ไม่มีตำราอะไรเขียนได้ทันกับการหมุนของโลกยุกฟ้าบ่กั้น

ถึงอาจารย์ทั้งหลาย,

อยากให้ อ. ได้รู้ว่า ความรู้ของ อ. น่ะ มีความหมายต่อสังคมขนาดไหน ด้วยการไปทำงานให้กับสังคม แล้ว อ. จะรู้ว่าความรู้ของอาจารย์มีคุณค่าสำหรับแผ่นดินขนาดไหน 

อ. จะรู้เลยว่ามหาวิทยาลัยเป็นเหมือนกระถางต้นไม้ แต่พออ. ไปทำงานข้างนอกจะรู้เลยว่า การออกนอกกระถางนั้นจะเป็นการซึมซับสารอาหารสมองที่ อ. สามารถนำมาแลกเปลี่ยนกับ นศ. ได้อีกมากมาย 

ถึงนายของอาจารย์ทั้งหลาย,

เดี๋ยวนี้การทำงานเขาไม่ต้องเข้าที่ทำงานก็ได้แล้ว เพราะสามารถใช้ระบบ e-mail และมือถือช่วยได้ โลกสมัยใหม่เป็นโลกแห่งการทำงานด้วยเทคโนโลยี

อย่าปิดกั้นกันเลย เพราะการปิดกั้น อ. ไปทำงานข้างนอก เท่ากับการปิดกั้นการเรียนรู้ของ อ. และ นศ.

ไม่มีตำราอะไรเขียนได้ทันกับการหมุนของโลกยุกฟ้าบ่กั้น (Globalization) หรอกเจ้านาย