ต้นไม้ ต่อสู้กับวิกฤตและเอาตัวรอดได้ยังไง

IS
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ยามเมื่ออากาศหนาวเย็น ต้นไม้ก็ผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ ยามเมื่ออากาศอบอุ่น ฝนตกชุ่มช่ำ ต้นไม้ก็เบิกบาน ใบก็เบ่งบานเต็มต้น จะทุกข์จะสุข มันก็ยังยืนหยัดต่อสู้ต่อไป :)

วันนี้อากาศเริ่มๆ หนาวๆ นิดๆ ประมาณ 19 องศา การนอนหมกตัวในผ้าหม่หลังจากที่เมื่อวานไปพบซุปฯมา ทำให้ตัวเป็นขนดีจริงๆ หุหุ แต่มีแดดอยู่บ้าง เลยไม่รอช้า ไปปฏิบัติภาระกิจข้ามปี เพื่อนำของขวัญมาฝากเพื่อนๆ G2K

มาอยู่ออสเตรเลีย ก็ดั้นมาอยู่ในเมืองที่ไม่มีหิมะ และออกจะเป็นเมืองที่หน้าตาเหมือนบ้านนอกของเมืองไทยเลยทีเดียวเชียว ถ่ายรูปยังไง้ยังไง ก็เหมือนผู้เขียนมาเรียนหนังสือในต่างจังหวัด ฮ่าฮ่าฮ่า

การถ่ายรูปแต่ละทีทำให้ต้องมีการจัดฉากให้เหมือนถ่ายรูปที่เมืองนอก จนเพื่อนๆ ก็งงๆ กันไปตามๆ กัน

เฮ้ย...เราอยู่เมืองนอกกันนะ ทำไมต้องถ่ายรูปให้เหมือนเมืองนอก

แต่พอถ่ายๆ ไปเพื่อนๆ ก็คิดเหมือนผู้เขียนในที่สุด ก็คนไทยหัวดำๆ ถ่ายรูปฉากหลังเป็นต้นไม้ เป็นบ้านไม้ชั้นเดียว ฮ่าฮ่า บางรูปที่มีฝรั่งหัวทองประกอบฉาก จะถือว่าประสบความสำเร็จ

ก็เป็นเรื่องขำๆ ของผู้เขียนและเพื่อนๆ เวลาถ่ายรูปเล่นกันไป

แต่สิ่งที่ผู้เขียนพยายามถ่ายที่ใช้ความอดทน รอ ร้อ รอ นานมากๆ ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ แต่ก็พอใจในระดับนึงแล้วล่ะนะ

คือ

ผู้เขียนตั้งใจจะถ่ายต้นไม้อยู่ต้นนึง

แฮะๆ งง สิ งง

ต้นนี้พอดีเวลาเดินผ่านแล้วรู้สึกว่าสวนทั้งสวน มีต้นนี้แหละที่ดูจะมีสีสัน มีการเปลี่ยนแปลง และมีหลากหลายอารมณ์มากกว่าเพื่อน

ที่ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะถ่ายไม่ทันตอนใบมันเป็นสีเหลือง ส้มเต็มต้น

ที่พอใจก็เพราะค่อนข้างจะเห็นความเปลี่ยนแปลงแล้วล่ะ

ทำให้รู้สึกว่า ฤดูที่แตกต่างกัน นอกจากทำให้สภาพอากาศแตกต่างกันแล้ว ต้นไม้ก็ต้องปรับตัวเอง สร้างความแตกต่างเพื่อให้สามารถยืนหยัดต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงได้ แล้วเราล่ะ...มีการปรับตัวต่อสู้กับมรสุมชีวิตยังไงกันได้บ้าง

แต่อย่างนึงก็คือ ทุกข์ สุข มันจะวนเวียนไปมาให้เราได้สนุกสนานกับชีวิตเสมอๆ ล่ะนะ

มาดูภาพกันดีกว่า

july 2006

September 2006

March 2007

June 2007

^__^

เทคนิค

ผู้เขียนถ่ายภาพแรกในเดือนก.ค. 2549 แล้วจำจุดที่ยืน และต้นไม้ข้างๆ อ้างอิงไว้ (ยังไม่มีขาตั้งกล้องใช้) แล้วพอถ่ายครั้งต่อๆ มาก็ยืนที่จุดเดิม แต่จากที่ถ่ายๆ ระดับพื้น ยังไม่ค่อยเท่ากัน เพราะอาศัยจำจุดอ้างอิงเอาเอง

แสงของแต่ละเวลาปรับยากจัง เพราะบางทีก็ย้อนแสง บางทีก็โอเค แต่เพราะต้องการมุมเดิม จึงไม่ได้หลบแสง และไม่ได้แต่งใน Photoshop 

จึงได้ภาพออกมาเป็นแบบที่เห็นนี่ล่ะค่ะ

^___^

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน G' day mate



ความเห็น (18)

เขียนเมื่อ 
  • ฝีมือไม่ธรรมดาเลยหลานแนน
  • จองตอนงานแต่งงานนะ
  • จะให้ช่วยถ่าย พ่อเจ้าสาว ฮ่าๆๆๆๆ
  • ขอบคุณครับ
เขียนเมื่อ 
สวัสดีลุง P
แหมๆๆๆๆๆๆ
จะแต่งงานกับพ่อเจ้าสาว เอ้ย... กับเจ้าสาวที่ไหนจ๊ะ
เอาแบบถ่ายแล้วสวยขึ้น ถ่ายแล้วแก่ตามธรรมชาติ หรือว่าถ่ายแล้วไม่ให้รู้ว่าถ่ายใคร ฮ่าฮ่าฮ่า
ทำได้นะ สั่งมา อิอิ
^___^
เขียนเมื่อ 
  • เอาแบบถ่ายแล้วหล่อขึ้นได้ไหมครับ
  • ฮ่าๆๆๆๆๆ
เขียนเมื่อ 

ลุงขจิตหล่อเต็มอั้นแล้วล่ะ หล่อกว่านี้ไม่ได้แล้ว เย้ๆ

^__^

ขอชมความตั้งใจ ติดตาม ถ่ายรูป ของน้องแนน

ยอดเยี่ยมค่ะ

สัวสดีค่ะน้องแนน

  • ครูอ้อยไม่ได้ทักทายน้องแนนตั้งนานโขเลยค่ะ
  • วันนี้เข้ามาชมเชยว่า...เยี่ยมจริงค่ะ
  • ต้นไม้..เก่งกว่าคนนะคะ

ว่ามั้ย

เขียนเมื่อ 

สิ่งที่ได้เห็น ได้มาจาก

ความตั้งใจ ความอดทน การรอคอย

..

น้าแนน ทำได้

เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะพี่หมอ P
ขอบคุณค่ะ
ยังอยากได้รูปใบไม้สีเหลืองทั้งต้น แต่ปีนี้ไม่ทัน มันร่วงไปซะก่อน ต้องรอไปถึงปีหน้าอีกค่ะ
^___^
เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะครูอ้อย P
ขอบคุณค่ะ 
นานโขจริงๆด้วยค่ะ นานนนนนนมั่กมากกกกก
แต่ถึงจะนาน แต่ก็รอคอยครูอ้อย และตามอ่านบันทึกครูอ้อยเสมอนะคะ 
ต้นไม้ยืนหยัด สู้แดด ฝน ลมแรง และปรับตัวให้รับกับทุกสภาพของอากาศได้ค่ะ

 

 

คนยังมีท้อ อ่อนแรงบ้างค่ะ

 

แต่ก็สู้คะ ก้าวไปข้างหน้าได้ด้วย ต้นไม้ยืนอยู่กับที่ อิอิ

 

^___^

เขียนเมื่อ 
สวัสดีจ้าตาหยู P
ความตั้งใจ อดทน รอคอย ก็แต่เรื่องพวกเนี่ยล่ะ
เรื่องอื่นๆ ยังต้องฝึกฝนความอดทนให้มาก
...
แต่ก็ต้องทำให้ได้จ้า
^__^
เขียนเมื่อ 
สวัสดีครับ 

เอกนะครับ

พอดี search เจอจาก google ครับ

(search เกี่ยวกับ Wollongong ครับ)

P.S. พี่ครับอยากคุยด้วยครับ มีคำถามจะถามครับผม
        พอดีกำลังจะไปเรียนที่เมืองนี้ครับ

สวัสดีครับคุณอิส (ทราบว่าชื่อแนนแต่อยากจะเรียกอีสทั้งๆที่รู้ว่าไม่ใช่ครับ ฮิๆๆๆ) สบายดีไหมครับ

  • เห็นหัวข้อ เลยทำให้อยากจะไปดึงตะกอนที่ได้กลั่นมาบ้างแล้ว เผื่อจะได้ร่วมกันแลกเปลี่ยนความทึ่งที่มีต่อต้นไม้ร่วมกัน กับพี่น้องตรงนี้ครับ
  • เชิญอ่านแลกเปลี่ยนได้ที่ รู้เขารู้เรา ชีวิตและแง่คิดจาก "ต้นไม้"
  • ถ่ายภาพได้สวยนะครับ กะได้แม่นครับ ขออนุญาตเก็บภาพที่คุณเอามาให้ดูนะครับ เผื่อจะเอาไปลองจำลองดูนะครับ ว่าเป็นอย่างไร
  • ขอบคุณมากๆ เลยนะครับผม
เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะเอก P
ถามเรื่องอะไรดีล่ะคะ
^___^
เขียนเมื่อ 
สวัสดีค่ะคุณเม้ง P
  • เรียกอะไรก็ได้ค่ะ ดีซะอีก เรียกแปลกกว่าชาวบ้านจะได้จำได้ ฮ่าฮ่า
  • ไปอ่านเรื่องแง่คิดจากต้นไม้แล้วค่ะ ต้นไม้ หรือสัตว์โลกอื่นๆ ที่อยู่รอบๆ ตัวเรา มักจะให้แง่คิด มุมมองที่เราสามารถนำไปประยุกต์ใช้พัฒนาได้เสมอนะคะ (อีกความคิดนึง ก็นึกถึงหนังจีน ที่ชอบเอาท่าต่อสู้มาจากธรรมชาติ)
  • มีเพื่อนเคยจะทำ Algorithum ของต้นไม้ ดูน่าสนใจดี (คงจะยากเชียว) แล้วก็มีคนทำเรื่อง Ant เรื่อง Bee แล้ว (เกี่ยวกับคอมฯ)
  • ถ้าคุณเม้งจำลองรูปได้ความว่ายังไง เอามาให้ดูด้วยนะคะ
  • ขอบคุณค่ะ

^_____^

เขียนเมื่อ 
^^ 

ถามเรื่อง uni ครับ

แล้วก็เรื่องเมืองครับ

มีแต่คนบอกว่า ลำบาก T T

P.S.  ช่วยแอดด้วยนะครับ oonle(@)hotmail.com

         มีเรื่องอยากรู้เยอะเลยครับ 

        ขอบคุณครับ

คุณแนนชอบอารมณ์ ตอนเดือนไหนมากที่สุดเอ่ย

ผมชอบตอนเดือน กันยา นะ  ปลายฝน ต้นหนาว ดูแล้วสดชื่น ไม่เหงาจนเกินไป

ดูต้นไม้ก็เห็นสัจธรรมได้เหมือนกันนะครับ  เพราะฉะนั้น รีบๆ ใช้ชีวิตให้คุ้มก่อนจะร่วงหล่นจากต้นดีกว่า :-)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้า OONLE

ส่ง e-mail ไปแล้วมันเด้งกลับ

Add แล้วแต่ก็ไม่เห็นเห็นเลย

เอาไว้ถามในบล๊อกก็แล้วกันนะ

 

เพราะเรื่องลำบาก มันก็ลำบากทั้งนั้นล่ะ แต่เตรียมใจมาก่อนจะดีกว่า เพราะน้องๆ ที่มาจะร้องกลับบ้านท่าเดียว ถ้าปรับตัวได้ ก็อยู่ได้ล่ะ

 

^___^

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจานเจษ P

ถ้าเป็นตอนอยู่เมืองไทย จะชอบเดือนธ.ค. เพราะอากาศหนาวดี เป็นเดือนเกิด จึงดูจะมีเหตุให้กินปาร์ตี้บ่อยๆ มีปาร์ตี้ทั้งเดือน วันเกิดตัวเอง วันพ่อ วันรัฐธรรมนูญ วันเกิดน้อง วันเกิดเพื่อน วันคริตมาส ฉลองสิ้นปี ปีใหม่ และเพื่อนๆ ก็พากันแต่งงานกันเดือนนี้อีก เลยทำให้รู้สึกเป็นเดือนที่สนุกสนาน

แต่ถ้าเป็นตอนมาอยู่ออสเตรเลีย เดือนธ.ค. จะเป็นเดืนอที่เงียบเหงาที่สุด ผู้คนหายหมด วังเวงเลยล่ะ

 

แต่อารมณ์ของเดือนไหนๆ ถ้าได้อยู่กับคนที่เรารัก ก็มีความสุข ไม่เหงาหรอก ฮือๆ แต่อยู่นี่คนเดียว เหงาทุกเดือนเลย

 

ถ้าต้นไม้พูดได้ จะพูดอะไรนะ คงบอกว่า "อยากเดินไปดูโลกกว้างบ้างจัง"