หาวิถีทางที่เหมาะสมจนกว่าจะเจอ
ผ่านมาแล้ว 66 วัน ประเมินความก้าวหน้าของตนเองแล้ว พบว่ายังไม่ก้าวหน้าเท่าที่ควรอย่างมากกก! เพราะยังใช้วิถีทางเดิมในการทำงาน คือ รอจนกว่าใกล้เส้นตายถึงจะทำ ซึ่งเส้นตายที่ว่าก็ต้องกำหนดจากบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้อง หากไม่มีผู้อื่นกำหนดก็จะรอไปเรื่อย ๆ เวลาก็นับถอยหลังลงไปทุกวัน เหลืออีก 300 วัน (ประมาณ 10 เดือน 3 สัปดาห์) ยังไม่ก้าวหน้าดังหวังเลย ต้องเปลี่ยนวิถีใหม่ คือ ทำส่วนที่ต้องพึ่งตนเองให้เสร็จ รอแต่เพียงส่วนที่ต้องพึ่งผู้อื่น พร้อมกับกระทำตามสัจจะที่จะแก้ไขนิสัยเสียของตนเองให้ได้ ไม่ยอมผัดผ่อนอีกต่อไป…
สวัสดีค่ะเพลิน
อ่านบันทึกแล้วเตือนใจดีแท้ๆ...ตอนนี้พี่ก็กำลังฮึดๆ ให้ก้าวข้ามตัวกิเลสในใจตัวเองอยู่ค่ะ
กิเลสมันกำลังแรง...เผลอทีไรลงไปนอนทีนั้น...
ขอบคุณค่ะ...จะกลับไปเปลี่ยนวิถีตัวเองใหม่เหมือนกัน
สวัสดีค่ะพี่สร้อย
ขอบคุณนะคะที่แวะเข้ามาเยี่ยมทักทาย เป็นเหมือนกันค่ะ (อาจยิ่งกว่า) เผลอสติทีไร ที่นอนมันนุ่มหอมน่านอนทุกทีสิน่า กำลังขัดกิเลสตัวนี้ออกจากใจโดยใช้พลังสัจจะอยู่ค่ะ วิถีใหม่ก็ใช่จะเปลี่ยนง่าย ๆ ใช้เวลาวันสองวัน เพลินต้องคอยจดบันทึกพฤติกรรมตนเองว่าทำอะไรบ้างในแต่ละวัน เสียเวลาไปกับเรื่องไม่ควรเสียประจำ ก็ดีขึ้นค่ะ...ก็เป็นกำลังใจให้พี่สร้อยด้วยนะคะ
และเพิ่งได้เห็นเว็บและอ่านสมุดบันทึกของพี่ ทั้งฮาและมีสาระ ม่วนแต๊ ๆ จะคอยติดตามอ่านนะเจ๊า...