สวัสดีครับทุกท่าน
วันนี้ลานคำใต้มาแหลงกันเรื่อง การ โปลกยาง ยางถุง ยางเลี้ยง ตอตา ขูดยาง ตัดยาง ทำผืน รีดยาง จักร ทำคี้ คี้ยาง ยางก้อน ลูกยาง ลูกหวือ เกียงฉอด ถานแกด.....
โปลกยาง (ปลูกยาง) บางจังหวัดเรียก หยาง เช่น คนสุราษฏร์ คนภูเก็ต
ยางถุง (ต้นกล้ายางเลี้ยงไว้ในถุง) บางทีเรียกว่า ยางเลี้ยง
ตอตา (การติดตายาง)
ขูดยาง หรือ ตัดยาง (การกรีดยาง)
ทำผืน (การทำยางแผ่น)
รีดยาง (การทำยางแผ่นโดยใช้จักรในการรีดยางให้หน้าเรียบ แบบไม่มีดอกหนึ่งครั้ง แล้วท้ายสุดจบด้วยการ รีดด้วยจักรดอก จะมีลายยางเป็นร่อง)
ทำคี้ (การทำยางก้อน โดยไม่ทำยางแผ่น ขายเป็นก้อนยาง)
ลูกยาง (เมล็ดยาง)
ลูกหวือ (การเอาเมล็ดยาง มาเจาะรูสามรู ข้างหนึ่ง สองรู อีกข้างหนึ่งรู แล้วใช้เชือกด้ายร้อยเข้าไป โดย สองรูฝั่งหนึ่งจะเจาะให้ชี้มายังรูอีกด้านหนึ่ง แล้วจะใช้เชือกดึงเข้าออก มีผลให้เมล็ดยางหมุน และมีการพักหยุดด้วย โดยเชือกแต่ละด้านขึงไว้ที่โคนของหัวแม่โป้งครับ)
เกียงฉอด (ตะเกียงอะเซติลีน เป็นอุปกรณ์ให้แสงสว่าง มันจะผูกติดกับหมวกหรือ กาบหมาก ทำเป็นคล้ายหมวก สวมไว้ที่ศีรษะตอนขณะกรีดยาง)
ถานแกด (ถ่านแก๊สอะเซติลีน เป็นแหล่งเชื้อเพลิง โดยใช้น้ำหยดลงไปให้เกิดแก๊สแล้วส่งไปตามท่อ โดยที่ปลายท่อ จุดด้วยไฟจะมีการควบคุมการหยดน้ำลงในแก๊สให้สม่ำเสมอ เพื่อการให้แสงสว่างอย่างสม่ำเสมอครับ)
....อื่นๆ เชิญท่านบรรเลงครับ ท่านสามารถจะเล่ากระบวนการปลูกยางไปจนถึงโค่นยางเลยก็ได้ครับ ในช่วงเวลา นับยี่สิบปี หรือมากกว่าครับ....
ขี้ยางมีอยู่ 3 หนาน
เห็นไหมล่ะครับว่า ปลูกยางน่ะขายได้เพ ขี้กะยังขายได้ ขี้อยางเดียวที่ขายไม่ได้คือขี้คร้าน
สวัสดีครับพี่แดง
หวางสาม หวางแปด
ตอนโหลกยาง
ระยะห่างของโสด 8 เมตร = หวางแปด
ระยะห่างระหว่างต้น 3 เมตร = หวางสาม