การใช้ชีวิตในแต่วันตั้งแต่ตื่นนอน จนกระทั่งเข้านอน พบว่าเด็กหอแต่ละคนจะบริหารจัดการเรื่องเวลาของตนเอง ในการใช้ชีวิตในหอพัก สำหรับการตื่นนอน มักจะตื่อนนอนตามตารางเรียนของแต่ละบุคคล จะตื่นก่อนเวลาสักชั่วโมง เช่น เรียนบ่ายโมงจะตื่นช่วงเที่ยง เพื่อที่จะจัดเตรียมตัว ในการไปเรียน ถ้าจะรับประทานอาหารก่อน ไม่ค่อยจะมีเวลา บางรายบอกว่าไม่หิว ท้องไม่รับ ทำให้เกิดความเคยชิน ทำให้แต่ละวันรับประทานอาหารไม่ครบสามมื้อ
เด็กหอส่วนมาก จะได้รับประทานอาหารหลังเลิกเรียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในบางคน อาหารของชาวหอที่จะต้องรับปทานก่อน ในรายที่เป็นกระเพาะ เพื่อรับประทานอาหารรองท้องก่อนที่จะไปเรียน มักจะเป็นที่นิยม ที่หาซื้อได้ง่าย และซื้อมาตุนไว้ได้ ขนมปัง นม เนย โอวัลติน แซนวิส ต้มมาม่าใส่ไข่ อาหารเหล่านี้เป็นอาหารที่ชาวหอรับประทานเป็นประจำวัน
สำหรับในตอนเย็น การใช้ชีวิตที่สบายๆ ไม่มีภาระกิจอะไรที่จะต้องเร่งรีบมากเกินไป จึงทำให้มีเวลาในการรับประทานเต็มที่ จะหนักอาหารในมื้อเย็น สะสมเอาไว้ จะทำให้อาการของท้องร้องหิวไม่มากนัก เพราะเด็กหอมักจะนอนดึก เวลาดึกๆจะเป็นเวลาที่เงียบสงบ เพราะตาสว่าง จะข่มตานอนก็ไม่หลับ ทำให้ไม่หลับไม่นอน จะใช้เวลาหมดไปกับ การเก็บงานที่สะสมมาเนิ่นนาน จะต้องเร่งมือในการส่งอาจารย์ทำให้โหมงานหนักมาก การอ่านหนังสือ คุยกับเพื่อน การพูดคุยโทรศัพท์ เล่นเอ็ม เล่นแซท เล่นเกมส์
จะมีเวลาในการเข้านอนตี 2 ตี 3 ก่อนจะเข้านอน เกิดอาการหิวอีกครั้ง จึงจะต้องจัดการตนเองไม่ให้หายหิว โดยการต้มมาม่าอีกครั้งกว่าจะเข้านอน ก็เกือบสว่าง จึงเป็นเหตุผลหนึ่งในการนอนตื่นสาย ยิ่งวันไหนไม่ได้เรียน กว่าจะเข้านอนก็เกือบสว่าง การใช้ชีวิตของเด็กหอจึงเป็นวัฏจักรอย่างนี้ตลอด
สิ่งที่สะท้อนภาพ ให้เห็นภาพการใช้ชีวิตของเด็กหอ จะใช้ชีวิตที่คล้ายกันในขณะที่มีการใช้ชีวิตร่วมกันในหอพัก ทำให้มีความรัก ความสามัคคี ได้เพื่อนใหม่ ได้คุ้นเคยกันมากขึ้น ในส่วนที่ใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน จะเป็นในช่วงเย็นเท่านั้น ที่หลากหลายในการเดินซื้อจับจ่าย ใช้สอย ซื้ออาหารมารับประทานเพื่อปะทังไม่ให้ท้องร้องหิวๆๆ ได้ทั้งรสชาด ได้สัมผัสพฤติกรรมต่างๆที่หลากหลาย แต่เด็กหอเหล่านี้มีเป้าหมายเดียวกัน คือ การได้มาซึ่งการสำเร็จการศึกษาของแต่ละบุคคล จะทำให้มีชีวิตในการเติมเต็มในส่วนที่ชาวเด็กหอที่ต้องตั้งตารอคอยกัน ในช่วงเวลาที่เขาเหล่านี้กำลังศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยฯ
พี่อนงค์คงลืมไปอย่างค่ะว่าอาหารชาวหอหลักเลยคือ มาม่าค่ะ มีหลากหลายรสชาติ แต่กินยังไงก็ไม่อร่อยสักที แหม พี่อนงค์รู้จริงจังเลยน่ะค่ะ สงสัยจะเป็นเด็กหอเหมือนกัน อยากฝากเรื่องการกินมาม่าสักนิดค่ะว่าไม่ควรกินบ่อยและมากเกินไป เวลากินก็ไม่ควรใส่น้ำเยอะ แล้วก็กินให้หมด(จะได้อิ่มๆ) ว่างๆจะไปขอมาม่ากับพี่อนงค์น่ะค่ะ
สวัสดีค่ะ น้อง... lily
ก่อนอื่นต้องขอบคุณ ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และต่อยอดความรู้ ...พี่...ขอสารภาพเลย ว่า ชีวิตของ การเรียนและการทำงาน จะพักอยู่ที่หอพักตลอดเลย ค่ะ และยังชอบ และ สนุกสนาน ในการที่ได้อยู่ร่วมกับนิสิต มีหลากหลายรสชาด คนที่หงุดหงิด ขี้รำคาญ เซ้ง ไม่ชอบ หรือ มีเสียงรบกวนไม่ได้ คนที่มีคุณสมบัติตามที่กล่าวมา จะพักอาศัยอยู่หอพักไม่ได้ เพราะ รำคาญ ทำให้ไม่มีความสุข
แต่สำหรับพี่อนงค์ ไม่มีปัญหา สบายมาก แล้วที่บอกว่ามาม่าหลากหลายรส น้องlily
ยังไม่ได้บอกเลยว่ามีรสอะไรบ้าง ที่สำคัญเวลาต้มมาม่า ไม่ต้องใส่น้ำเยอะ เดี๋ยวจะไม่อิ่ม...ฮิ..อิ...
ทุกวันนี้... ไม่ค่อยรับประทานมาม่าแล้วค่ะ ไม่มีตุนอีกต่างหากค่ะ ถ้ามาเคาะห้องคงจะได้ผลไม้ค่ะ น้อง lily