นกยูงตัวเมียมาอยู่ด้วยหลายเพลาแล้ว ปล่อยให้หากินอิสระกับพวกไก่แจ้ เมื่อเช้านี้ไม่รู้ว่าฟิตอะไร นกสาวเดียวดายร้องให้ได้ยินเสียงครั้งแรก นกยูงเป็นสัตว์ที่ร้องเสียงดังมาก ถ้าเกาะยอดไม้สูงเสียงจะก้องกังวาลไปในพงไพร ไม่ใช่ก๊อกๆๆ..กะโต้งโฮงนะครับ เขียนไม่ถูกว่าออกเสียงยังไง เสียงนกกระจอกเทศก็ร้องดังเช่นกัน สัตว์อื่นมีคู่หมด ยกเว้นนกยูงตัวนี้ เดียวดายน่าสงสาร ท่านใดมีนกยูงตัวผู้จะขายหรือบริจาคก็ขออนุโมทนาทั้งนั้น ช่วยกันให้นกหายว้าเหว่เถิดจะได้บุญ เกิดชาติหน้าจะมีภรรยาน่าตาดี เสียงดี ผิวพรรณดี และจิตใจดี สง่างามเหมือนนกยูงรำแพน
วันนี้มีรายการทำบุญตักบาตร ปล่อยปลาไหล ไปล้างห้องน้ำให้พระ สวดมนต์นั่งสมาธิ เป็นกิจกรรมทำความดีประจำเดือน ถามว่าเมื่อก่อนไม่ได้ทำอะไรเลยหรือ ก็ทำบ้างละครับแต่ไม่เจาะจงโต้งๆอย่างนี้ ก็ดีเหมือนกันที่ได้ชวนครอบครัวเข้าวัด แต่กิจกรรมยังน้อยกว่าของชาวค่ายปูนซิเมนต์ไทย ที่ชวนกันไปนอนป่าช้า เพื่อให้รู้ว่าชีวิตนี่หนอ มันก็ไอ้แค่นี้แหละ ทำมาหาได้อะไรมันก็ย้อนไปเป็นธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ปรับจูนกันลงตัวเมื่อไหร่ก็กลายเป็นเลือดเนื้อให้ออกมาเต้นเร้งเต้นกา พอเข้าสู่วัยชราก็พากันไปเป็นอากาศธาตุ อุบายให้ไปนอนคุยกับแม่พระธรณี บางทีความก๋าความเก๋ามันอาจจะเบาบางได้บ้าง
ผมยังมีโปรแกรมคล้ายกันนี้อีกครั้งหนึ่งที่วัดหลวงพ่อกล้วย ได้ดูวีซีดีไม่เคยไปพื้นที่จริง บัดนี้มีวาสนาจะไปอาสาล้างห้องน้ำให้วัด ที่จริงจะได้ไปนอนหลับฝันดีที่ป่าช้ากับชาวปูนซิเมนต์ไทย ถ้าไม่ติดรายการช่วงเย็นที่รุ่งอรุณเสียก่อน
คำว่าป่าช้าดูน่ากลัว โดยเฉพาะป่าช้าไทยในบางวัด ปล่อยให้เถาว์วันพันเกี่ยวต้นไม้ใหญ่รกรื้อครึ้มน่ากลัว ชาวบ้านชอบจินตนาการว่ามีท่านผู้อารมณ์ดีห้อยโตงเตงลงมายามค่ำคืน มีเสียงหมาหอนโหยหวนหรือไม่ก็มีเสียงนกกลางคืนร้องให้สะดุ้งตื่น แต่ถ้าไปกันมากๆเหมือนการล้างป่าช้า คนเฮโลบุกไปขุดเอากระดูกมาทำบุญ เรายังทนต่อความหวาดกลัวได้ เพราะเรื่องนี้เป็นการคิดไปเองมากกว่า พอเกิดศรัทธาเซียนซือก็เลิกกลัวกระดูกที่ฝังเกลื่อนป่าช้า
ตรงกันข้ามกับป่าช้าฝรั่ง เป็นระเบียบสะอาดร่มรื่น ผมเคยไปเดินเล่นนั่งคุยกันที่ป่าช้าแถวๆสีลม ไปครั้งเดียวไม่มีโอกาสได้ไปอีก อยากจะบอกชาวปูนฯว่าน่าหาทางไปนอนป่าช้าให้ครบทุกเชื้อชาติ ป่าช้าจีน ป่าช้าฝรั่ง ป่าช้าอินเดีย ป่าช้าอิสลาม ป่าช้าเขมรฯลฯ แล้วมาประเมินความรู้สึกว่าป่าช้าชาติไหนทำให้หัวใจตุ๊บต้อมๆมากกว่ากัน บางทีวิธีนี้อาจจะทำให้คนมีความดันต่ำ กลายเป็นคนมีความดันสูงก็ได้ หรือถ้าไม่ชอบโปรแกรมนี้ก็มีให้เลือก ไปเที่ยวเชียงใหม่ที่อาจารย์พิชัย แห่งมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ก็ได้เช่นกัน
จะเข้าป่าช้า หรือเข้ารีสอรท์
ใช่ครับ ใจคนเรานี่หล่ะครับ น่ากลัวกว่าป่าช้า
บางทีป่าช้าอาจจะเป็นที่สงบที่สุด
สวัสดีค่ะพ่อครูฯ
เช้านี้จะชวนพ่อบ้านกับเด็ก ๆ เหมารถตู้ร่วมกับเพื่อน ๆ ไปร่วมทำบุญเก้าวัดแบบง่าย ๆ ค่ะ
แล้วจะเก็บเรื่องเล่าสิ่งดี ๆ และพาบุญมาฝากพ่อนะคะ
ตอนนี้ขอตัวลงไปทำกับข้าวก่อนคะพ่อ
ขอร่วมอนุโมทนา สาธุ ในการบุญครั้งนี้ด้วย หากฟ้าลิขิตจริง ตั้งใจไว้ว่าจะไปร่วมล้างห้องน้ำกับพ่อที่ขอนแก่นครับอย่างไร จะเตรียมอุปกรณ์ไว้รอนะครับพ่อ
ส่วนสำหรับวันที่ 18-20 ก.ค. ชาวปูนฯ จะพากันปล่อยวาง หาโจทย์ที่ไม่คุ้นชิน เดินเข้าป่าช้า กับชีวิตปกติที่คุ้นชินกับป่าเร็ว จะไปเปลี่ยนบรรยากาศอยู่ป่าช้า(แบบ Slow motion) กันบ้าง คงน่าจะได้เรียนรู้เท่าทันตนเองมากยิ่งขึ้นครับ อันนี้อยากรู้ต้องลอง ไม่แทงไม่รู้(ฮิๆ รู้สึกจะเป็นคำของพ่อ ขออนุญาตนำมาใช้ อีกแล้ว)
สวัสดีค่ะ คุณครู …………ป่าช้า คือ บ้านหลังสุดท้ายที่เราทุกคนต้องอยู่ อาจจะไม่น่ากลัวก็ได้ แต่สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุด คือ ป่าที่รกๆอะค่ะ งูก็เยอะ คุณครูค่ะ หอบบุญมาเผื่อหนูด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณครูค่ะ ———> น้องจิ ^_^
ไปวัดตอนเช้าๆเจออะไรดีๆเยอะ บางที่เรื่องใกล้ตัวเราละเลย ก็จะไม่ได้รับสิ่งดีๆง่ายๆสบายๆ ได้ความประทับใจ แค่นี้ก็ถือว่าบุญแล้ว ฟังหลวงพ่อเล่าว่า โบถส์ ศาลา หลังใหญ่ เวลาหลวงพ่อย้ายไปจำพรรษาที่อื่น ก็ไปแต่ตัว ไม่ได้แบกวัตถุหนักๆพวกนี้ไปด้วยหรอก มาเบา ไปเบา แบบพวกปูนฯย่องเบาไป ป่าช้า ป่าเร็ว (คิดได้ไง ป่าช้า ป่าเร็ว สำนวนทวีสินเขา)
คลับคล้ายว่าตอนเด็ก ๆ ได้ยินนกยูงมันร้องว่า Help !
Help ! เข้าใจว่าอย่างนั้นนะคะ