ครูคือผู้ส่องทางชีวิต

  ดิฉันเรียนระดับอนุบาลที่ จังหวัดแพร่  จากการที่เป็นคนที่มีผลการเรียนดีทำให้ได้เลื่อนไปเรียนในระดับชั้นที่สูงขึ้นก่อนเพื่อนรุ่นเดียวกันตอนเรียนชั้น ป.3-ป.4  พี่น้องในบ้านไม่มีใครเรียนต่อทำให้ดิฉันก็ไม่อยากไปเรียนเพราะไม่มีเพื่อนไปเรียน  พ่อกับแม่ก็อยากให้เรียน  จนกระทั้งครูทัศนีย์  เข้ามาพูดให้คำแนะนำปรึกษาและดูแลการเรียนให้กำลังใจว่าถึงแม้จะไม่มีเพื่อนไปเรียนก็ไปหาเพื่อนข้างหน้าได้อย่าท้อแท้และหมดกำลังใจ  ทำให้ดิฉันมีกำลังใจที่จะไปเรียนต่อในชั้นป.5และเรียนจนจบเพราะกำลังใจจากคุณครูท่านนี้เป็นผู้ที่ส่องทางชีวิตให้กับดิฉัน  สมกับคำที่ว่าครูเป็นบุคคลบที่มีจิตวิญญานในความเป็นครูที่จะคอยส่งเสริมให้นักเรียนมีความก้าวหน้าในชีวิต