ปฐมบท

มีคนเคยบอกผมว่าชีวิตเริ่มต้นจากความรัก และเราคือผลผลิตจากความรัก แต่สำหรับผมแล้ว ผมเป็นผลผลิตแห่งความผิดพลาดและไม่ตั้งใจ เหมือนเกิดมาเพื่อทำลายความสมดุลแห่งชีวิตใครต่อใคร ชีวิตผมเต็มไปด้วยการเดินทางเพื่อหาจุดยืนที่เป็นที่ของเรา หรืออย่างน้อย เป็นที่ที่ต้องการเรา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำลายชีวิตวัยเด็กของผมเท่าไรเลย  ผมยังคงสนุกกับชีวิตและมีความทรงทำที่วิเศษ  ถึงแม้ผมจะเติบโตมาอย่างเรียบง่ายและไม่มีอะไรหวือหว่าก็ตาม  แต่ในสายตาของเด็กๆ แล้ว สิ่งรอบตัวไม่ว่าเล็กใหญ่หรือจะสวยงามหรือไม่ก็ตาม ล้วนแปลกใหม่และน่าสนใจดุจสิ่งวิเศษสุด  ผมชอบที่จะมองสิ่งต่างๆ รอบตัวนานๆ และอดที่จะทึ่งในความสวยงามไม่ได้ ผมอดใจที่จะเดินไปที่ปลายนาเพื่อมองดวงตะวันที่กำลังลับขอบฟ้าในเวลาเย็นไม่ได้เลยสักครั้ง  มีคนเคยถามผมว่าไม่เบื่อบ้างหรือที่มองมันได้ทุกวัน  ผมก็ได้แต่บอกว่า "เพราะภาพที่เห็นมันไม่เคยเหมือนกันเลยสักวัน"  ผมโตมาท่ามกลางธรรมชาติ  ก็แน่ล่ะเด็กบ้านนอกคนนึง  ที่โปรดของผมก็คือนั่งร้านที่ทำไว้เฝ้านาในช่วงที่ต้นกล้ากำลังงาม  ท้องทุ่งสีเขียวขจีไกลสุดสายตา กลับผืนน้ำในท้องนา เมื่อสายลมพัดมามันช่างเย็ดสดชื่นชวนให้นอนหลับฝันหวานเหลือเกิน  นอกจากธรรมชาติแล้วยังมีสัตว์เลื้ยงอีกเป็นของคู่กัน  ชีวิตวันเด็กที่มีสัตว์เป็นเพื่อน มันสอนอะไรเรามากมายเลยนะครับ อย่างน้อยก็ทำให้เรารับรู้ว่าชีวิตอื่นๆ ก็มีหัวใจ กลัวเจ็บ อยากมี อยากได้ เหมือนๆ กับเรา และทำให้รู้ได้ว่าชีวิตอื่นๆ ก็มีคุณค่าไม่แตกต่างจากที่เราคิดว่าคนอื่นๆ ก็มีคุณค่าเหมือนกัน