ครูคือคน

ครูก็คน 

โอ้...ชีวิตครู...

ใครจะรู้ ถึงความทุกข์ และขุกเข็ญ

สั่งสอนศิษย์ ทั้งหมด เช้าจรดเย็น

ใครจะเห็นใจครู ผู้อดทน

หวังให้ศิษย์ ได้ดี มีวิชา

ให้ก้าวหน้า เพื่อขจัด ความขัดสน

หลายคนมอง ว่าด้อยค่า ราคาคน

ครูไม่ปริปากบ่น อดทนฟัง

ลูกศิษย์ ร้อยแม่ ร้อยพ่อ

ไม่ย่อท้อ เหนื่อยอ่อน สู้สอนสั่ง

เด็กดี หรือเสเพล เกน่าชัง

ครูก็ยัง มองเห็นค่า น่าชื่นชู

พ่อแม่บอก เหนื่อยอ่อน สอนไม่ไหว

ฝากลูกให้ ช่วยดัด ช่วยขัดถู

หากผิดบ้าง พลั้งไปนิด ช่วยคิดดู

ขออย่าลืม โปรดรับรู้ ครูก็คน

-ปณิธิ  ภูศรีเทศ-