ขอบ่นนิดนึงพอเป็นสังเขป งานไม่เสร็จ เพราะงานมีเยอะ งานจึงไม่เสร็จ ไปตรงไหนก็มีแต่...งาน
ท่านผู้อำนวยการคนเก่าที่เกษียณอายุราชการไปแล้ว บอกกับครูอ้อยเมื่อวันที่ลูกสาวครูอ้อยแต่งงานว่า...เป็นแม่ยายเขาแล้วนะ อีกไม่อีกกี่วัน ก็จะได้เป็นคุณยายแล้ว..ขยันอยู่แล้ว คงจะไม่ขยันไปกว่านี้นะ...
ครูอ้อยเลยตอบท่านไปว่า...ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่ ก็ต้องดิ้นรนกันไปค่ะท่าน ผอ.
ท่านผู้อำนวยการก็เลยอวยพรให้ครูอ้อยว่า...คิดอย่างนี้ก็แล้วกันคุณ...งานเยอะ...เงินแยะ
ครูอ้อยก็คิดมาจนถึงทุกวันนี้ค่ะ ว่า..... งานเยอะเงินแยะ
แต่งานของครูอ้อยทะยอยมาไม่ขาดสาย ล้วนแล้วแต่เป็นงานที่ครูอ้อยรัก ครูอ้อยชอบ และตั้งใจทำด้วย
แต่...วันนี้งานของครูอ้อยไม่เสร็จค่ะ งานอะไรหรือ ตามไปซิคะ หลังจากที่ครูอ้อย...รับอาสาเป็นที่ปรึกษา ตอน (6)
ครูอ้อยวางแผนลึกและกว้างจนเกินไป ประกอบกับ เวลา...ที่เป็นตัวแปรลดความสำเร็จของครูอ้อย
ขอบ่นสักนิดว่า..เวลา ทำให้มาน้อยจัง....
สวัสดีครับตอนเย็น....ผมพอมีเวลานิดหนึ่ง....แต่ไม่ได้อ่านรายละเอียดมากนักครับ ....
เรื่องการทำแผนตัวอย่าง.....ใช้แนวการทำแผนการเรียนแบบไหนก่อนก็ได้ครับ เพราะเป็นตุ๊กตา...
แต่ผมไม่เชื่อหรอกว่าจะทำส่ง ๆ เห็นคุณครูอ้อยตั้งใจมากครับ แนวทาง ต้องเริ่มที่แนวคิดครับหรือที่หลักคิดก่อน อย่างเช่น งานวิจัยที่คุณครูอ้อยนำมาให้ดูเป็นการวิจัยการเรียนแบบรอบรู้ ซึ่งเป็นแนวทางที่ดีครับ แต่เป้าเป็นการเน้นที่โรงเรียนมีคุณภาพ เหตุเกิดจากคะแนนเฉลี่ยของนร.ชั้นม. 4 ตกต่ำไปในวิชาวิทยาศาสตร์ เมื่อใช้การเรียนการสอนแบบรอบรู้ทำให้คะแนนดีขึ้น โดยเฉลี่ย 2.9 ซึ่งน่าตกใจเพราะเกือบจะเท่าตัวครับ
แต่ถ้าเป็นงานของโรงเรียนทั้งระบบ งานนี้งานใหญ่ครับ เพราะ งานในโรงเรียนต้องแยกเป็นงานประจำ งานจร งานวิชาการ งานสันทนาการและกีฬา งานเสริมประสบการณ์นักเรียน งานอำนวยการ งานแนะแนว แล้วจะเป็นเรื่องสาธารณูปโภคของโรงเรียนอีก
คงต้องเอาแผนเดิมของโรงเรียนมาเป็นตุ๊กตา ก่อน เพราะอดีตจะกำหนดปัจจุบัน และอนาคต ครับ