมาก ถามว่าดีใจไหม ดีใจที่คุณบุศกำลังจะเดินทางสายใหม่ หวังอย่างเต็มเปี่ยมว่าคงพบแต่สิ่งดีๆ พบกับสิ่งที่หวัง มาขอนแก่นมาเยี่ยมน้องๆที่ศูนย์บ้าง ส่วนคนอาวุโสนั้นไม่แน่วันที่คุณบุศมาจะได้อยู่หรือไม่ แต่ก็ยังห่วงใยเช่นเดิม
คราบน้ำตา จาลึกรอยอาลัย
ขอให้พี่บุษใชคดี
และถ้ามีข่าวดีอย่าลืมชวนนะคะ