ต่างคนต่างมีวิธีการของตนเอง และนี่คืออีกมิติหนึ่งที่น่าจะทำให้ผู้อ่านได้แง่มุมความคิดใหม่ๆบ้าง

การเขียนบันทึกออกมานั้น แต่ละคนจะมีแนวทางในการเขียน มีประเด็นในการเขียนชัดเจน แน่นอน เป็นประเด็นใกล้ตัว ประสบการณ์ในการทำงาน ชีวิตประจำวัน สิ่งที่พบเห็น ความสนใจต่างๆ ฯลฯ ซึ่งหลายท่านจะเขียนบันทึกในแนวทางนั้น จนผู้อ่านจับแนวทางของบันทึกที่ติดตามอ่านได้อย่างชัดเจน

แต่สำหรับการเขียนบันทึกในแบบที่ต่างจากที่กล่าวมาเมื่อสักครู่ อยากเขียนอะไรก็เขียน ในลักษณะที่มีคนบอกว่า "ไม่อยู่กับร่องกับรอย" ซึ่งเป็นลักษณะที่นายบอนเขียนบันทึกใน blog Keep in my by bon แห่งนี้ บางทีก็เขียนเรื่องชีวิต, ความรัก, คติปรัชญา, เปิดใจ, บทความให้ความรู้, เล่าเรื่องที่อยากจะเล่า, วิพากษ์วิจารณ์ เขียนถึงคนอื่น ซึ่งจะแตกต่างจากคนอื่นอย่างชัดเจน

บันทึกในลักษณะอย่างนี้
- หากพูดในเชิงบวก ย่อมบอกว่า มีความหลากหลาย
- หากพูดในเชิงตรงกันข้าม ย่อมบอกว่า มั่ว เขียนอะไรก็ไม่รู้ จับแนวทางไม่ได้ มีทั้งเรื่องที่คนอ่านคนหนึ่งสนใจ และไม่น่าสนใจ

ต่างคนต่างจิตต่างใจครับ
หากมองให้ดีแล้ว วัตถุประสงค์ของบันทึกแบบ "ไม่อยู่กับร่องกับรอย" อยากเขียนอะไรก็เขียน แถมยังเขียนในประเด็นที่แตกต่างแนวทางกันอย่างสิ้นเชิง มีหลายอย่างที่ต่างกับบันทึกที่มีประเด็นในการเขียนที่ชัดเจน

- การได้ค้นพบในส่วนที่คาดไม่ถึง เช่น ได้พบกับเพื่อนเก่า บุคคลคุ้นเคยที่รู้จักกันมานาน จากการค้นพบบันทึกที่เขียนถึง
- บันทึกแบบไม่อยู่กับร่องกับรอย มีประเด็นที่แตกต่างหลากหลายเหมาะสำหรับการค้นหาข้อมูล ไม่เหมาะสำหรับการติดตามอย่างต่อเนื่อง ซึ่งคนที่ติดตามอ่านอย่างต่อเนื่อง จะต้องเป็นคนที่ใฝ่รู้ เปิดกว้างทางความคิดพอสมควร เพราะจะเขียนประเด็นอื่นๆไปเรื่อยๆ
- การได้รู้จักกับบุคคลที่ไม่คาดคิดว่า จะได้พบ ได้อ่านความคิดเห็น ถือเป็นการเติมความใหม่ใส่ชีวิต เปิดโอกาสให้ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ คนใหม่อยู่ตลอด โดยที่บุคคลเหล่านั้นติดต่อเข้ามาเอง ซึ่งแตกต่างจากบันทึกที่มีประเด็นชัดเจน มีคนติดตามอ่านอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ติดต่อสื่อสารจนผูกพันกันเหมือนญาติสนิทมิตรสหายที่คุ้นเคย เหนียวแน่นกันมากขึ้น


อ่านดูแล้ว อาจจะเป็นแนวทางที่ดูนอกกรอบไปนิดนะครับ ต่างคนต่างมีวิธีการของตนเอง และนี่คืออีกมิติหนึ่งที่น่าจะทำให้ผู้อ่านได้แง่มุมความคิดใหม่ๆบ้าง