เตือนใจตน

...สัปดาห์ที่แล้วนัดช่างมาต่อเติมบ้านด้านหน้า

ให้คุณสามีไปลองหาช่างมา...ก็ได้มาไม่ใกล้ๆไม่ไกล

จากเสาไฟฟ้านี่เอง....พอติดต่อช่างมาพบ  ตีราคารับเหมาปูพื้นทำหลังคาโครงเหล็กและเปลี่ยนประตูเป็นแบบเลื่อน  ค่าใช้จ่ายก็เกือบ 50,000 บาท ความที่เราเกรงใจช่างทั้งตัวเราและสามี ก็ตกลงปลงใจจะทำ    จนคนข้างบ้านขอเข้ามาเอี่ยวร่วมลงความเห็นด้วย   ว่าทำไม๊  ทำไมไมลองติดต่อช่างหลายๆ คนมาตีราคาแล้วเทียบราคาดู    ใจเริ่มกังวล  ....เฮ้อเงินเก็บมาตั้งนาน...  ยิ่งเล่าให้ใครฟังขอความเห็นยิ่งทุกข์ไปกันใหญ่  ... บ้างก็ว่า  โห  ถ้าเค้าทำให้เนี่ยนะ ตอนเก็บเงินงวดแรกไปแล้วเนี่ย  ซื้อหวยต้องถูกแน่เลย.....เอาเข้าไป  ...พอจ่ายเงินงวดแรก  เพื่อนพ้องเริ่มเป็นกังวลแทน  จากที่เรากังกวลอยู่บ้างกลายเป็นวุ่นวายใจไปหมด  จะรอดไหมหนอเรา  จะได้หน้าบ้านไหมเนี่ยเรา  ...โอ้ย  คิดแล้วทุกข์.....ยิ่งปรึกษาคุณสามียิ่งทุกข์  ใครต่อใครก็ว่าเราพวกใจอ่อน  สงสารเข้าไปได้...เอ้า...ตัดสินใจ  ไม่เล่าให้ใครฟังอีกละ...ตัดสินใจไปแล้ว ผิดพลาดก็เราเอง   ตอนนี้ก็ได้หลังคามาแล้วนะ..พยายามตีสนิทกับช่าง  พูดถึงครอบครัวของเค้าว่าเป็นไง  มีอะไรก็เผื่อไปถึงช่างด้วย  สร้างความคุ้นเคย+สร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน  เผื่อคิดถึงกันบ้าง.....   ตอนนี้ก็ปล่อยวาง ไม่ใส่ใจกับรายละเอียดที่มีเพื่อนๆ ผู้หวังดีคอยบอกว่า ระวัง เค้าทำกระเบื้องพื้นไม่เท่ากันนะ  ระวังเค้าซื้อของไม่ดีมาทำนะ  จิปาถะจะมีข้อให้สร้างทุกข์  ก็ปล่อยวาง  ตอนนี้ปล่อยวางค่ะ...บุญคงมีบ้าง...คิดดีเข้าไว้  จะได้ไม่ทุกข์.......เงินทองของนอกกายไม่ตายก้หาใหม่ได้....แต่หากเราทุกข์  เครียด  คนรอบข้างที่สำคัญครอบครัวก็ทุกข์ไปด้วย....ว่าแล้วก็สงบตัวเองไม่ฟุ้งซ่าน  ไม่คิด  ฟังใครมาแล้วก็นิ่งๆ ดีกว่า จริงไหมคะ