ตอนนี้ประเทศไทยมีอาการผิดปกติ สิ่งที่รักของคนไทยถูกสั่นคลอน ถ้าคนไทยรักประเทศไทย การบ้านคนไทยควรจะมีอะไรบ้าง ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ใครจะดูแลประคับประคอง เราทำพิธีเฉลิมฉลองปีที่80พรรษาในหลวงทรงครองราชย์ฯ พวกเรามีวาระสำคัญๆทั้งปี อย่างน้อยก็ใส่เสื้อเหลืองกันเกร่อทั้งบ้านทั้งเมือง ขณะเดียวกันก็มีเรื่องเดือดร้อนในสังคมไม่เว้นแต่ละวัน เรียกว่าเฉลิมฉลองท่ามกลางเสียงปืนเสียงระเบิดและเสียงด่าทอ มันเกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย ผีห่าตนใดเข้าสิงคนไทย
ในส่วนของชาติบ้านเมือง นอกจากเรื่องวางระเบิดและลอบยิงรายวันในภาคใต้แล้ว เผลอเมื่อไหร่ก็จุดไฟเผาโรงเรียน ถอนหมุดรถไฟ ผู้คนแตกแยกกันเป็นฝักเป็นฝ่าย คนที่อยู่ฝ่ายประเทศไทยชาติเชื้อไทยก็จ๋องๆ เพราะไม่รู้ที่จะทำอะไรได้ มองดูศึกเหนือเสือใต้เขาห้ำหั่นกันตาปริบๆ มันอะไรกันนักกันหนาหนอคนไทย การที่เว้นวรรควิชาหน้าที่พลเมืองและศีลธรรมมันเป็นเช่นนี้เอง ส่งผลให้สำนึกไทยเหมือนไม้หลักปักขี้เลน
เรื่องศาสนาก็ปั่นป่วนเรื่องจะไม่บรรจุพระพุทธศาสนาประจำชาติลงในรัฐธรรมนูญ พระสงฆ์ออกมานั่งอดอาหารประท้วง ญาติโยมสาปแช่งพวกที่ร่างกฎหมาย อุบาสกอุบาสิกาที่เคยเยือกเย็นก็เต้นเป็นแมวโดนน้ำร้อน ทั้งเสื้อเหลืองเสื้อขาวและเสื้อเขียวพูดกันคนละภาษา
ฝ่ายเศรษฐกิจนอกจากจะวนเวียนอยู่กับเรื่องพอเพียงแล้ว ค่าเงินบาทที่ตก หุ้นที่เต้นเป็นเจ้าเข้าแต่ละวัน มันเป็นตัวฟ้องอาการของโรคที่ยากจะกลบเกลื่อนสถานการคลังได้ สรุปว่าเกิดอาการผีเข้าผีออกในทุกเรื่องทุกกรณีทุกภาคส่วนของสังคมไทย สิ่งเหล่านี้ถ้าหยิบยกมาเป็นการบ้านสำหรับคนไทยก็น่าจะดีไม่น้อย อย่างน้อยก็จะได้ชวนคิดเรื่องพวกนี้จริงๆสักครั้งหนึ่ง
ในฐานะที่เราเคยท่องคำว่า ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ขอให้ทุกกลุ่มอภิปรายใน 3 หัวข้อนี้ ..ท่านมอง ท่านรู้สึก ท่านมีความเห็น และท่านมีข้อเสนอแนะ ในฐานะคนไทยที่ได้รับผลกระทบกับเรื่องนี้ทั้งทางตรงและทางอ้อม ขอเชิญระดมสมองคิดอย่างอิสระ ไม่มีผิดมีถูก สะท้อนความคิดเห็นระดับกลุ่มได้อย่างกว้างขวาง ถ้าให้ดีควรวางแผนการนำเสนอให้มีชีวิตชีวา ภายใต้บรรยากาศที่ไม่เคร่งเครียด จะมีการแสดงประกอบ เขียนแผนที่ความคิด หรือจะออกแบบอย่างไรขอเชิญตามอัธยาศัย
เราเคยแบ่งกลุ่มนำเสนอในหัวข้อเดียวกัน เราได้เห็นการสะท้อนคิด การฉุกคิด ในแง่มุมดีๆจากการเข้าค่ายหลายรุ่น เช่น กลุ่มสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ให้การบ้านเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง ทุกกลุ่มมีแง่คิดที่โดดเด่นไม่ซ้ำกันอย่างเหลือเชื่อ คราวนี้เป็นกลุ่มของวิศวะกรเพื่อสังคม อยู่กับเครื่องจักรกลเป็นส่วนใหญ่ เข้าใจว่าไม่ค่อยจะอินังขังขอบเรื่องสังคมสักเท่าไหร่ เลยขออนุญาตเปิดประเด็นให้ลองคิดดูสักตั้ง
เมื่อคืนนี้ให้สะท้อนความเห็นเรื่องการศึกษา พบว่านักเทคโนโลยีมีมุมมองเรื่องการศึกษาได้อย่างน่าสนใจ บางคนเล่าประสบการณ์รอบข้าง เรื่องญาติ เรื่องลูก และเรื่องของตัวเอง ผมคิดว่าคืนนี้เวทีKM.ของที่นี่ น่าจะได้คำตอบที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ผลเป็นประการใดขอให้ติดตามด้วยความระทึกระทวยใจต่อไป.
ต้องขอสารภาพกับครูว่าเมื่อคืนไปแอบตั้งวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้และละลายพฤติกรรมกันโดยไม่ได้ขออนุญาตครู ที่บ้านหกเหลี่ยมโดยมีอัลกอฮอล์เป็นคะตะลิสต์ เหมือนกับดอกช้างน้าวของท่านผอ.ศักดิ์พงษ์ แต่ยังไม่มีข้อสรุปเรื่องอาหารเย็นวันนี้ครับ
เรียน ท่านครูบาฯ ที่เคารพ
ครับ ติดตามต่อไปแน่ สำหรับกระผม เพราะยิ่งอ่านก็ยอ่งเห็นตัวเองมากขึ้น ว่าควรและไม่ควรทำอะไร ในฐานะที่ลองแอบทำโจทย์ km ของท่านครูบาฯ มาบ้างนั่นเอง
ขอบคุณครับ
เอาไว้สรุป รวมวันพรุ่งนี้ ที่จะมีการนำเสนอรวบยอดอีกครั้งหนึ่งดีไหมครับ
เสื้อเหลือง ที่ห่มคลุมกาย
หากไม่ห่อหุ้มใจ ให้สำนึก จะมีประโยชน์อะไร
อัน 3 คำท่องกันเข้าไป
ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ไทย แต่เด็กจนใหญ่ไม่น้อมนำ
หากได้แค่จำ ก็ไม่ต่างอะไรกับนิ่งดูดาย
อยากให้คนไทยไม่ทำอะไรที่ฉาบฉวย เอาแค่เปลือก
ขอบคุณพ่อครูบา ที่มีหัวข้อดี ๆ ให้เรารู้ตัว มีสติกันขึ้นมาบ้าง ว่าทำอะไรอยู่