"ว&ท จะเป็นเครื่องมือสร้างวิถีชีวิตที่ดีงามในคนรุ่นใหม่ได้อย่างไร"

         วันที่ 16 ก.ค.50  ในการประชุม "สมัชชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ครั้งที่ 6"  เรื่อง "ประเด็นอุบัติใหม่ที่ต้องใช้วิทยาศาสตณ์และเทคโนโลยี"  ช่วงบ่าย (13.30 - 15.15 น.)   เป็นการะดมความคิดกลุ่มย่อย 5 กลุ่ม   เพื่อตอบโจทย์หรือคำถาม "ว&ท จะช่วยแก้ปัญหาเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมในอนาคตได้อย่างไร"    โดยที่ห้องแรก  เป็นเรื่อง "วิถีชีวิตอุบัติใหม่" (Emerging Lifestyles) ซึ่งเขามอบให้ผมเป็น "ประธานกลุ่ม"

         แต่เอาเข้าจริง ๆ  ทีมผู้จัดเขาคล้าย ๆ ยกให้ผมเป็นผู้จัดการ theme วิถีชีวิตอุบัติใหม่ นี้ไปเลย   แปลกแท้ ๆ

         ไหน ๆ ก็ไหน ๆ  ผมจึงเสนอต่อผู้จัดการประชุมว่า  ห้องย่อยที่ 1 "วิถีชีวิตอุบัติใหม่"  จะเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (sharing)  ไม่ใช่อภิปราย (discussion)   โดยจะเน้นแลกเปลี่ยนเรียนรู้การปฏิบัติหรือเรื่องราวของความสำเร็จ   ในลักษณะของ success story sharing    ไม่เน้นการอภิปรายเรื่องปัญหา   แต่เน้นการเล่าเรื่อง (storytelling)

         การประชุมแบบนี้   จบการประชุม  คณะเลขานุการกิจของการประชุมจะได้แนวทางดำเนินการ   ไม่ใช่ได้ข้อคิดเห็นทางวิชาการหรือไม่รวบรวมคำบ่น

         โจทย์ของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในห้องที่ 1 คือ "ว&ท จะเป็นเครื่องมือสร้างวิถีชีวิตที่ดีงามในคนรุ่นใหม่ได้อย่างไร"  

         กล่าวด้วยถ้อยคำเชิงลบ   ก็ตามหัวข้อบันทึกนั่นแหละครับ   "เราจะช่วยกันสร้างวิถีชีวิตแบบใหม่ที่เยาวชน (และคนไทยทั้งมวล) ในอนาคต  จะไม่เป็นโรคขี้โมโห ได้อย่างไร"

         ที่จริงอดีตนางสาวไทยและครอบครัวก็มีความทุกข์จากเหตุการณ์ที่ลูกชายเจ้าโทสะ (ขับรถเบนซ์ไล่ชนคน จนมีคนตาย) ก่อขึ้นมากพออยู่แล้ว   เราไม่ควรซ้ำเติมนะครับ    ผมขออภัยที่เอาชื่อมาใช้เพื่อสะกิดใจผู้คนให้หันมาเอาใจใส่เรื่องนี้อย่างจริงจัง    ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ดูหมิ่นใด ๆ ทั้งสิ้น

         มองอีกมุมหนึ่ง   เราจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่อง "การใช้ ว&ท สร้าง EQ ของคนรุ่นใหม่"   เน้นการสร้าง EQ ของคนทั้งประเทศ  ไม่ใช่มองแค่เป็นคน ๆ

         มองอีกมุมหนึ่ง   เป็นการคุยกันเรื่องวิธีการใช้ ว&ท สร้างคนรุ่นใหม่ที่เข้าใจ (อารมณ์ของ) ผู้อื่น   และเข้าใจ (อารมณ์ของ) ตนเอง   เพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข   เน้นคำว่า "อยู่ร่วมกัน" ไม่ใช่เอาเปรียบกัน

         มองอีกมุมหนึ่ง (เรื่องนี้มันมีอสงไขยมุมนะครับ)  เป็นการพูดคุยแลกเปลี่ยนวิธีการ "เชื่อมเครือข่ายใยประสาทในสมองคนไทยในอนาคต"  ให้เป็นเครือข่ายใยประสาทของคนที่มีความสุขจากการได้ทำประโยชน์เพื่อผู้อื่น   จากการได้เห็นอกเห็นใจ  ช่วยเหลือผู้อื่น  จากการเป็นผู้ให้   ไม่ใช่หาความสุขจากความสะใจ   การเอาชนะ   การทำร้ายผู้อื่น

มองจากด้านลบ   เราจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้วิธีการป้องกัน
- โรคโมโหร้าย
- โรคโลภมาก
- โรคไม่เห็นใจคนอื่น  เห็นแก่ตัว
- โรครอไม่เป็น
- โรคมุ่งเสพ  ไม่มุ่งสร้าง (สรรค์)
- ฯลฯ  อีกหลากหลายโรค   อันเกิดจาก ว&ท ในปัจจุบัน   ถูก "กระแสหลัก" ของทุนนิยม  บริโภคนิยม  เอาไปใช้งานอย่างมีประสิทธิผล   กระแสสังคมนิยม   โลกนิยม   ไม่มีพลัง  ไม่มีการจัดการ   เพื่อใช้ ว&ท ในการสร้าง "ซุปเปอร์แมน" ที่เสพ "เอ็นดอร์ฟิน" จากการทำความดีแก่ผู้อื่น

         งานนี้จัดที่อิมแพ็ค เมืองทองธานีครับ

         ย้ำนะครับ   ว่าในช่วงอภิปรายกลุ่มจะมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบที่ผู้เข้าร่วมประชุม "เล่าเรื่องความสำเร็จเล็ก ๆ" ในการดำเนินการใช้ ว&ท เป็นเครื่องมือสร้างวิถีชีวิตที่ดีงามให้แก่เยาวชน   เล่าสั้น ๆ คนละ 2 - 3 นาที   ท่านจะเล่าตัวอย่างในครอบครัวก็ได้   แต่ในที่นี้เราเน้นการดำเนินการแบบ "มหายาน"  คือเน้นการดำเนินการภาพใหญ่ของสังคม   แต่เรื่องราวการดำเนินการเล็ก ๆ ก็สามารถชี้แนวทางของภาพใหญ่ได้

วิจารณ์  พานิช
 6 ก.ค.50