กาหม่องอพยพมาจากทางเหนือและมาตั้งรกรากอยู่บนต้นลำแพน ไม่นานก็มีกาหนุ่มตัวหนึ่งมาขอร่วมใช้ชีวิตด้วย เขาทั้งคู่อาศัยต้นลำแพนออกลูกออกหลานมาเป็นเวลานาน วันหนึ่ง นกหัวขวานบินผ่านมาเพื่อหาที่อยู่ใหม่ เห็นต้นลำแพนใบหนาน่าอยู่อาศัยจึงเข้าไปถามกาหม่องเพื่อขออาศัยอยู่บนต้นลำแพนด้วย ด้วยความมีน้ำใจโอบอ้อมอารี กาหม่องจึงพูดขึ้นว่า “อันว่าต้นลำแพนนี้ก็หาใช่ต้นไม้ที่ฉันปลูกไม่ ฉันก็มาอาศัยต้นไม้ด้วย ลูกๆ ของฉันก็อาศัยด้วย ส่วนท่านจะมาอาศัยในเวลานี้ ก็เป็นสิทธิ์ที่ท่านจะกระทำได้ ขอท่านได้เลือกกิ่งตามที่ท่านปรารถนาเถิด”   <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>               นกหัวขวานเลือกกิ่งที่อุดมสมบูรณ์ที่สุด เมื่อได้ที่อยู่ใหม่ที่ดีเช่นนี้ จึงส่งข่าวไปถึงคู่ชีวิตของตนให้มาอาศัยอยู่ด้วย ธรรมดาชีวิตที่ดีคือการอยู่ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่ดี ต้นลำแพนต้นนี้ อยู่ริมน้ำที่สะอาด รอบต้นลำแพนก็มีต้นไม้อื่นครึ้มน่าอยู่อาศัย ระหว่างที่นกหัวขวานอยู่ ณ ต้นลำแพนนี้ ช่วงมาใหม่ๆ ก็ไม่ค่อยที่กล้าทำอะไรมากนักด้วยเกรงใจกาหม่อง ครั้นอยู่นานเข้าก็เริ่มคล่องขึ้น ในการจะออกไปหากิน ในการกินผลลำแพน และการดูแลลูกหลานที่ค่อยๆทยอยกันออกมา ช่วงหลัง นกหัวขวานขี้เกียจที่จะออกไปหากิน จึงพึ่งพาเฉพาะผลลำแพนนั้น เมื่อกิ่งของตนหมดก็ไปหากินกิ่งอื่น ตลอดถึงกิ่งที่กาหม่องอยู่อาศัย ครั้นผลลำแพนหมด ก็จิกและขุดเปลือกลำแพนกิน เมื่อกิ่งของตนหมด จึงย้ายไปกิ่งอื่น ต้นลำแพนที่เคยอุดมสมบูรณ์ก็ค่อยๆ ร่วงโรยลง คงเหลือแต่กิ่งสุดท้ายที่กาหม่องอาศัย กาหม่องเห็นนกหัวขวานทำอยู่อย่างนั้นมาเป็นเวลานาน ประจวบกับวันนั้นนกหัวขวานจะมาเจาะกิ่งที่ตนอาศัย กาหม่องจึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณนกหัวขวาน ถ้าท่านเจาะกิ่งที่ฉันและครอบครัวของฉันอาศัยอยู่ พวกฉันจะไปอยู่ที่ไหน” <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">  </p>              นกหัวขวาน          : “เราก็อพยพไปอยู่ที่ต้นลำพูสิ เพราะต้นลำพูที่อุดมสมบูรณ์มีอยู่ข้างๆนี้” <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>               กาหม่อง                : “ถ้าต้นลำพูหมดไปล่ะ เราจะไปอยู่ที่ไหน” <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt 108pt; text-indent: -72pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p>               นกหัวขวาน          : “เราก็ย้ายไปอยู่ที่ต้นมะขามสิ และถ้าต้นมะขามร่วงโรยเราก็ย้ายไปอยู่ต้นอื่นๆต่อไป ไม่อดตายหรอก” </p><p></p><p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>               กาหม่องจึงเอ่ยขึ้นว่า “ถ้าอย่างนั้น เรามิต้องย้ายกันไปตลอดหรือ ฉันว่า ท่านคิดผิดแล้ว สิ่งที่ท่านควรจะคิดคือ ท่านไม่ควรทำลายในสิ่งที่เอื้อประโยชน์ให้กับชีวิตท่าน เราอาศัยต้นไม้ไม่ใช่ต้นไม้อาศัยเรา เมื่อเราอาศัยสิ่งใดเราก็ควรให้สิ่งนั้นอาศัยเราด้วย เราไม่ใช่เจ้าของต้นไม้ เราได้ที่อยู่อาศัยที่สุขสบาย เราก็ควรที่จะดูแลรักษาให้ดี เรามาอยู่เพียงชั่วชีวิตลมหายใจเข้าออกแล้วตายจากกันไป สิ่งที่เราควรจะทำคือ ทำอย่างไรให้ต้นไม้นี้ เป็นต้นไม้ที่อยู่ได้ต่อไปเพื่อสัตว์ทุกตัว โดยมิใช่เพียงครอบครัวลูกหลานของเราเท่านั้น หรืออยู่เพียงช่วงที่ท่านมีชีวิตอยู่เท่านั้น ฉันขอให้ท่านใช้ปัญญาคิดทบทวนใหม่เถิด” และย้ำอีกว่า “เราไม่ใช่เจ้าของต้นไม้ เรามาอาศัยต้นไม้ สิ่งที่เราควรจะทำคือ ทำอย่างไรให้ต้นไม้ได้อาศัยเรา อีกอย่างหนึ่ง เรามิควรทำเป็นเจ้าของในสิ่งที่เรามิได้เป็นเจ้าของ”