ระยะนี้ไปตรงไหนในหมู่ครู ก็จะพูดเรื่อง......วิทยฐานะ เมื่อสักครู่พี่ครูที่ครูอ้อยรับเป็นที่ปรึกษาก็โทรมาบอกว่า ...มีการเลื่อนนัดการประชุมเรื่องการประเมินอาจารย์ 3 เชิงประจักษ์ รุ่นที่ 2 ครูอ้อยก็ไปมหาวิทยาลัยได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องรีบร้อนมากนัก ประเด็นในวันนี้ ให้มีความรู้สึก...อิจฉา...เป็นกำลังที่..การประเมินผลงานเพื่อเลื่อนวิทยฐานะ มีการทำเป็นหมู่ จำนวนคนมากมาย มีการอบรมเชิงปฏิบัติการ ทำความเข้าใจ และจัดทำไปพร้อมๆกัน เรียกง่ายๆว่า....ไม่ลำบากเลย มีป้ายบอกทางของการเดินทางตลอด เมื่อเปรียบเทียบกับการขอกำหนดตำแหน่งในสมัยก่อน ต้องจัดทำไปตามความเข้าใจของตนเอง ให้ได้ผลงานทางวิชาการที่เข้าถึงรนักเรียนอย่างแท้จริง...เรียกกันได้ว่า...ในสมัยก่อนนั้น...ลำบากมาก ครูอ้อยก็เลยมานึกถึง...ข้อความว่า.....ลำบากก่อน สบายทีหลัง ที่เคยได้ยินคุณพ่อคุณแม่สอนเมื่อตอนเป็นเด็ก ข้อความนี้ถูกต้องและใช้ได้ดี แต่...เอ...ใช้หเมือนกันไหมนี่ ลำบากก่อน หมายถึง คนที่ทำผลงานก่อนต้องลำบากก่อน ลำบากกว่า...มิใช่หรือ...เฮ้!
สวัสดีค่ะครูอ้อย
ยังใช้ได้เสมอค่ะ ...ข้อความว่า.....ลำบากก่อน สบายทีหลัง ที่เคยได้ยินคุณพ่อคุณแม่สอนเมื่อตอนเป็นเด็ก
สวัสดีค่ะ คุรครูอ้อย
แวะเข้ามาสวัสดีทักทายก่อนเข้านอนค่ะ
ลำบากก่อนสบายที่หลังค่ะ
สวัสดีค่ะ..MSU-KM :panatung
ขอบคุณค่ะ อิอิ
สวัสดีค่ะน้อง...pa_daeng
สวัสดีครับ ....คุณครูอ้อย ครับ .....คุณครูเป็นนักเก็บรายละเอียดดีครับ ......แต่บางครั้งเรามักไม่ใช้คำว่า "ลำบากก่อน สบายที่หลัง ครับ" เพราะว่าที่เราทำทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ เป็นการกรุยทางให้คนรุ่นหลังครับ.....ไม่ทราบเขียนถูกหรือเปล่า (กุยหรือกรุย)
คนรุ่นก่อนที่ต้องเป็น รุ่นบุกเบิก(pilot) ก็ต้องเหนื่อยกว่าคนรุ่นปัจจุบันแน่นอนครับ ..... กระบวนการเรียนรู้ต่างกันครับ (ยุคเราก็ลำบากแบบเรา สบายแบบเราครับ คนรุ่นใหม่ลำบากแบคนรุ่นใหม่ สบายแบบคนรุ่นใหม่ครับ)
จริงๆค่ะท่าน..สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
ขอบคุณค่ะ..วันนี้..วันนี้ Free Day ของครูอ้อยค่ะ
น้องกะมอมคะ ครูอ้อยเห็นคนที่เขาลำบากมาก่อน แล้วเขาก็สบายทุกคนล่ะค่ะ ค่อยๆคิด และไม่วู่วามนะคะ..เชื่อครูอ้อยค่ะ