"ฟ้าบ่กั้น"

การทำงานของนักพัฒนาชุมชนในปัจจุบันเราจะพบว่า การทำงานต้องมีการพัฒนาสมรรถนะของตนเอง เพื่อให้
มีความรู้เท่าทันกับการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์ เพราะมีการเปลียนแปลงทั้งสภาพของสิ่งแวดล้อม วิถีชีวิต
ของคนในปัจจุบัน องค์ความรู้และความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยเฉพาะความก้าวหน้าทางด้าน
การสื่อสารและข้อมูลสารสนเทศ ที่เราเรียกกันว่า “โลกไร้พรมแดน” หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ฟ้าบ่กั้น”
 จากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ทำให้วิธีการทำงานของนักพัฒนามีการเปลี่ยนแปลง เพราะประชาชน
สามารถเรียนรู้และรับความรู้ต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็วและตรง นักพัฒนาต้องมีการขวนขวาย ใฝ่เรียนรู้ และต้องปรับตัว
อีกทั้งการทำงานพัฒนาชุมชนในปัจจุบัน มีภาคีการพัฒนาหลายภาคส่วน พันธกิจของงานมุ่งสู่ประชาชนทุกกลุ่มในชุมชน
จึงเกิดการทำงานแบบมีส่วนร่วม ที่เราเรียกว่า “การทำงานแบบบูรณาการ” (Integration) และเป็นรูปแบบการทำงาน
ของหน่วยงานในการทำงานพัฒนาชุมชน ร่วมกัน ซึ่งพบว่ามีการทำงานแบบประสานงานกันบ้าง ประสานงากันบ้าง
ซ้ำซ้อนกันบ้าง ขึ้นอยู่กับว่าเทคนิคและการทำงานของหน่วยงานและนักพัฒนาชุมชนแต่ละคน จะใช้กลวิธี หรือ
กุศโลบายอย่างไร ให้งานของตนเองบรรลุเป้าหมาย หรือได้ผลงานออกมา ดูแล้วจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก
นี่แหละ! ประสบการณ์การทำงานของนักพัฒนาที่ผ่านมาแล้ว เกือบ 3 ทศวรรษ