เช้าวันเสาร์หลังจากไปวัดทำบุญฟังธรรม...ไปดูร่องรอยของงานพืชสวนโลก...เข้าไปไม่ได้เขาปิดประตู...จริงๆ แล้วเป็นงานที่อยากไปมากแต่รายการไม่ลงตัวระหว่างหลายครอบครัวในตระกูล...ไม่เป็นไรวันนี้ยังไงก็ได้มาเห็นร่องรอย...ความสวย...ให้สุขใจ
ค่ำนั้นไปเดินเล่นที่ "ถนนคนเดิน"...มีเป้าหมายจะหาสร้อยเงินให้เพื่อนรุ่นน้อง...ที่เธอปรารภหลายคราอยากได้เจอที่ไหนให้ซื้อมาซักเส้นเธอกำหนดวงเงินเสร็จสรรพ คุณสมพรเธอเล่าเรื่อยว่าที่ ถนนวัวลาย...แห่งนี้ชาวบ้านมีอาชีพดั้งเดิมคือเป็นช่างทำเงิน และยังทำจนทุกวันนี้ ประจวบเหมาะกันพอดี
เช้าวันอาทิตย์วางโปรแกรมให้ไปใส่บาตร...แต่ตื่นไม่ทันจึงอดทำบุญดิฉั้นไม่เคยมาเที่ยวเชียงใหม่...ครั้งหนึ่งเมื่อต้นปี 48 มาสัมมนาก็อยู่ในห้องประชุมไม่ได้ไปไหน...คุณสมพรเธอออกปากถาม"..เคยได้ยินอะไรที่เชียงใหม่แล้วอยากไปเห็นอยากไปบ้าง...ดิฉั้นนึกไม่ออกเลยจริงๆเพราะไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มาเที่ยวเชียงใหม่เคยมีคนเล่าว่ามีตลาดที่ขายดอกไม้เยอะๆชื่อตลาด"วโรรส" จึงอยากไปดู...(แต่ไม่ได้ไปคุณสมพรเธอคงตัดสินว่าเป็นตลาดขายดอกไม้ธรรมดาไม่น่าสน) เธอจึงออกแบบให้เรียบร้อย..ไหว้พระกันอีกครา
ขึ้นดอยสุเทพ......เห็นเส้นทางแล้วนึกอยากขับรถมากถึงมากที่สุด...เธอให้ความเห็นว่าดิฉั้นไม่ชินทาง...หากไม่ชำนาญทางอาจเกิดอันตราย.. สองข้างทางมีต้นไม้ร่มรื่นหนทางคดเคี้ยว สูงชัน...ดิฉั้นมองเป็นความท้าทาย....(ท่องเอาไว้ในใจว่าจะต้องไปขับรถที่นี่ให้ได้ในคราวหลัง)
กิจกรรมเริ่มด้วยไหว้พระ "กราบครูบาศรีวิชัย"....ที่ตีนดอยก่อน จากนั้นนั่งรถขึ้นไปอีกสักระยะจึงถึงดอยสุเทพ..กราบพระพลางเหลือบมองเห็นชาวต่างชาตินุ่งผ้าถุงลายไทยทั้งหญิงและชายเป็นผ้าถุงสีและลายเหมือนกัน...นึกเอาในใจจากประสบการณ์เดิม..เขามาเป็นกรุ๊ปทัวร์จึงนุ่งอะไรที่เหมือนกัน...ให้เห็นเป็นเอกลักษณ์ว่า มาเมืองไทยนุ่งผ้าไทยให้เข้าบรรยากาศ ....ดูไปดูมา เอ๊ะ คนไทยก็นุ่งนี่นา...จึงถามว่าเขานุ่งกันทำไม...."สำหรับคนที่นุ่งกางเกงขาสั้นมาจะต้องสวม ผ้านุ่งให้ดูเรียบร้อยให้เหมาะกับสถานที่ ที่คนไทยเคารพบูชา"ตัวเองนี่เชยจริงๆ...ไม่เคยรู้มาก่อน..แล้วยังตีความเอาตามประสบการณ์ตนเอง....นี่ถ้าไม่สังเกตุสังกาแล้วเอ่ยถามหาความจริง.....ก็คงเข้าใจว่าแสดงความเป็นกรุ๊ปทัวร์ไปจนตาย...
เยือนเชียงใหม่ (2) ขึ้นดอยครั้งแรก
ขึ้นดอยสุเทพ ดิฉั้นไม่เคยมาเที่ยวเชียงใหม่...ครั้งหนึ่งเมื่อปี 48 มาสัมมนาอะไรสักอย่างอยู่ในห้องประชุม...แล้วกลับไม่ได้ไปเที่ยวไหน...คุณสมพรเธอถามว่า...เคยได้ยินอะไรที่เชียงใหม่แล้วอยากไปเห็นอยากไปเที่ยวบ้าง...ดิฉั้นนึกไม่ออกเลยจริงๆ เพราะไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มาเที่ยวเชียงใหม่
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
บอย สหเวช · 6 มิ.ย. 2550
นางสาว สุวดี มีมาก · 6 มิ.ย. 2550
เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ · 6 มิ.ย. 2550
จันลอง · 6 มิ.ย. 2550
จันลอง · 6 มิ.ย. 2550
beyondKM · 6 มิ.ย. 2550
รูปใหม่สวยดีนะคะ แต่ไกลไปนิด...ชอบแบบเห็นรอยยิ้มด้วยน่ะค่ะ คุณจิ๊บยิ้มสวย...น่ายิ้มด้วย
เล่าเรื่องได้สนุกจังค่ะ ได้คิด ได้มองตามไปด้วย แล้วคุณจิ๊บไม่ได้นุ่งผ้าถุงกับเค้าบ้างเหรอคะ หรือว่าใส่กางเกงขายาวไม่เป็นไร เคยไปเชียงใหม่เมื่อน้าน...นานมาแล้ว แต่ยังไม่ถึงดอย และไม่ถึงวัดไหนเลยค่ะ ดีใจได้ไปเที่ยวและไหว้พระกับคุณจิ๊บผ่านบันทึกค่ะ ขอบคุณนะคะ
สวัสดีจ๊ะ
อยากเห็นรูปประกอบ กลับมาแล้วรีบขึ้นรูปเร็ว ๆ นะคะ
พี่ลองปรับรูปดูได้ออกมาแบบนี้ค่ะ
ลิงค์ที่เอาไปแปะในประวัติได้คือ http://gotoknow.org/file/panothai/Chingmai.jpg แต่ถ้าชอบบรรยากาศข้างหลังก็ไม่เป็นไรนะคะ พี่แค่เสนอเฉยๆ (และรอเสียงสนับสนุน....ฮิ...ฮิ...)
ขอบคุณค่ะ คุณโอ๋...เปลี่ยนแล้วค่ะ งามขนาด
เคยได้ยินอะไรที่เชียงใหม่แล้วอยากไปเห็นอยากไปบ้าง...ดิฉั้นนึกไม่ออกเลยจริงๆเพราะไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มาเที่ยวเชียงใหม่เคยมีคนเล่าว่ามีตลาดที่ขายดอกไม้เยอะๆชื่อตลาด"วโรรส" จึงอยากไปดู...(แต่ไม่ได้ไปคุณสมพรเธอคงตัดสินว่าเป็นตลาดขายดอกไม้ธรรมดาไม่น่าสน)
ขอตามมาแก้ตัวที่คุณเมตตาเธออ้างถึง.......
ดิฉันพาเธอไปตลาดวโรรสมาแล้วค่ะ ไปเดินซะขาขวิดค่ะ...เธอไปซื้อผ้าถุง ซื้อเสื้อผ้าเมือง ซื้อกระเป๋าชาวเขา....เธออยากเป็นสาวเหนือ และเธอก็ได้กินใส้อั่วด้วย.......ความจำเธอคงสั้นค่ะ...(ฮา.....)
สำหรับตลาดดอกไม้ดิฉันบอกเธอว่ามีตอนกลางคืน จะดอกไม้เยอะ แล้วกลางคืนดิฉันก็ชวนเธอแล้วค่ะ.....แต่เธอไม่ยอมไปเอง....เพียงเพราะว่าเธอไปเดินถนนคนเดินซะหมดแรงค่ะ........แล้วอย่างนี้จะโทษใครดีค่ะ (ดิฉันชวนเธอหลายครั้ง และทั้งสองวันด้วย.....เธอคงลืมค่ะ.....เรียกขวัญเธอกลับให้ด้วยนะคะ)
พี่โอ๋...คุณแป๊ด..น้องชาย......ช่วยตัดสินด้วยค่ะ.......
สงสารคุณจิ๊บจังที่จะบอกว่า พี่โอ๋เชื่อที่คุณอึ่งอ๊อบบอกนะคะ เกิดอะไรขึ้นเอ่ย....คุณจิ๊บโดนอะไรเข้าสิงไปช่วงนึงหรือเปล่า รีบมาเฉลยหน่อยนะคะ เป็นห่วงจัง.....
ฝากบอกพี่อึ่งฯ ด้วยค่ะว่า
"หนูไม่รู้ หนูไม่เห็น หนูตัดสินไม่ได้ เพราะหนูไม่ใช่คนแถวนั้น"
ก๊าก
สวัสดีครับ...
แปลกแต่จริง, ผมเข้าบล็อกตนเองไม่ได้เลย -
เลยไม่สามารถเขียนบันทึก หรือแม้แต่เข้าดูถ้อยคำของกัลยาณมิตรที่มาเยือนในบันทึกนั้น ๆ ไม่ได้..
...
คิดถึงเสียงหัวเราะที่มีชีวิตเสมอ...
นั่นนะสิ...ใกล้กันนิดเดียว... สารคาม - สงขลา !
ก๊าก.....แอบมาหัวเราะก่อนเจ้าตัวจะมา
ทุกท่านเป็นพยาน...เธอก๊งจริง ๆ
ขนาดบอกว่าสารคามกับเชียงใหม่อยู่ใกล้กัน
ดิฉันก็กลุ้มใจเหมือนกัน อีตอนเธอถามก็ยังไม่กล้าจะบอกว่าไกลขนาดไหน....เพราะเกรงใจเธอ...ตอนนั้นเธอยังไม่ได้เป็นวิทยากร.....พอเธอบรรยายให้คณะฯ แล้ว.....ดิฉันก็รัวใส่เธอเป็นชุด ๆ เหมือนกันค่ะ.....ฮา........
โดนแซว ซะเละเลยเรา เข้าใจว่าตลาดดอกไม้ชื่อ"ตลาดวโรรส"ค่ะ สำหรับเจ้าตลาดที่เดินจนขาขวิดนั้นเข้าใจว่าชื่อ "ตลาดสด" ก็เลยรับรู้ว่ายังไม่ได้ไปค่ะ...คุณโอ๋เข้าใจว่ามีอะไรสิง คุณจิ๊บเหรอคะ...ไม่มีหรอกค่ะสับสนในตัวเองเสมอ...ประมาณว่าเป็นคน ก่ก ก๊ง ค่ะ (ความลับแตกหม้ดงานนี้) สำหรับระยะทาง เชียงใหม่-สารคาม ใกล้ว่า สารคาม-สงขลา เนอะ
หรือใครว่าไม่จริง...