ครูของฉัน

     วันนั้น  เมื่อ  4 ปีก่อน…..เป็นวันแรกของการ empowerment  ผู้ป่วยซึ่งเป็น leukemia  ……  ผู้ป่วยรายนี้ได้รับการรักษาจนครบ  course  และแพทย์เจ้าของไข้บอกว่า  ผู้ป่วยหายแล้ว     ผู้ป่วยเล่าให้ฉันฟังด้วยความรู้สึกที่ดีใจ   ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแต่ลึกๆฉันรู้ดีว่า  เค้ายังกังวลใจอยู่ว่า……..    โรคอาจจะกลับเป็นซ้ำอีกก็ได้   เมื่อฉันคุยและให้ผู้ป่วยแสดงความสมัครใจเข้าร่วมการวิจัยครั้งนั้นและตอบแบบประเมินเสร็จเรียบร้อยแล้ว   ……… ฉันก็เริ่มกระบวนการเสริมสร้างพลังอำนาจตามแนวทางที่ฉันได้พัฒนาขึ้น      ดำเนินไปเรื่อยๆๆๆ………….ครั้งแรกจริงๆๆ ……. สุดท้าย……คนที่ช่วยให้กำลังใจฉันดำเนินกระบวนการเสร็จได้   เป็นคนไข้ฉันเองค่ะ ………  เค้าบอกฉันว่า  ,…… พี่คะ   ประเด็นนั้น (ตามแบบประเมิน) พี่ยังไม่ได้คุยกับหนูนะคะ    เดี๋ยว  thesis  พี่ไม่สมบูรณ์ครบตามที่ประเมินนะคะ     ฉันเลยอดขำตัวเองไม่ได้     ใครกันแน่นะที่จะ  empowerment  กัน…………นี่แหละค่ะ ครูมะเร็งของฉัน  จริงๆ    ทุกวันนี้ที่ฉันทำงานดูแลผู้ป่วยมะเร็งเคมีบำบัดมาตลอดชีวิตการทำงาน  23  ปีของฉันและไม่คิดจะย้ายหนีไปอยู่หน่วยงานอื่น   ก็เพราะครูของฉัน  นี่เอง ไม่ใช่ใครอื่นเลย