ทุกท่านคงทราบกันดีอยู่แล้วว่าอริยสัจสี่นั้นประกอบด้วย: ทุกข์ สมุทัย นิโรธ และ มรรค เครื่องมือที่ใช้แก้ปัญหา (Problem-Solving) ที่เรียกว่า “แผนภูมิก้างปลา” นั้นเป็นการมองที่ตัวปัญหา (ทุกข์) และพยายามหาสาเหตุแห่งปัญหา (สมุทัย) ส่วนเครื่องมือที่เรียกว่า KM ตาม “โมเดลปลาทู” นั้นพาให้ท่านเริ่มที่วิสัยทัศน์ (นิโรธ) และพยายามส่งเสริมให้ท่านได้แชร์กันเรื่องความรู้ที่นำไปสู่วิสัยทัศน์นั้น (มรรค)

         หลักการบริหารคุณภาพสอนให้เรารู้จักการแก้ปัญหา โดยให้เอาตัวปัญหามาใส่ไว้ตรง “หัวปลา” แล้วให้ร่วมกันพิจารณาหาสาเหตุ (ก้างปลา) โดยเริ่มจากสาเหตุหลักๆ ก่อนที่จะพิจารณาถึงสาเหตุย่อย (ก้างปลาย่อย) ในขณะที่หลักการจัดการความรู้มุ่งเน้นไปที่ตัวความสำเร็จ (นิโรธ) กระตุ้นให้คนพูดถึง (มรรค) วิธีหรือเทคนิคที่ตนใช้แล้วประสบผลสำเร็จ

        หลักการทั้งสองอย่างนี้ถ้าดูให้ดีจะพบว่าเป็นสิ่งที่มาเสริมซึ่งกันและกัน เพราะในชีวิตการทำงานของเราทุกวันนั้นมีทั้งสิ่งที่เป็นปัญหาและสิ่งที่ถือว่าเป็นความสำเร็จเกิดขึ้นตลอดเวลา เมื่อใดที่เกิดปัญหาก็ใช้แผนภูมิก้างปลา เมื่อใดที่ได้รับความสำเร็จก็เอามาแชร์กันตามโมเดลปลาทู หากผู้ใดสามารถใช้หลักการทั้งสองนี้ในการทำงานก็ถือว่าท่านกำลังประยุกต์ใช้อริยสัจสี่อยู่แล้วนั่นเอง !