เธอมีความคิดที่ดี เธอจะไม่งมงายอยู่กับโลกวัตถุ

ผมยังอยากที่จะเล่าถึงวาทกรรมการรับน้อง   อันเป็นเสมือนถ้อยคำแห่งการต้อนรับผู้มาใหม่ในมหาวิทยาลัยแห่งนี้อีกสักระยะ   คราวนี้,  ปรากฏอยู่ในวารสารปฐมนิเทศนิสิตใหม่ เมื่อ  15  ปีที่แล้ว

 

15  ปีที่แล้วก็หมายถึงว่า ครั้งนั้น  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ยังคงมีสถานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  วิทยาเขตมหาสารคาม  (มศว มหาสารคาม)   ซึ่งวารสารปฐมนิเทศที่ว่านั้น  เป็นฉบับทำมือ  - ที่ฝ่ายกิจการนิสิตได้ทำสำเนาด้วยการโรเนียวแจกจ่ายแก่นิสิตใหม่

 

ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาสำคัญ  2  ส่วนใหญ่ ๆ   คือ  บทความที่ว่าด้วยแนวทางสู่ความสำเร็จทางการศึกษา  และข้อมูลบุคคลและงานบริการของฝ่ายกิจการนิสิต 

 

 

แต่ที่ผมอยากจะนำเสนอในบันทึกนี้ก็คือ  ถ้อยคำที่ผู้ช่วยรองอธิการบดีฝ่ายพัฒนานิสิตในขณะนั้น  คือ  อ.ไพบูลย์  ลิ้มมณี  ได้เขียนขึ้นมาเพื่อใช้เป็นเสมือนคำต้อนรับนิสิตใหม่  ดังว่า

 

"ฉันเชื่อใจ

เธอมีความคิดที่ดี

เธอจะไม่งมงายอยู่กับโลกวัตถุ

เธอจะเดินด้วยลำแข้งของตนเองได้

ฉันเชื่อมั่นในความเข้มแข็งของเธอ

 

ฉันเชื่อแน่ว่า

เธอไม่หวาดที่จะเดินบนทางดีงาม

เธอจะฝ่าฟัน ข้ามความลำเค็ญไปได้

 

ฉันเชื่อใจ

เธอมีความคิดที่ดี

มีอุดมการณ์อันมาดมั่น

มีศรัทธาอันทานทน

คนหนุ่ม..คนสาว

 

เป็นที่น่าสังเกตว่าวาทกรรมเหล่านั้น   เป็นเสมือนคำต้อนรับนิสิตใหม่ที่มีลักษณะของการพร่ำสอนให้ตระหนักมั่นในการไม่หลงระเริงไปกับลัทธิวัตุนิยม   ชี้ให้เห็นคุณค่าของตนเอง  และการพร่ำเตือนให้มีพลังในการขับเคลื่อนชีวิตอย่างทระนง   ขณะเดียวกัน   ก็ไม่วายที่จะบอกกล่าวความเชื่อมั่นว่านิสิตใหม่จะเป็นผู้ที่มีอุดมการณ์อันดีงามต่อสังคม

 

ขณะที่แผ่นรองปกก็พบบทกลอนปรัชญาชีวิตที่ไม่ระบุชื่อผู้แต่ง   อ่านแล้วก็สัมผัสได้ถึงกำลังใจที่มีต่อผู้มาใหม่อย่างชัดเจน  พร้อมทั้งการสะท้อนถึงแนวคิดที่มุ่งให้นิสิตใหม่กล้าที่จะกำหนดวิถีชีวิตของตนเอง

 

บนย่างก้าว  ที่เจ้าเดิน  คือชีวิต

เป็นลิขิต  ขีดเส้น  ชะตาไว้

จงต่อสู้  อยู่บนทุกข์  สุขกายใจ

ก้าวต่อไป   สู่จุดหมาย  ชัยชนะ

แม้เจ้าล้ม  ลงไป  ใครจะช่วย

จงลุกด้วย  กำลังใจ  ที่กล้าแกร่ง

หยัดยืนขึ้น   ต้านพายุ  ที่พัดแรง

ไปกับแสง   สุริยา  ที่ท้าทาย

 

 

การได้อ่านคำต้อนรับในแต่ละยุคสมัย   จะช่วยให้เราได้พบเจอถึงบรรยากาศทางความคิดของผู้คนในห้วงเวลานั้น ๆ  ไม่มากก็น้อย   บางปีอาจจะเป็นถ้อยคำแห่งการต้อนรับธรรมดา   บางปีอาจจะมุ่งเป้าที่ชัดเจนต่อการเตือนใจให้ผู้มาใหม่   ได้ตระหนักถึงการใช้ชีวิตและเรียนรู้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยและสังคม

 

ผมไม่เคยคิดที่จะละเลยต่อถ้อยคำและวาทกรรมที่เป็นเสมือนคำต้อนรับน้องใหม่เลยแม้แต่สักนิด