ถามตัวเอง...
ผมมีความสุขกับการทำงาน ณ ที่แห่งหนึ่งเพราะเป็นบรรยากาศที่ผมใฝ่ฝันมานานว่าจะตั้งอยู่บนกรอบของความเป็นอิสลาม แต่การไปปฏิบัติงาน ณ ที่แห่งนี้ผมไม่เคยได้รู้เลยว่า การเป็นอยู่ที่มีความสุขมันเป็นอย่างไร มันก็แค่สถานที่ที่เรามีความสุข มันก็แค่บทบาทที่เรามีความสุขแต่บุคคลรอบข้างกับทำให้เราหาความสุขที่เราต้องการไม่ได้เลย ไม่ใช่เพื่อนร่วมอาชีพไม่ดี ทุกคนดีกับผมหมด แต่ด้วยวัยวุฒิที่มันต่างกันร่วม 10-20 ปี ทำให้การเป็นอยู่ในแต่ละวันมันขาดหายคำๆหนึ่งไปนั่นก็คือคำว่า "เพื่อน" (ร่วมงาน) ภาระหน้าที่ที่มีอยู่ ณ ที่แห่งนี้ผมพร้อมที่จะทำมันเต็มที่ เพราะทุกครั้งที่ผมได้ยืนสอนใครสักคนผมมีความสุขมาก แต่มันก็แค่ความสุขกับห้องเล็กๆที่เรียกว่า "ห้องเรียน" ที่ผ่านมาผมถามตัวเองตลอดว่า มันใช่ความสุขหรือเปล่า โดยภาพรวม (วัลลอฮอะลัม)
อดทนและทำใจให้กว้างไว้ครับอาจารย์ เพราะนั้นคือวิธีที่จะอยู่ในสังคมที่หลากหลาย ถ้าเขาไม่มาหาเราเราก็นาจะลองเดินเข้าหาเขา ผมคิดว่าเราน่าจะได้ประโยชน์จากความแตกต่างนั้น ขอให้กำลังใจและขออย่าท้อถอย.
ขอัลฮัมดุลิลละฮฺ ขอบคุณมากๆครับอาจารย์
ไม่มีที่ที่ใดสุขใจไปกว่าบ้าน
การทำงานคือสนามชีวิตที่ยิ่งใหญ่
มากคนมากความคิด ต่างชีวิตและต่างวัย
แต่อุดมการณ์มั่นคงไว้เท่านั้นพอ
At that time you stay,as a result , request you happy with there. Believe in exceedingly that if you have admitted with there. You will have the soft with the thing that you dhooses. Last, we request you happy with here forever, and request graduate the master's degree quickly. HAVE NO PERSON WHICH HUMAN PERFECT EVERYTHING.
ขอให้อดทน อย่าท้อแท้ ขออย่ายอมแพ้ อย่าอ่อนแอแม้ร้อง สู้…………สู้
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นครับ
ความสุขนั้นมีมากมายอยู่ที่เราว่าเรามีความสุขกับสิ่งนั้นไหม อย่างเช่น ความสุขเมื่อเราอยู่กับเพื่อน,กับการทำงานและที่ไม่เคยลืมความสุขนั้นก็คือการอยู่กับอามาลอีบาดัตและอยู่กับอัลลอฮ
วัสลาม...
ความสุขนั้นเป็นสิ่งมี่เราทําแล้วรู้สึกว่าสบายใจในสิ่งที่เราทําแต่ความสุขนั้นมักจะอยู่กับเราได้ไม่นานเพราะความทุกข์มักจะอยู่กับเราได้เสมอ.........
........วาสสลาม.......
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ขอบคุรสำหรับกำลังใจครับ
ความสุขอยู่ที่ใจ ต่อให้กายล้าแต่ถ้าใจสู้อะไรก็ทนได้
เพราะบางทีถ้าขาดคุณใครๆอีกหลายๆคนอาจเดือดร้อนก็เป็นได้ คุณรู้ไหมว่า นักประดิษฐหลอดไฟฟ้าคนแรกของโลก เค้าทดลองเป็นพันครั้ง สมมุติถ้าเขาเกิดท้อครั้งที่999 แล้วคุณคิดว่าโลกเราจะสว่างสไวด้วยหลอดไฟในยามค่ำคืนเฉกเช่นทุกวันนี้ไหม ดังนั้นคุณก็เช่นนั้นแหล่ะ
ขอบคุณความคิดเห็นที่ 12 ผมไม่ทราบว่าคุณเป็นใครแต่ขอบคุณสำหรับแง่คิด ผมมองว่าไม่ใช่เฉพาะผมที่จะทำให้ที่นี่สว่างไสวเพราะทุกคนคือส่วนผลักดันและเป็นพลังขับเคลื่อนแทบทั้งสิ้น ขอบคุณอีกครั้ง