สังคมแบบ Father knows Best

สังคมแบบ

Father knows Best

ในท่ามกลางความเปลี่ยนผ่านของสังคมไทย ความหวังดี ความสามัคคี สมานฉันท์ คำถาม การต่อต้าน การร่างรัฐธรรมนูญ การขอประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญ ที่ตามมาด้วยการสนับสนุน และการคัดค้าน กลายเป็นเนื้อหาในท่ามกลางความอึดอัดของข้อมูลข่าวสาร

ความวุ่นวายกลายเป็นคำสรุปแบบไม่ต้องคิด ในท่ามกลางการเปลี่ยนผ่านเหล่านี้ รัฐบาลแต่งตั้งของนายกรัฐมนตรี พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ กลายเป็นหนึ่งในรัฐบาลซึ่งกำลังใช้ช่องว่างทางอำนาจ ออกร่างพระราชบัญญัติมากมาย ที่นำพาคำถามมาถึงคนทั่วไปในสังคมไทย สังคมอเมริกันในยุค 1950 – 1960 ภายหลังจากภาวะสงครามซึ่งสงบลง มีภาพยนตร์ชุด Sitcom เรื่องอมตะอันเด่นดังเรื่องหนึ่ง ที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในมรดก ทางวัฒนธรรมโทรทัศน์ของสังคมอเมริกัน ที่มีชื่อเรื่องว่า Father knows Best (1954 – 1962) โดยภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่องดังกล่าว คือเรื่องราวสนุกสนานของครอบครัวในฝัน เป็นครอบครัวอุดมคติของชนชั้นกลางครอบครัวหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่ในชุมชนมิดเวสเทิร์นแห่งสปริงฟิลด์ โดยเรื่องราวของพ่อผู้นำครอบครัว ในฐานะของพนักงานขายประกัน ซึ่งมีภูมิหลังจากความเป็นอดีตนายทหารผ่านสงคราม จนมาสู่การนำชีวิตครอบครัว คือแกนกลางในการดำเนินเรื่องผ่าน คำถาม คำตอบ และเรื่องราวรายวันของชีวิต ความสนุกสนาน ตลก และขบขัน กับความรู้ดีของคุณพ่อ คือหัวใจสำคัญของเรื่องราว บางตอนก็นำพาคำถามต่อเนื่อง บางตอนก็สร้างปัญหาแวดล้อมกับผู้คน ในคำตอบและความจริงของตำนานบทภาพยนตร์ชุดโทรทัศน์ยิ่งใหญ่เรื่องนี้ ยังกลายเป็นเนื้อหาสำคัญ ในการศึกษาวิจัยด้านมานุษยวิทยา และสังคมวิทยาในสังคมอเมริกัน หรือกระทั่งว่า ชื่อภาพยนตร์ดังกล่าว คือคำจำกัดความ ภายใต้แนวคิดเผด็จการทางสังคมแบบหนึ่ง ในขั้นตอนของเรื่องราวความรู้ดี ซึ่งยืนอยู่บนสมมุติฐาน และความเชื่อว่า ผู้นำจะนำพาแต่สิ่งดีๆ มาสู่ผู้ตามในบ้านเมืองนั้น กลับกลายเป็นเสน่ห์อันยิ่งใหญ่ของข้อถกเถียง เสน่ห์อันมากมาย ที่นำพาเราไปสู่คำตอบของความจริงว่า สุดท้ายแล้ว ไม่มีใครในสังคมที่รู้ดีไปกว่ากัน สิ่งสำคัญมีเพียงการพูดคุย หารือ แลกเปลี่ยน ทำความเข้าใจ ปรับมุมมอง และเชื่อมโยงความเชื่อของแต่ละคน เข้ากับความจริงว่า เรากำลังอยู่ในสถานการณ์ใด และเรากำลังจะก้าวไปพร้อมกัน ภายใต้มุมมองของความดีงาม ความเชื่อในการกระทำความดี เพื่อนำพามาสู่ผลที่ดี ล้วนเป็นอภิคำกล่าวเสมอ ในยามพูดว่า ท้องฟ้ากว้างใหญ่ เราก็ยากจะเถียง เพราะเพียงเงยหน้าเราก็รับรู้แล้วว่า มันยิ่งใหญ่จริงๆ แต่ในอีกมุมมองก็คือ ภายใต้ความดีงามนั้น กลับมีสภาพเหมือนคำกล่าวดักคอ ในยามที่เราไม่เชื่อไม่ศรัทธาสิ่งใดสักอย่าง เรามักจะพบกับคำว่า ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เช่นเดียวกับความจริงทางวาทกรรม ความหมายของคุณพ่อรู้ดี กลายเป็นหนึ่งในนิยาม ของความปรารถนาดี ความหวังดี และความพยายามเพื่อนำพาสิ่งดีดีมาสู่ผู้อื่น ซึ่งดูดกลืนคำถามข้อถกเถียงจากสังคมไปอย่างมากมาย พฤติกรรมในการไล่ปิดเวปไซต์มากมายที่ไม่เหมาะสม ภายใต้นิยามคำกล่าวอ้าง จากทั้งที่ลามกอนาจาร จากทั้งที่ละเมิดต่อสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน จากทั้งที่ก่อกวนทางการเมือง ที่มีผลต่อความมั่นคงของชาติ มุมมองของการตัดสินใจเริ่มต้นภายใต้ความเชื่อมั่นว่าปรารถนาดีเพื่อสังคม เท่ากับพฤติกรรมในการออกร่างพระราชบัญญัติ ที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่ของสื่อสารมวลชน การออกข้อกำหนดในเรื่องเนื้อหาการกระจายข่าวสาร ละคร ภาพยนตร์ หรือกระทั่งการผลักดันกฎหมายเพื่อเวนคืนพื้นที่ของกรมชลประทานเพื่อทำที่ทำการรัฐสภาแห่งใหม่ของประเทศ คำถามมีอยู่ว่า ภายใต้ความปรารถนาดี และความเชื่อในการกระทำความดีเหล่านี้ ได้มีการถามไถ่ไล่เรียง และเชื่อมโยงกับการมีส่วนร่วมของผู้คนในประเทศนี้บ้างหรือไม่ มากน้อยเพียงที่จะรับฟังเสียงขับขาน ว่าผู้คนโดยส่วนใหญ่ เข้าใจ ตระหนัก รับรู้ และเลือกที่จะมีชีวิตเช่นไรหรือไม่ อาการเลือกสรรเพื่อนำเสนอสิ่งที่ดีกว่ามามอบให้ประชาชน ล้วนไม่แตกต่างจากพฤติกรรมอันรู้ดีของคุณพ่อ บ่อยครั้งที่เรามักพบเจอกับความผิดพลาด เพียงเพราะคนที่ออกกฎหมายไม่ได้มีชีวิตอยู่ภายใต้กฎหมายนั้น เพียงเพราะคิดไปว่า การนำเสนอสิ่งที่ดีโดยไม่มีการสอบถามนั้น คือความจริง คือสัจจะทางทฤษฏีที่ไม่จำเป็นต้องมีส่วนร่วม ไม่จำเป็นต้องกระซิบถามประชามติ ยังไม่ต้องถึงขนาดของการลงเสียงประชามติจริงๆ ก็นำไปสู่การเสนอร่างกฎหมายเข้าสู่กระบวนการพิจารณา ยังไม่นับกับความเลวร้ายทางข้อกฎหมาย กรณีการบังคับใช้ สั่งปิด สั่งห้ามเผยแพร่ และสั่งห้ามในทุกกรณี ต่อสิ่งที่คุณพ่อเชื่อว่า เป็นความไม่ดีต่อสังคม สังคมคุณพ่อรู้ดี เป็นสังคมที่ตัดขาดคนออกกฎหมายจากผู้คน ตัดขาดผู้คนจากสิทธิขั้นพื้นฐาน ในการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร และตัดเราทั้งหมดออกจากสิทธิมนุษยชน ที่ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด ในขณะที่เราถามหาความสมานฉันท์ ถามหาความสามัคคี โดยมีความไม่ยุติธรรมปรากฏขึ้นหลายครั้งหลายครา คำถามถึงสิ่งที่ควรจะกระทำ ในฐานะของรัฐบาลชั่วคราว จึงน่าจะเป็นการรับฟัง ถามไถ่ และกระจายการมีส่วนร่วมให้มากที่สุด มากกว่าคำจำกัดความว่า กระทำสิ่งที่ดีเพื่อประเทศ ภายใต้ข้อถกเถียงของร่างพระราชบัญญัติ และร่างกฎหมายสอดไส้ทั้งหลาย ซึ่งเร่งดำเนินการส่งเข้าสู่การพิจารณาของคณะรัฐมนตรี และเร่งจัดทำร่างฯ สู่การพิจารณาของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดูจะไม่แตกต่างจากความพยายาม คะยั้นคะยอให้เราไปลงคะแนนประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญ เพราะสุดท้ายแทนที่จะบอกกล่าว ว่ารายละเอียด ความดีงาม จุดเด่น สิทธิ การแบ่งแยกอำนาจ การปิดช่องว่างทางกฎหมายในการถ่วงดุลอำนาจ การเพิ่มอำนาจประชาชนในการตรวจสอบ ถอดถอน มอบอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น กระจายการมีส่วนร่วม ภายใต้ร่างรัฐธรรมนูญนั้น มีแง่มุมที่น่าสนใจใดบ้างที่ควรบอกกล่าวกับเรา กลับกลายเป็นว่าเนื้อหาไม่ต้องพูดถึง จะมีก็เพียงการ กากบาทรับร่างรัฐธรรมนูญ ให้ถือเป็นความดีงามและหน้าที่พลเมืองไทยที่ดี เป็นดีที่สุดนั้น แทบจะไม่ต่างจากอีกฝ่าย ที่ยืนอยู่ตรงข้ามแล้วกระซิบข้างหูคนไทยทุกวันว่า ล้มร่าง ล้มร่าง นิสัยไม่บอกไม่กล่าว ไม่อธิบาย ไม่กระจายการมีส่วนร่วม และไม่ต้องการให้ใครเข้ามามีส่วนร่วมในการรับฟังความคิดเห็น น่าจะเป็นเสียงกระซิบที่ฝังหัวฝังใจในโครงสร้างแห่งอำนาจของสังคมไทย ตราบใดก็ตามที่เรายังอยู่ในวัฒนธรรมคุณพ่อรู้ดี สิ่งเดียวที่เราจะทำได้ในวันนี้ คือ ตั้งคำถาม และบอกกล่าวว่าด้วยน้ำเสียงที่ดังฟังชัดของประชาชนว่า พอเถอะ – พอเถอะครับ - ได้โปรดให้ประชาชนได้ใช้สมองในการคิด ใคร่ครวญ วินิจฉัย และตัดสินใจชีวิตของเขาบ้าง มากกว่ากระซิบข้างหูทุกคืนวัน ว่าจะวางรากฐานความดีงามให้ประเทศ ดังนั้นหากปรารถนาดีจริง จงให้ประชาชนไทยได้รับรู้ ได้คิด และออกความเห็นด้วยเถิดอ้างอิง – ข้อมูลเพิ่มเติม Father knows Besthttp://www.museum.tv/archives/etv/F/htmlF/fatherknows/fatherknows.htmhttps://college.hmco.com/history/us/resources/students/primary/father.htm

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน