ไม่น่าเชื่อนะครับว่า  "ปาท่องโก๋"  ที่เราทานตอนเช้ากับกาแฟจะมีประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับคนดี  คนเลว    มีที่มา-ที่ไป  ซึ่งแปลกมากครับ   เรื่องย่อๆ มีอยู่ว่า

ในยุคราชวงศ์ซ่ง  "เยียะเฟย"  ผู้ซึ่งเติบโตมาท่ามกลางความอยุติธรรม  การถูกชนเผ่าอื่นย่ำยี  รุกรานมาตลอด   เขาจึงปฏิญานตัวที่กอบกู้ศักดิ์ศรีของชาวฮั่นกลับคืนมา  และตั้งใจร่ำเรียนตำราพิชัยสงคราม

เยียะเฟย  ออกรบอย่ากล้าหาญ  และเสียสละจนมีผลงานได้เลื่อนขั้นจากทหารชั้นผู้น้อย เป็นแม่ทัพใหญ่

เมื่อมีคนรักได้  ก็มีคนเกลียดได้เช่นกัน  เป็นสัจธรรมอย่างหนึ่งของโลกมนุษย์   มีจอมกังฉินผู้หนึ่งชื่อ  "ฉินข้วย"  เป็นคนประจบสอพลอ  และได้ใช้ความสามารถในด้านนี้พาตัวเองไต่เต้าจนได้เป็นถึงรัฐมนตรีในยุคนั้น  และมีหัวหน้าเผ่ากิมให้การสนับสนุนอย่างลับๆ

ฉินข้วย  ได้รับสินบนจากต่างชาติให้กำจัด เยียะเฟย  โดยการใส่ร้ายเพ็จทูลต่อองค์ฮ่องเต้ว่า  เยียะเฟย  มักใหญ่ใฝ่สูง  ชอบนำทัพออกรบโดยความลำพองใจ  ไม่ฟังคำสั่งจากราชสำนัก   จนในที่สุด เยียะเฟย ก็ถูกเรียกตัวกลับโดนจับเข้าคุก  และถูกลอบฆ่า  ในคุกมืดนั่นเอง

เมื่อข่าวสังหารเยียะเฟยแพร่กระจาย  ชาวเมืองต่างพากันโกรธแค้น  แต่ไม่สามารถทำอะไรจอมกังฉินคนนี้ได้     สมัยนั้นชาวจีนนิยมทานขนมชนิดหนึ่งที่เอาแป้งมาทอดในน้ำมัน   เลยเกิดความคิดเอาแป้งขนมดังกล่าว 2 ชิ้นมาบีบติดกัน   เพื่อเป็นสาปแช่ง ขุนนางจอมสอพลอ  โดยเชื่อว่าแป้งชิ้นหนึ่งเป็น  ฉินข้วย   และอีกชิ้นหนึ่งเป็นภรรยาของเขา

ซึ่งต่อมาขนมดังกล่าวเป็นที่นิยม  และเรียกชื่อว่า  "โหยวจ้าข้วย"  ซึ่งหมายถึงน้ำมันทอดฉินข้วย    แต่สำเนียงแต้จิ๋วแบบไทยเรียกว่า  "อิ่วจ้าก้วย"    แต่ไม่ทราบเหมือนกันคนไทยถึงเรียกว่า  "ปาท่องโก๋"   แต่ที่บ้านเดิมของผม นครศรีธรรมราช  เรียกว่า  "ขนมจาโกย"   แต่ที่สุราษฎร์ธานี บ้านคุณนภินทร เรียกว่า   "ก้วยจ๊ก"   เข้าใจว่าสำเนียงคงเพี้ยนมาเรื่อยๆ  แต่คำว่า "ปาท่องโก๋"  ไม่ทราบจริงๆ ครับว่ามาได้อย่างไร

ธวัช  หมัดเต๊ะ