ที่อยากได้ที่นาปลูกข้าว เพราะนาของครอบครัวผมกลายเป็นสวนยางไปแล้ว จะทำให้เป็นนาก็คงยากเพราะต้นยางก็สามปีไปแล้ว ถ้ากลับมาบ้านเร็วกว่านี้ คงยังมีนาให้ทำ
เพื่อนผมเรียนมาด้วยกันตอนเรียนปริญญาตรี ตอนนี้รับราชการข้าราชการครู ตอนที่ผมกลับมาอยู่บ้านใหม่ๆ เพื่อนมาเยี่ยม มีของฝากมาให้ด้วย ของฝากเป็นข้าวใหม่ที่เพิ่งสี เพื่อนผมทำนาปลูกข้าวเอง เห็นมือเขาแล้วมือกร้านกว่าผมอีกมือเขาไม่ได้จับชอล์คอย่างเดียว ความคิดแรกที่รู้ว่าเพื่อนทำนานึกในใจ "บ้าหรือเปล่าวะ" แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าไม่บ้า แต่ผมนี่บ้าที่คิดกับเพื่อนอย่างนั้น
เมื่อก่อนที่บ้านผมมีข้าวเต็มยุ้ง (เรินข้าว) ไม่เคยซื้อข้าวสารเลย คนที่ซื้อข้าวสารในความรู้สึกของผมตอนที่ผมเด็กๆ นี่คือเขา "ม่ายไหร" (ยากจน) แต่บ้านผมนี่รวย เพราะมีข้าวกิน (ฐานะจริงๆ ไม่รวยหรอกครับ แต่เป็นความคิดสมัยเด็ก) แต่ถ้าเอาความคิดตอนเด็กมาวัดกัน ตอนนี้บ้านผมจนครับ เพราะต้องซื้อข้าวกิน พ่อกับแม่ก็รู้แล้วว่าการซื้อข้าวเขากินนี่ มันแพง สู้ทำนาปลูกข้าวเองไม่ได้
เรื่องที่คิดอยากได้ที่นาทำนาก็เพราะว่า ข้างๆ สวนยางผมที่เอาที่นามาทำสวนยาง ยังมีที่อีก 7 ไร่ ที่เป็นที่นายังไม่กลายเป็นสวนยาง เรื่องโฉนดเพิ่งเสร็จ ถ้าผมมีบุญจะได้ทำนาก็ขอให้เขาแบ่งขายให้ผมบ้างก็แล้วกัน ขออธิษฐานผ่านทางนี้ก็แล้วกัน ถ้ามีบุญวาสนาที่จะได้ทำนา ขอให้เขาขายที่นาให้ผมด้วยเถิด สาธุ
ไม่ใช่อยากได้สมบัติของเขานะครับ หมายถึงถ้าเขาคิดจะขาย
สวัสดีคับโส
ไม่มีนาน้ำลึกก็ทำข้าวไร่ก็ได้ครับ ปลูกบนดอนนี่หล่ะครับ ทำได้ ลองดูนะครับ ผมเชื่อว่าโสทำได้ครับ
เมื่อก่อนแต่ละคนทำนากัน ด้วยข้างต่างชนิดกัน ก็เอาสารข้าวใหม่ไปแลกกันครับ ทดสอบกันว่าแต่ละพันธุ์กินหรอยไม่หรอยครับ
นิยมเอาสารข้าวใหม่ไปให้คนแก่คนเฒ่าที่รักและเคารพนับถือครับ ทุกวันไม่แน่ใจว่ายังไงครับ คนเปลี่ยนไป โลกเลยต้องเปลี่ยนตาม.... เอ หรือว่าโลกเปลี่ยนไป คนถึงเปลี่ยนตาม....กันแน่
ขอให้มีที่นานะครับ....หากผมมีเงินเหลือผมจะซื้อที่นาครับ หากเงินเหลือมาก ผมจะสร้างโรงเรียนทำมาหากิน แต่ต้องทำให้ตัวเองมีภูมิก่อน อย่างที่โสทำอยู่ตอนนี้หล่ะครับ ดีมากๆ แล้วครับ วันหนึ่งก็จะได้ทำประโยชน์มากกว่า ทำงานแบบเงินเดือนสองหมื่นห้าครับ
ดีใจค่ะ ที่มีคนอยากทำนาเพิ่มอีกหึ่งคน
ปัจจุบัน ก็เป็นครู แต่ก็ทำนาด้วย จนได้สมญาว่า ครู (คู)คันนา
ถึงเราเป็นครู แต่เราก็ยังกินข้าวค่ะ
กินข้าวที่เราปลูกนี่แหละอร่อยดี ไม่ต้องซื้อหา แบ่งปัน พึ่งพาระหว่างพี่น้องเพื่อนฝูงได้
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ
เม้ง
สวัสดีครับ คุณครู
พันดา
หรือว่าสังคมที่เป็นอยู่ทุกวันนี้เพราะที่นาลดลง การทำนาน้อยลง
สวัสดีครับ โสทร
วันนี้ผมเอาต้นกล้าข้าวที่เพาะได้สองสามวัน ไปใส่ในกระบะเพาะชำที่ได้จากคุณเสรี เป็นข้าวหอมนิล ที่ได้จากลุงทองเหมาะ
ตอนที่เราไป สองสลึง ระยอง ผมแกะเปลือกข้าวออกตามกรรมวิธีของลุงทองเหมาะ แล้วเอาไปเพาะในกล่องพลาสติก
ซึ่งในตอนแรกผมไม่แน่ใจว่าจะงอกหรือไม่
เมื่อวานก็เห็นรากออกมาจากจมูกข้าว วันนี้เริ่มแทงหน่อออกมา ผมก็เลยย้ายจากกล้าจากกล่องพลาสติกไปใส่ในกระบะเพาะชำ เพราะจะดูแลได้สะดวกกว่า แต่ว่าพอตอนบ่ายๆ มีนกกระจอกมาบินอยู่สองสามตัว มาจิกและกินต้นข้าวของผมไปหลายต้น แต่ก็ไม่เป็นไร แบ่งให้นกกินไปก่อน ที่เหลือคนค่อยกิน
ตอนแรกว่าจะมาเขียนบันทึกอีกอัน และจะเอารูปถ่ายลงให้ดูด้วย วันนี้มัวแต่ใส่ปุ๋ยในสวนยาง กลับมาก็เหนื่อย กินข้าวเที่ยงเสร็จก็หลับไปงีบนึง
ตอนที่ผม ย้ายกล้าจากกล่องพลาสติกลงกระบะเพาะชำ มีคนผ่านไปผ่านมา มาถามดูว่าผมทำอะไร ผมบอกว่าผมจะทำนา เขาก็งงๆ แล้วเดินผ่านไป อีกคนผ่านมาก็ถามอีก ผมก็บอกไปเหมือนเดิม แต่คนนี้ช่างซัก ผมก็เลยได้อธิบายว่า ผมจะทำนาอย่างไร ก็ทำนาบก แบบที่โสว่า แต่ว่าคงจะปลูกในถังสีแบบที่เคยเล่าให้ฟัง
อยากหาซื้อที่นา ไว้ทำนาสักหน่อยเหมือนกัน แต่ราคามันแพงมาก ราคาเริ่มต้นเป็นแสนแล้ว ระหว่างนี้ หากคุณเม้ง จะแบ่งปันความรู้เรื่องการทำนาบกมาทางนี้บ้างก็ได้นะ
มีที่เรียนเกี่ยวกับการทำเกษตรแบบพอเพียงหรือเปล่าครับแบบว่ารับจ้างเป็นลูกจ้างด้วยเพื่อที่จะได้เรียนรู้และทำงานไปด้วยตัวอย่างเช่น การเลี้ยงสัตว์ ประเภท ไก่ เป็ด หมู