ผมมีหลาน..เรียนจบแล้วจะให้มาเรียนโรงเรียนบางลี่วิทยา..ฝึกอีแซวกับอาจารย์

 

เสียงสะท้อน...จากผู้ชม

เพลงอีแซวบางลี่วิทยา..ในงานบวชนาค..ที่วัดท่าไชย 

            

           เมื่อวันที่ ๑๗ กรกฎาคม ๒๕๕๐ ผม มีภารกิจเกี่ยวกับการส่งเงินฝากพิเศษที่ธนาคารออมสิน สาขาสองพี่น้อง ระหว่างที่ยืนรอเจ้าหน้าที่ธนาคารดำเนินการอยู่ ก็มีประชาชนที่มาติดต่อธนาคารคนหนึ่งยกมือไหว้และทักทายผม ผมไม่รู้จักเขาแต่เขารู้จักผม

                ท่านผู้นั้นพูดว่า วันนั้นผมได้ดูเพลงอีแซวตอนไปกินเลี้ยงงานบวชที่วัดท่าไชย เด็กๆเล่นกันดีมาก กล้าแสดงออก ผมมีหลานเรียนอยู่ที่โรงเรียนอุภัยภาดาวิทยาลัย จบแล้วผมจะให้มาเรียนโรงเรียนบางลี่วิทยา ให้ฝึกอีแซวกับอาจารย์(พิสูจน์)นะครับ ผมถามว่าตอนนี้อยู่ชั้นอะไรแล้ว แกตอบว่า อยู่ชั้นอนุบาล ผมบอกว่า โรงเรียนบางลี่วิทยา รับม.๑ ถึง ม.๖ ตอนนั้นผมคงใกล้เกษียณแล้วเขาก็หัวเราะ

          ชายคนนั้นพูดต่อ(ผมไม่ได้พูดเองนะ) ว่า เขาชอบการแสดงวันนั้นและผู้ชมหลายๆคนก็บอกว่าชอบ นับเป็นบรรยากาศที่แปลกใหม่ในงานกินเลี้ยงสังสรรค์ แล้วเขาก็ถามผมว่าอาจารย์เอาใครมาฝึก ถึงได้แสดงเพลงพื้นบ้านกันเก่งขนาดนั้น ผมรีบคุยทันที(ตามนิสัยขี้โม้ของผม) ว่าผมฝึกเอง โดยผมไปเรียนมาจากแม่ขวัญจิต แม่บัวผัน(และอาจารย์ชำเลืองด้วย)

               ชายคนนั้นยังเฝ้าชมว่าเด็กของผมกล้าพูด กล้าร้อง กล้าเล่น อาจารย์ทำได้อย่างไร ผมก็บอกว่า ผมส่งเสริมให้เด็กได้มีประสบการณ์พาไปแสดง ไปประกวดอยู่บ่อยๆ แล้วผมก็อดคุยไม่ได้ว่าในรอบปีที่ผ่านมาผมไปชนะเลิศ ที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และที่คุ้มหม่อมไฉไล และรองชนะเลิศในงานอนุสรณ์ดอนเจดีย์

               ผมคุยอยู่สักครู่จึงได้ขอตัวกลับโรงเรียน ไปพร้อมกับความรู้สึกดีๆและกำลังใจอันมีค่ายิ่ง