หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ผมรอเอาผ้าออกจากเครื่องอบผ้า จึงออกมานั่งพิมพ์บันทึกต่อ ก็เลยได้นั่งคุยกับอาจารย์ประวิทย์ต่อ เพราะอาจารย์ประวิทย์อยากสัมภาษณ์ประสบการณ์ผมในการทำงานในพื้นที่ชนบทและในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข แต่ลักษณะน่าจะเป็นการอภิปรายกันมากกว่าเพราะต่างฝ่ายต่างเรียนรู้จากกันและกัน ผมได้พูดถึงแม่น้ำสองสายในกระทรวงสาธารณสุข ซึ่งไม่สามารถรวมกันได้ และบ่อยครั้งที่ขัดกันและไปกันคนละทิศละทางทั้งๆที่ทำในเรื่องเดียวกัน กลุ่มเป้าหมายเหมือนกัน มีอยู่หลายคู่ เช่น

           ในสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขก่อนที่จะรวมกันก็มีกองโรงพยาบาลภูมิภาคกับกองสาธารณสุขภูมิภาค (ปัจจุบันรวมกันแล้วในสมัยที่นายแพทย์มงคล ณ สงขลา เป็นปลัดกระทรวงสาธารณสุข นายแพทย์สุรเชษฐ์ สถิตย์นิรามัย เป็นผู้อำนวยการกองสาธารณสุขภูมิภาคและนายแพทย์วีรพันธ์  สุพรรณไชยมาตร์เป็นผู้อำนวยการกองโรงพยาบาลภูมิภาคและอยู่สังกัดกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ)

            ในโรงพยาบาลชุมชนก็มีฝ่ายสุขาภิบาลและป้องกันโรคกับฝ่ายส่งเสริมสุขภาพ ที่ทำงานในชุมชนเหมือนกัน แต่มักออกกันคนละเวลา ทำให้เสียเวลาในการนัดชาวบ้านหรืออสม.บ่อยๆ หลังปฏิรูประบบราชการได้ปรับเปลี่ยนเป็นกลุ่มงานเวชปฏิบัติครอบครัวและชุมชน ซึ่งในหลายโรงพยาบาลก็ยังรวมกันไม่ได้จนถึงปัจจุบันเพราะตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะเป็นหัวหน้า หรือบางแห่งก็ไม่รวมเพราะการแบ่งฝ่ายทำให้ขอบเขตงานขัดเจนขึ้น แต่หลายที่ก็รวมกันได้

             ในจังหวัดก็มีสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลศูนย์/โรงพยาบาลทั่วไป ที่ต่างถือว่าศักดิ์ศรีเท่ากันและหลายจังหวัดผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะอาวุโสกว่านายแพทย์สาธารณสุขจังหวัด ทำให้ไม่ค่อยยอมลงกัน แต่ในปัจจุบันถือว่านายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดในจังหวัดในส่วนของสาธารณสุข ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะเดินทางต้องขออนุมัตินายแพทย์สาธารณสุขจังหวัด แต่การบริหารงานบุคคลก็ยังแยกเป็นเอกเทศของโรงพยาบาลเอง ทำให้การบริหารบุคลากรทางด้านสุขภาพยังขาดเอกภาพ  รวมทั้งการบริหารด้านอื่นๆก็ยังดูแยกกันอยู่ เวลาเรียกประชุมระดับกระทรวงก็ต้องเรียกไปทั้งสองคนหรือเวลาประชุมจังหวัดก็ต้องเข้าสองคน ทั้งที่ถ้าเป็นการบริหารจัดการร่วมกันแล้วการไปประชุมคนเดียวก็สามารถนำมาสื่อสารกันได้ในจังหวัด หากเป็นหนึ่งเดียวจริง

             ในอำเภอก็มีโรงพยาบาลชุมชนกับสำนักงานสาธารณสุขอำเภอ ที่ทำงานในด้านเดียวกันแต่อยู่กันคนละสังกัด โรงพยาบาลขึ้นตรงต่อนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัด ดูแลประชากรด้านส่งเสริมป้องกันในเขตที่ตั้งของโรงพยาบาลและให้การรักษาประชากรทั้งอำเภอ ส่วนสำนักงานสาธารณสุขอำเภอสังกัดนายอำเภอ ควบคุมกำกับบังคับบัญชาสถานีอนามัยที่ทำงานทั้งส่งเสริม ป้องกัน รักษาและฟื้นฟูในเขตรับผิดชอบของสถานีอนามัยแต่ละแห่ง เป็นส่วนปลายสุดของระบบของกระทรวงสาธารณสุข หากมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันการพัฒนาสาธารณสุขในระดับอำเภอก็จะดีขึ้น จึงได้มีการพยายามนำสายน้ำทั้งสองสายเข้ามารวมกันโดยการจัดตั้งเป็นคณะกรรมการประสานงานสาธารณสุขอำเภอขึ้น แต่บางแห่งก็ไปด้วยกันได้ดี บางแห่งก็ไม่เคยประชุมพูดคุยกันเลย ต่างคนต่างอยู่ แถมบางที่ยังมีการปีนเกลียวกันอีก