อาทิตย์ที่ 1 ก.ค. 2 ทุ่มกว่าแล้ว ที่เราเร่งงาน การติดตั้ง จัดวาง งานนิทรรศการศิลปวัฒนธรรม ที่ มอ.ปัตตานี
น้องนักศึกษาทำงานอย่างปลื้มในตัวเอง เพราะเป็นการติดตั้งผลงานของตัวเองและของเพื่อน
ต่างก็ถ่ายรูปเป็น อนุสรณ์ กับภาพวาดของตัวเอง ซึ่งเป็นการแสดงงานครั้งแรก ในชีวิต ( ที่น้องนักศึกษา ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ )
บรรยากาศเป็นไปอย่างสนุกสนาน รวมทั้งเหนื่อย ยิ่งสองทุ่มก็เริ่มหิว
ฉันน่ะ ชิงทางข้าวห่อของเจ้ยะ จากลานอิฐ ก่อนเพื่อน เพราะต้องทานยากดภูมิคุ้มกัน ตอน 1 ทุ่ม ทุกคนก็อนุญาติเรียบร้อย
รูปสมาชิก รูปนี้ยังไม่ครบ เพราะ น้องๆ สลับไปสลับมา เพิ่ม ลด
ไปมา กันสนุกสนาน ที่อยู่ในรูปนี่ ยืนพื้นแต่เช้า...ได้แก่ น้องต้ม น้อง เค น้องทราย น้องจอย น้องฝน ส่วนที่ยืนเป็น ลม้ายเพื่อนของฉันที่จะคอยดูแลทุกคนในงาน
เสร็จงาน น้องก็ตั้งวงทานข้าว ที่ตรงข้ามกับไฟสปอทไล้ท์ ที่สว่างมาก...ส่วนพี่ๆคนอื่นก็ไปทานที่อีกมุม
ฉันทานอาหารแล้วก็เลยเดินไปจัดของลงกล่อง เพื่อว่าจะได้ประหยัดเวลา เมื่อทานข้าวเสร็จ เราจะได้กลับที่พักกัน
ขณะที่ฉันยืน หมุนไปมา เก็บของ อยู่ข้างเสา ที่มี ไฟสปอทไล้ท์
ส่องอยู่ ..ชอท แรก...ที่ตกใจ คือ เศษแก้วกระจายลงมาที่ตัวฉัน
ฉันไม่ได้มองใคร..ได้แต่กระโดดออกมาจากที่ตรงนั้นเร็วที่สุด
เศษแก้วชุดแรก ไม่ร้อน เป็นแก้วแตกธรรมดา ที่ไม่มีคม...ฉันไม่มีแผลอะไร
จากที่ฉันกระโดดออกมา ก็มีเสียงไฟช้อต ดังสนั่นตามมา ตัวของไฟสปอทไล้ท์กระเด็นออกมา แต่ไปทางที่ไม่โดนนักศึกษา
แต่เศษแก้วร้อนก็กระเด็นไปทั่ว ...มีน้องฝนที่โดน เศษแก้วร้อนที่
หน้าขา มีแผลนึง...มีคนบอกว่าให้เอาน้ำปลาใส่...
น้องทั้งหมดมาถามฉัน และคิดว่า ฉันต้องโดนหนักกว่าคนอื่น
" ผมเห็นพี่หน่อยโดนเศษแก้ว ผมนึกว่า พี่ ต้องมือลวก แน่นอน "
ทุกคนต่างตกใจ...น้องฝน ที่เจ็บเล็กน้อย ยังบอกว่า
" ดีนะพี่ ที่เกิดวันเตรียมงาน ถ้าเป็นวันเปิดงาน
คนต้องเยอะกว่านี้ คงมีคนเจ็บมากกว่า นี้..."
น้องมีกำลังใจที่ดี และนึกถึงคนอื่น...
สวัสดีครับ.......หน่อย......ดีแล้วหล่ะที่ไม่เป็นอะไรมาก..ทั้งน้องนักศึกษาด้วย.......ไม่งั้นคงลือกันอีกหลายวันเรื่องจัดงานศิลปวัฒนธรรมแล้วเจอดี......ทั้งทีมที่มาช่วยงานและผู้จัดงาน.......
ฟาดเคราะห์ไปน๊ะ..........อย่างไรก็ดูแลสุขภาพดี ๆ หล่ะ
ขอความทุกข์ โศก โรคภัย จงวินาศสันติ จากชีวิตของหน่อย............
สวัสดีค่ะพี่หน่อย
หวัดดีพี่พงศ์ ก็ตกใจกันโขอยู่ ก็ดีมากที่ไม่โดนเต็มๆ
สงสารน้องๆ ทั้งปลื้ม ทั้งหิว ช่วยงานทั้งวัน
วันหลังๆก็นัดมาคุย ประชุมกันต่ออีก ก็เจอน้องๆชมรมอาสา เพิ่มขึ้นเยอะแยะเลย
พวกนี้นะ แย่งกันคุย กันโม้ใหญ่เลย
สวัสดีค่ะพี่หน่อย
หายเร็ว ๆ นะค่ะ อย่าลืมดูแลสุขภาพนะค่ะ คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะคุณดอกแก้ว แวะมาเยี่ยมและขอบคุณที่ไปแวะแสดงความยินดีเรื่องหนังสือค่ะ
เพิ่งได้มีโอกาสทำความรู้จักกัน อ่านโพรไฟล์ของคุณแล้ว ชื่นชมมากที่เป็นคนตั้งใจทำงานเพื่อส่วนรวม และมีกำลังใจในการดูแลรักษาตัวเองดีมาก นี่แหละค่ะคือผู้มีจิตใจสูง คิดถึงแต่ผู้อื่น คุณดอกแก้วจะเป็นทั้งกำลังใจและตัวอย่างที่ดีของผู้ที่ป่วยเรื้อรังทุกคน
โชคดีที่ไม่เป็นอะไรจากเศษแก้วที่ร่วงใส่
รักษาสุขภาพและต้องพักผ่อนให้เพียงพอด้วยนะคะ
ระลึกถึงพี่หน่อยเสมอ
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
ขอบคุณพี่หน่อยที่ดูแลน้อง ๆ ได้ดีเหลือเกิน
ขอให้พระคุ้มครองค่ะ
ดีใจคะน้องอึ่งออบ มาเยี่ยมที่นี่ ...แต่ไม่ได้เจอกันที่