GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ชุมนุมชาวยุทธ์

การเล่าเรื่อง ซึ่งเป็นการถ่ายทอดองค์ความรู้ที่อยู่ในตัวคน (Tacit Knowledge) สู่เพื่อนชาวยุทธศาสตร์การพัฒนาทุกคน หวังว่าผู้ฟังคงสามารถสกัดเป็นองค์ความรู้ที่เป็นเอกสารหรือตำรา (Explicit Knowledge)เพื่อนำไปปรับใช้ หรือแบ่งปันให้เพื่อนๆที่ไม่มีโอกาสได้เข้ามาร่วมสัมมนาในครั้งนี้ต่อไป

           เสาร์และอาทิตย์นี้ ( 17-18 ธ.ค.)  ชาวยุทธศาสตร์การพัฒนา มรภ.กำแพงเพชร ได้จัดสัมมนาเกี่ยวกับกลยุทธ์การเรียน และการพัฒนาหัวข้อการทำวิทนานิพนธ์  ณ เขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก   โดยมีนักศึกษารุ่นที่ 3 ที่กำลังศึกษาทุกคน และมีรุ่นพี่ที่จบไปแล้วคือรุ่นที่ 1 และรุ่นที่ 2 ร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์  บรรยากาศมีความเป็นกันเอง ท่านอธิการบดี มรภ.กำแพงเพชร ได้ให้เกี่ยรติมาเป็นประธานเปิดการสัมมนา และให้โอวาทแก่ชาวยุทธศาสตร์ที่เข้าร่วมสัมมนาทุกคน

           ผมในฐานะของตัวแทนยุทธศาสตร์การพัฒนา รุ่นที่ 1 ได้เล่าประสบการณ์เกี่ยวกับการศึกษาและการทำวิทยานิพนธ์  ซึ่งผมได้นำเสนอประสบการณ์โดยการเล่าเรื่อง ซึ่งเป็นการถ่ายทอดองค์ความรู้ที่อยู่ในตัวคน (Tacit  Knowledge) สู่เพื่อนชาวยุทธศาสตร์การพัฒนาทุกคน หวังว่าผู้ฟังคงสามารถสกัดเป็นองค์ความรู้ที่เป็นเอกสารหรือตำรา (Explicit  Knowledge)เพื่อนำไปปรับใช้ หรือแบ่งปันให้แก่เพื่อนๆ ที่ไม่มีโอกาสได้เข้ามาร่วมสัมมนาในครั้งนี้ต่อไป         

           เนื่องจากเป็นเรื่องเล่า ค่อนข้างจะเป็นการสื่อทางเดียว  หากจะให้ตรงกับใจผู้ฟัง(ผู้รับ) น่าจะมีการสอบถามมากกว่านี้ เพราะผมคิดว่ายังมีอะไรอีกมากที่ยังไม่ได้เล่าแต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับการเรียนรู้ศาสตร์นี้ อาจเป็นเพราะว่ายังไม่มีปัญหาหรือประสบปัญหาก็เลยนึกคำถามไม่ออกก็ได้  แต่สิ่งที่สำคัญมากในฐานะนักกลยุทธ์ หรือการปฏิบัติภาระกิจใดก็ตาม ทั้งในงานสัมมนาครั้งนี้ หรืองานที่นอกเหนือจากนี้ก็ตาม อย่าลืมการทบทวนวัตถุประสงค์หลักๆ ของพวกเราอยู่ตลอดเวลา ว่าบรรลุหรือตรงใจเราหรือยัง ถ้ายัง..จะปรับปรุงกันอย่างไร (ทุกอย่างปรับได้) เป็นการเรียนรู้หรือการประเมินระหว่างหรือหลังการปฏิบัติ (After Action Review : AAR) เพราะบางครั้งหากเวลาผ่านไปหรือหมดไปแล้ว  การจะปรับเปลี่ยนหรือปรับกลยุทธ์ในการทำงานอาจจะสายไปหรือแก้ไขอะไรไม่ได้

           หลายท่านที่ติดธุระหรือไม่สามารถมาเข้าร่วมการสัมมนาในครั้งนี้ไม่ได้ ก็เป็นที่น่าเสียดาย แม้ว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จะมีเนื้อหาไม่มากนัก แต่พวกเรานักพัฒนาต้องไม่ควรมองข้าม  เพราะการละเลยหรือมองข้ามเรื่องเล็กๆ ได้ เรื่องใหญ่ๆ เราก็คงมองข้ามในรายละเอียดและทำให้สมบูรณ์ได้ยาก  เพื่อนๆ ที่ได้มาแลกเปลี่ยนก็อย่าลืมกลับไปเล่าต่อเพื่อแบ่งปันให้แก่ท่านที่ไม่สามารถมาร่วมการสัมมนาในครั้งนี้ด้วยนะครับ เป็นการช่วยเหลือเพื่อน เอือเฟื้อและแบ่งปัน เพราะการให้กับการรับเป็นเรื่องเดียวกัน  เราเป็นผู้ให้  เราก็อยู่ในฐานะเป็นผู้รับไปในขณะเดียวกัน คือได้ความยินดี และกัลยานมิตรครับ

          ในบางครั้ง  กว่าคนเราจะค้นพบอะไรด้วยตัวเองซักเรื่องหนึ่ง เราอาจต้องใช้เวลาเป็นเดือนหรือเป็นปี หรือหลายปี จึงจะถึงบางอ้อ หรือได้วิธีการใดวิธีการหนึ่งในเรื่องนั้นๆ  แต่สิ่งที่พวกผมเล่าให้ฟังบางเรื่อง  หรือในส่วนที่ผมเล่า ผมได้ประมวลสรุปประสบการณ์อาจจะตั้งแต่ก่อนการที่จะมาทำการศึกษาที่ มรภ.นี้ด้วยซ้ำไป ทำให้คนฟังสามารถพบทางลัดและใช้ทางเดินนี้ก้าวสู่ความสำเร็จดังที่พวกเรามุ่งหวังได้อย่างรวดเร็ว  เพราะอีกประเด็นหนึ่งของนักพัฒนา ก็คือ การเรียนรู้และสามารถหาทางลัดสู่การพัฒนาในงานของเราได้ ซึ่งเป็นการประหยัดเวลาและทรัพยากรที่จะต้องใช้

          ขอเป็นกำลังใจให้กับชาวยุทธศาสตร์รุ่นที่ 3 ทุกๆ คน และคิดว่าแต่ละท่านต่างก็มีความรู้ความสามารถที่หลากหลาย คงรวมพลังและเดินทางสู่ความสำเร็จได้ทุกคน และต้องดีกว่าพวกผมอย่างแน่นอน ท้ายสุดของบันทึกนี้ แม้จะได้เล่าและย้ำกับพวกเราชาวยุทธศาสตร์การพัฒนาไว้แล้วก็ตาม แต่ก็ยังจะขอนำมาเขียนบันทึกอีกครั้งหนึ่ง   สิ่งนั้นก็คือการที่จะใช้กลยุทธ์ หรือทำอะไรก็ตาม อย่าลืมและควรตระหนักไว้เสมอก็คือ "นักกลยุทธ์ ต้องมีคุณธรรม" นะครับ    

          วีรยุทธ  สมป่าสัก       18/12/48

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 10037
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น(2)

              ผมว่านักพัฒนาต้องละเอียดอ่อน และมองชุมชนในมุมมองเดียวกับชุมชน และสำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ "คุณธรรม"

มีพี่ชายผมบอกว่า "ไม่มีคุณธรรม ก็ต่ำคน" ครับผม

ให้กำลังใจครับ

     ขอบพระคุณที่ร่วมแสดงความคิดเห็นครับ  คุณธรรมและจริยธรรม  สำหรับผมคิดว่า อยู่สูงกว่าระดับของกฎ  ระเบียบ หรือกฎหมายที่มีอยู่โดยทั่วๆ ไป เราจึงเห็นความวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้  ...เพราะเขาวัดกันแค่ระดับกฎ....ซึ่งตั้ง..กำหนด..แก้ได้ ทำให้มีหลายมาตรฐาน...ในสังคมไทยครับ