พอดีได้อ่านบทความใน สารเพื่อนเสม มีหน้านึงทำให้เราอ่านแล้ว อยากรู้จักคนเขียนคนนี้จังเลย
เค้าให้ชื่อไว้ว่าเทียนบุญ
ขอเล่าย้อนไปหน่อยนึง ในวันที่เรา ตื่นมาพร้อมความรู้สึก อะไรไม่รู้ที่มันท้อแท้ เหนื่อย และอีกมากมาย เราเดินเข้าห้องน้ำแบบลอยๆ และพยายามมองหาอะไรอ่านในขณะนั่งห้องน้ำ หันไปเห็นเป็นเอกสารเล่มเล็กๆบางๆที่เราเอาทิ้งไว้ในถังขยะเพื่อเตรียมจะทิ้ง เอกสารนั้นยังไม่ได้รับการอ่านเลยด้วยซ้ำ เพราะมันยังมีแม็คเย็บไว้กันการเปิดก่อนถึงมือเรา เราก็เอออันนี้ก็ได้ ไม่มีไรอ่านแล้วนิ
นิสัยส่วนตัวที่ยอมรับเลย เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือเอามากๆๆ เวลาจะอ่านอะไร จะเปิดตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้าย ก่อนแล้วถึงจะคิดอีกทีว่า ที่เปิดไปตะกี้สนใจอะไรมากสุด ถึงจะไปอ่านอันนั้น และเราเองก็มาสะดุด กะ หัวข้อในวันที่ฉันอ่อนแอ เฮ้ย มันโดนมากๆ เค้ารู้ได้ไงว่าเราเป็นแบบนี้ คนเขียนทำไมเป็นเหมือนเราเลย
อยากเขียนทุกคำพูดในบทความอันนี้ให้ทุกคนได้อ่านมากๆ เรากลับไปอ่านเป็นรอบที่ สามเพื่อพยายามจะจับ แต่ใจความสำคัญมาให้อ่าน แต่ไม่ได้งะ มันสำคัญและดีหมดเลย เอาไว้ บ้นทึกหน้า เราจะเขียนให้อ่านแน่นอน อย่าลืมตามต่อนะค่ะ
ตามอ่านนะครับ