เป็นเรื่องเล่าถึงการจัดอบรมเชิงปฏิบัติเรื่องสุนทรียสนทนาครับ
ก็เป็รรุ่นที่3 เเล้วสำหรับโรงพยาบาลของเรา โดยในปีที่ผ่านมาได้จัดไป 2รุ่น รุ่นแรก ทีมนำทางคลินิก 15 คน รุ่นที่สอง ทีมนำโรงพยาบาล 20 คน
อันเนื่องมาจากผลของความสำเร็จทั้ง 2 รุ่นที่ผ่านมา มีในระดับที่เห็นผลอันน่าพอใจ จึงทำให้การเสนอแผนการอบรมในรุ่นที่ 3 และ4 ในครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากผู้บริหารด้วยดี
2 วันที่ผ่านมาก็เป็นรุ่นที่3 ครับ เป็นระดับผู้ปฏิบัติงาน ได้ฟังจากท่านเลขาทีมประสาน ซึ่งเป็นผู้ประสานงานการอบรมแล้ว ได้พบว่าบรรยากาศดีมากๆครับ แม้ว่าจะไม่ได้เต็มที่เพราะเวลาและงบประมาณจำกัดก็ตาม
ทางทีมประสานผู้เริ่มต้นโครงการนี้ เพื่อองค์กรของเรา คสดหวังมากทีสุดคือการได้ผ่านกระบวนการ การได้สัมผัสและได้เรียนรู้ มันอาจจะไม่ได้ผลในตอนนี้ แต่ทีมเราก็จะได้นำไป ขยายผลต่อได้ง่ายขึ้นครับ
บันทีกครั้งที่ผ่านมาครับ http://gotoknow.org/blog/kmsabai/39688
กลับมาถึงแม่สะเรียงตอน เกือบเที่ยงคืน ลูกผมยังไม่หลับเลย
ตอนที่เข้าวงมีผู้ร่วมวงบอกว่าลูกเขาหลับลึก หลับง่าย
ผมก็ว่าดีแฮะเพราะลูกผมกว่าจะหลับก็เกือบเที่ยงคืน
นั่งคุยกันในรถก่อนที่ผมจะเมากาแฟเซเว่นหลับไป ว่า
การตั้งคำถามของทีกระบวนกรฝึกหัดของเรายังไม่ชัดเจน ตอนขึ้นต้นอาจยังไม่ตื่นเต้น ตรงกลางยังไม่ค่อยเนียน จบยังไม่จับใจ ก็คิดว่าครั้งต่อไปคงดีกว่านี้อีก แต่จากการทดลองทำ voice dialogue แบบไม่เคยผ่านของจริง เพียงแต่ถามครูมนตรีมา คงจะลำเลียงเล่ามาในโอกาสต่อไป ครับ