การฝากเงินไว้กับสัตว์เลี้ยง หรือฝากไว้กับหมูเป็นเรื่องของเศรษฐกิจพอเพียงนั้นเอง เป็นเรื่องของชาวบ้านที่ดำเนินชีวิตอยู่แล้ว

                                                 หมูธนาคาร

การวัดความสุขหรือฐานะของคนชนบทว่ามีเศรษฐกิจพอเพียงในด้านการพึงตัวเองในเรื่องอะไร ก็ไปดูที่ปัจจัย 4 ดูได้จากสิ่งแรกคือเรื่องของอาหาร ใครที่มีข้าวเต็มยุ้งฉางก็ถือว่าเป็นคนมีเงิน เพราะสมัยเก่าไม่มีตลาดรับซื้อข้าว ข้าวจะเป็นวัสดุในการแลกเปลี่ยนแทนเงิน คนที่มีปศุสัตว์เยอะก็ถือว่าเป็นคนมีสตางค์เยอะ เพราะคนในชนบทจะฝากเงินไว้กับ สัตว์เลี้ยง หรือพืชผักที่ปลูกเอาไว้ มีผู้เฒ่าเล่าให้ฟังเรื่องการเลี้ยงหมู ครอบครัวใดเลี้ยงหมูหมายถึงครอบครัวนั้นมีฐานะมั่นคง เพราะการที่ครอบครัวใดเลี้ยงหมูนั้นเหมือนมีเรื่องที่จะบอกให้สังคมรับทราบว่าครอบครัวนั้นได้วางแผนการดำเนินกิจกรรมในครอบครัวเป็นอย่างดี เช่นเลี้ยงหมูไว้เพื่อประกอบกิจกรรมตามประเพณีนิยม หรือกิจกรรมส่งเสริมเวลาว่างให้เกิดประโยชน์   ทำไมถึงฝากเงินไว้กับหมูความเจริญด้านธนาคารยังไม่มี ชาวบ้านขอฝากเงินไว้กับหมู หรือหมูออมสิน อธิบายว่าไม่ใช่ลงทุนเลี้ยงหมูจะได้กำไรเหมือนได้ดอกเบี้ยเงินฝากธนาคาร ความหมายของคำว่าหมูออมสินนั้นได้ทั้งเงินฝากและได้ทั้งสินทรัพย์  ความคิดเรื่องการเลี้ยงหมูเพื่อเป็นกระปุกออมสินนั้นจะหายไปจากคนเลี้ยงหมูระบบฟาร์มในระดับชาวบ้าน จุดแข็งของการเลี้ยงหมูที่เป็นภูมิปัญญาชาวบ้านน่าจะนำมาปรับใช้กับการเลี้ยงหมูในปัจจุบัน จะได้บรรยากาศแบบลูกทุ่งเศรษฐกิจพอเพียงฉบับของเรา