คนเป็นครูก็ได้แต่หวังว่า..ความรักจะเป็นตัวนำทางให้ลูกศิษย์พบแสงสว่าง..ในวันที่มืดมน....

ความสุข..ของครูแอ๊ว  ..เริ่มขึ้นทุกวันในตอนเช้า

ภาพของเด็กๆตัวเล็กตัวน้อย..แบกไม้กวาดไปกวาดบริเวณหน้าโรงเรียน..ทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชายช่วยกันคนละไม้คนละมือ..ช่างน่าภูมิใจจริงๆ..ลูกศิษย์ตัวน้อยของคุณครูไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย

ช่วงเข้าแถวฟังครูพูดคุณครูก็จะเดินดูความสะอาดของผม...และถือโอกาสนี้จัดแต่งทรงผมเด็กให้เรียบร้อย..การที่ได้สัมผัสเด็กด้วยความรักใคร่จากใจจริงนี้..อย่าคิดว่าเด็กจะไม่รับรู้นะคะ..เค้าสัมผัสได้ค่ะ..อันนี้ยืนยัน..

บรรยากาศการเรียนรุ้โดยทั่วไปของห้องครูแอ๊ว..จะเริ่มต้นด้วยการเล่านิทานภาพให้เค้าฟังเป็นการให้รางวัลที่เค้าเป็นเด็กดี..มีความรับผิดชอบในการทำความสะอาดห้องและโรงเรียน..เด็กๆชอบมากเพราะครูเน้นให้เค้าฟังว่าครูเห็นแล้วครูปลื้มใจมากๆ

เรื่องที่เด็กๆชอบนอกเหนือจากนิทานก็คือเรื่องของมอมแมมลูกสาวครูแอ๊วซึ่งเป็นแมวเหมียวตัวสีเหลือง..ที่มีพฤติกรรมซุกซนเป็นเรื่องตลกอยู่เสมอ...เด็กๆชอบมาก..ถามถึงวีรกรรมทุกวัน..เรื่องนี้ขายได้กับเด็กทุกรุ่นเลย...เรตติ้งดีมากๆละครไทยอายเลยค่ะ..อิอิ

เชื่อมั๊ยคะ..บางวันทีครูแอ๊วสอนมีคาบตลอดวันเลย..เด็กๆเค้าจะจำได้..และบางทีเค้าจะเสียงดังมาก..ตามประสา..ครูก็จะปรามเค้าแล้วบอกว่าถ้านักเรียนแย่งครูแอ๊วพูดแล้วไม่มีใครฟังครูเนี่ย..นักเรียนไม่สงสารครูเหรอคะ..เค้าก็จะพากันปรามกันเองแล้วก็ค่อยๆเงียบ..วิธีการบอกกันด้วยเหตุผลเนี่ยเด็กเค้าจะรับฟังและปฏิบัติได้ด้วยตนเองโดยไม่ต้องบังคับ..ได้ใจเขาอีกตั้งหาก..

แต่มีข้อแม้ว่าต้องอดทนนะคะ..ซึ่งยากอยู่สักหน่อย..แต่ก็ถือว่าฝึกสติตัวเองให้ทันกับอารมณ์...หากเราสอนเค้าด้วยหัวใจ..มั่นใจได้เลยว่า..เค้ารับรู้เราได้..แล้วหลังจากนั้นจะสังเกตได้ว่าเด็กๆมีพัฒนาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด...(จริงๆนา..ไม่ได้โม้...แล้วจะค่อยๆเล่าความปลาบปลื้มใจให้ฟังทีละคนทีละตอนนะคะ..)

แต่อย่าลืมนะคะว่า..ใจต้องแลกด้วยใจ..

ศรัทธาได้มาด้วยใจ..ไม่ต่างกัน

จากประสบการณ์..ทำให้รู้ว่า..ครูควรสอนเด็กทุกคนโดยคิดว่า..เค้าเป็นลูกของเรา..เพราะหากเราคิดว่าเค้าเป็นลูกแล้ว  ความรักนั้นมักจะไม่มีเงื่อนไข.  เราเลือกลูกไม่ได้..และเช่นเดียวกันลูกก็เลือกแม่ไม่ได้..ฉะนั้นไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไงเราก็ต้องให้ความเมตตา และให้โอกาสเค้า ..พยายามสอนเค้าให้เป็นคนที่ดีที่สุดเท่าที่เราและเค้าจะทำได้..แล้วผลที่ตามมา..ถ้ามันไม่ใช่ก็ใกล้เคียง..แม้ว่าวันนึงเค้าอาจะเลือกทางที่นอกลู่ไปบ้าง..แต่คงมีสักวันที่เค้าจะต้องนึกถึงแม่คนนี้..แล้วมันอาจจะมีอะไรที่เป็นเส้นบางๆยึดกลับมาได้บ้างล่ะ..

คนเป็นครูก็ได้แต่หวังว่า..ความรักจะเป็นตัวนำทางให้ลูกศิษย์พบแสงสว่าง..ในวันที่มืดมน....