<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                วันเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปเรื่อยๆ ท่อนหางของปลาทูที่นายพรานแช่เกลือไว้ยังเหลือให้นายพรานต้องคิดถึงในเวลากินข้าว บางวันนายพรานแอบถามภรรยาว่า ปลาทูแช่เกลือ ไม่เอามาทอดหรือย่างกินกับข้าวหรือ” ก็มักจะได้รับการตอบกลับว่า “น้ำพริกกับผักจิ้ม ก็พอจะกินได้อยู่ หมูก็ยังมี หรือพ่อจะกินปลาทูเพิ่ม”“อืม..ไม่เป็นไร เอาไว้กินยามไม่มีกับข้าวก็ดีเหมือนกัน”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                แมวเห็นท่อนหางปลาทูตั้งแต่ตอนที่นายพรานได้หั่นออกเป็น ๓ ท่อน ทุกวันนั่งเฝ้า คลอเคลีย โดยหวังว่าตนจะมีเอี่ยวในปลาทูที่นายพรานแช่เกลือไว้</p>  <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">                วันหนึ่ง กับข้าวไม่มีอยู่ในครัวจริงๆ ภรรยาของนายพรานจึงนำปลาทูมาทอดน้ำมันส่งกลิ่นหอมไปทั่วบ้าน แมวได้กลิ่นจึงรีบย่องขึ้นมาบนบ้าน พร้อมกับคลอเคลียเคียงข้างภรรยาของนายพราน</p>                 ภรรยาของนายพรานเปิดฝาหม้อข้าวที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ตักข้าวอุ่นๆในจาน ๒ จาน เพื่อหวังให้นายพราน ๑ จาน และตน ๑ จาน จากนั้นจึงตักปลาเค็มทอดร้อนๆ ใส่ลงในจานอีกใบหนึ่งและวางไว้บนพื้น ทันทีที่ภรรยาของนายพรานเผลอ แมวก็วิ่งเข้าไปงับปลาเค็ม ทันทีที่ปากถึงเนื้อปลาเค็ม เสียงร้อง “ง้าวววววววววววว” ดังลั่นบ้าน นายพรานรีบวิ่งมาดู พร้อมกับพึมพำว่า “แกไปคาบได้ยังไง ไม่รู้หรือว่ามันร้อน” จึงเดินไปหยิบทิงเจอร์ มาใส่แผลที่ปากแมว เสียงร้องดังอีกหง่าวใหญ่ จากนั้นจึงปล่อยแมวลงข้างล่าง เจ้าโกร่งได้ยินเสียงแมวร้องเมื่อสักครู่ จำได้ว่าเป็นเสียงของแมวเพื่อนยาก เมื่อพบแมวจึงถามว่า “เป็นอะไรหรือ เสียงร้องดังเชียว”“ก็จะอะไรอีกล่ะ ปลาเค็มทอดนะสิ มันร้อนจนฉันปากพองเนี่ย” แมวตอบ เจ้าโกร่งจึงถามต่อไปว่า “เอ้า แกไม่รู้หรือว่าของมันร้อน”“รู้สิ”“รู้แล้วแกเข้าไปคาบทำไมให้ปากมันพองล่ะ”  แมว “..?…”