![]()
ภาพที่ 1:
คณะอุบาสิกากำลังชอปปิ้ง... กลุ่มคนที่มานมัสการสังเวชนียสถานกลุ่มใหญ่ที่สุดมี 2 กลุ่มได้แก่ คณะผู้แสวงบุญจากศรีลังกา ส่วนใหญ่มากันทางรถ และคณะผู้แสวงบุญชาวธิเบตอพยพ ส่วนใหญ่มาทางรถไฟจากธรรมศาลา ตอนเหนือของอินเดีย
อุบาสิกาท่านนี้คงจะมาจากศรีลังกา โปรดสังเกตว่า โรคอ้วนและโรคอ้วนลงพุงระบาดไปทั่วโลกแล้ว...

ภาพที่ 2:
ท่านพระอาจารย์เศรษฐกิจนำคณะของเราขึ้นเขาคิชฌกูฏ... ไม้เท้าที่ท่านถือนี่ "ไม่ฟรี" ครับ
อินเดียมักจะไม่มีอะไรฟรีสำหรับคนต่างชาติ ไม้เท้านี้ให้เช่าใช้ขึ้น-ลง 10 รูปี (ประมาณ 9 บาท)

ภาพที่ 3:
คณะอุบาสิกาผู้แสวงบุญ... เข้าใจว่ามาจากศรีลังกา กำลังชอปปิ้ง

ภาพที่ 4:
กระเช้าขึ้นเขาที่ชาวญี่ปุ่นมาสร้างไว้ พระอาจารย์เศรษฐกิจท่านชมว่า มีการเก็บเงินค่าใช้บริการ ทำให้ได้ทุนคืนเร็ว
ชาวอินเดียมาใช้บริการรถกระเช้าแบบนี้เหมือนกัน ส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวพุทธ น่าจะมาใช้แบบคนไทยไปเที่ยวดิสนีแลนด์ เพื่อความสนุกสนานอะไรทำนองนั้น

ภาพที่ 5:
สองสาวอินเดียนั่งทำผมให้กันและกัน... พอผู้เขียนถ่ายภาพ เธอถามว่า ไม่ให้สตางค์เธอบ้างหรือ
ตอนนั้น "ต่อมงก" หรือจิตที่ประกอบด้วยความตระหนี่(มัจฉริยะ)เกิดสลับกันเป็นช่วงๆ ผู้เขียนเลยไม่ได้ให้ทานเลยสักไปซ่า (1 ไปซ่า = 1 ในร้อยรูปี / 1 รูปี = 90 สตางค์)

ภาพที่ 6:
ภาพพระคันธกุฎี (คันธ = กลิ่นหอม / สมัยก่อนมีการอบกลิ่นหอมถวายกุฏิพระพุทธเจ้า) บนเขาคิชฌกูฏ
ด้านข้างมีขอทาน... อากาศกลางเดือนมีนาคม 2550 ค่อนข้างร้อน ต้องใช้ผ้าคลุมพันไว้รอบกาย

ภาพที่ 7:
ทางเดินขึ้นเขาคิชฌกูฏไม่ชันอะไรมากมาย... ค่อยๆ เดินขึ้นได้ ถ้าต้องการเช่าคนแบกเสลี่ยงขึ้นก็ได้ เสียเงินคนละประมาณ 400 รูปี
การทำสัญญาอะไรกับแขกต้องฝากไก๊ด์ หรือหัวหน้าทัวร์พูดกันดีๆ เพราะบางทีสัญญาอาจกลายเป็นสายัณห์ (หมายถึงสัญญาไม่เป็นสัญญา)...

ภาพที่ 8:
น้องจ๋อมาขออาหาร... ลิงที่นี่ไม่ก้าวร้าว ส่วนหนึ่งอาจเป็นผลจากการที่คนอินเดียนับถือหนุมาน ทำให้คนไม่ทำร้ายลิง
ถ้าเกิดพลาดพลั้งอะไรขึ้นมา เกิดถูกลิงกัดเข้า อย่าลืมไปฉีดวัคซีนบาดทะยัก และวัดซีนโรคพิษสุนัขบ้าไว้ก่อน จะได้ปลอดภัย...
เรียนเสนอให้ท่านผู้อ่านสวดพระปริตรบท "ขันธปริตร" ไว้เป็นประจำ บทนี้เป็นบทแผ่เมตตาให้สัตว์ ซึ่งสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้เมื่อครั้งมีเหตุการณ์พระถูกงูกัด
ถ้ากรรมเก่าหนักจริงๆ อะไรก็กั้นไว้ไม่ได้... ถ้ากรรมเก่าไม่หนักจริงๆ การสวดพระปริตรและจิตที่ประกอบด้วยเมตตาป้องกันภัยได้ในระดับหนึ่งครับ

ขอแนะนำ...
- เชิญดาวน์โหลดบทสวดมนต์-ทำวัตร-พระปริตร
- [ Click - Click ]
- ขอแนะนำบล็อก "บ้านสุขภาพ"
- [ Click - Click ]
แหล่งที่มา:
- ขอกราบขอบพระคุณ > วัดไทยพุทธคยา วัดไทยสารนาถ วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ วัดไทยลุมพินี.
- ขอกราบขอบพระคุณ > ท่านพระอาจารย์เศรษฐกิจ.
- ขอขอบพระคุณ > คุณชลลดา
- ขอขอบพระคุณ > เอ็น ซี ทัวร์. โทรศัพท์ 0-2252-1040.
- ขอขอบพระคุณ > คุณปู... นักศึกษามหาวิทยาลัยมคธ รัฐพิหาร อินเดีย.
- ขอขอบพระคุณ > คณะครูบาอาจารย์ โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพมหานคร.
- ขอขอบพระคุณ > โรงพยาบาลค่ายสุรศักดิ์มนตรี + อาจารย์เทวินทร์ อุปนันท์ IT > สนับสนุนทางเทคนิค + อินเตอร์เน็ต.
- ขอขอบพระคุณ > ศูนย์มะเร็งลำปาง + อาจารย์ ณรงค์ ม่วงตานี IT > สนับสนุนทางเทคนิค + อินเตอร์เน็ต.
- นพ.วัลลภ พรเรืองวงศ์ > 20 มิถุนายน 2550.
สวัสดีค่ะ
สองสาวอินเดียนั่งทำผมให้กันและกัน... พอผู้เขียนถ่ายภาพ เธอถามว่า ไม่ให้สตางค์เธอบ้างหรือ
เป็นปกติเลยค่ะ
สวสัดีครับ
ตามมาอ่านตามเคยครับ ใกล้วันที่ผมจะเดินทางไปเห็นกับตาแล้ว
ขอบคุณครับคุณหมอ
ขอขอบคุณอาจารย์ sasinanda...
ที่ไม่ได้...
ที่ไม่ได้ให้...
ขอขอบคุณอาจารย์พลเดช...
เว็บไซต์ของอาจารย์ทำประโยชน์ให้กับส่วนรวม เป็นฐานข้อมูลให้กับประเทศชาติดีมากๆ เลยครับ (แวะไปชมมาแล้ว)
เรียนคุณหมอวัลลภที่เคารพครับ
ผมเป็นข้าราชการ เป็นนักการทูตครับ ได้ติดตามอ่านข้อเขียนของอาจารย์มาพอสมควรแล้ว โดยเฉพาะตั้งแต่รู้ตัวว่าจะต้องไปประจำการที่อินเดีย(นิวเดลี) เป็นการออกประจำการในต่างประเทศครั้งที่ 4 ของผม ซึ่งแม้จะยังไม่ได้ไปจริงๆ (จะเดินทางในวันที่ 12 กค.50) แต่ก็รู้สึกได้ว่าคงเป็นประเทศที่ต้อง....ประทับใจ.......แน่นอนเพราะอินเดียช่างเป็นประเทศที่เหลือเชื่อจริงๆ เหลือเชื่อจนต้องอัศจรรย์ใจ และด้วยภูมิหลังของการปฏิบัติธรรมมาบ้าง ผมคงจะเป็นประโยชน์กับงานศาสนาบ้างครับ...หวังว่านะครับ
ผมก็ได้อาศัยข้อเขียนของคุณหมอ ทำให้ได้เห็นหน้าเห็นตาของอินเดียในวันนี้ ที่คงไม่เปลี่ยนจากอดีตเท่าไหร่นัก
แม้ว่า 9 ใน 10 คนที่ผมคุยเรื่องอินเดียจะมีความรู้สึกที่....น่าสนใจ...แล้ว ผมเชื่อว่าผมคงจะพยายามถ่ายทอดสิ่งที่เห็นและความรู้สึกที่เกิดขึ้น ตามแนวทางที่คุณหมอได้ทำมา ซึ่งผมถือว่าเป็นมหากุศลครับ การให้ความรู้เป็นวิทยาทาน เป็นมหากุศลได้ครับ.........
การไปประจำการครั้งนี้ คงอยู่เป็นปีและหลายปี และคงได้มีโอกาสไปนมัสการสังเวชนียสถานบ้าง(ให้มากที่สุดเท่าที่โอกาสอำนวย)
ขอขอบคุณคุณหมอในความเห็นต่อเว็บไซด์ polpage.com ครับ ผมนึกถึงความตายอยู่เสมอ ทำให้ไม่ประมาทและพยายามทำสิ่งที่คิดว่าจะเป็นประโยชน์กับผู้อื่น ตามแนวทางที่ผมถนัด
ขอบคุณคุณหมอที่นำส่งดีๆ มาให้พวกเราอ่านเสมอ
ด้วยความเคารพครับ
ปล. โอกาสหน้า หากคุณหมอไปอินเดียอีก ยินดีต้อนรับที่นิวเดลีครับ
ขอขอบพระคุณอาจารย์พลเดช...
มรณสติ...
คนไทย...