ประเด็นแบบนี้ผมเขียนในบันทึกเพื่อเตือนใจตัวเหมือนกัน ก็เป็นประเด็นที่อ่อนไหว สุ่มเสื่ยงต่อการเข้าใจผิด บางทีคำว่า "ไม่มี" หรือ "ไร้" สาระ    ก็เป็นคำพูดเพื่อบอกนิยามของสิ่งหนึ่งอย่างไร้ความปราณีเสียเหลือเกิน

ไม่มีมาตรฐาน ในโลกของการเรียนรู้หรอกครับ คำว่า "ไม่มี หรือ ไร้สาระ" เพียงเพราะเราเกิดมามีทุนไม่เท่ากัน การมองสิ่งหนึ่งตาม Model ของคนจึงต่างกัน เป็นแบบนั้นเอง

หากโลกของความรู้เปิดกว้าง ไพศาล องคาพยพของความรู้ย่อมต้องเปิดกว้างตาม

เรียนรู้ตามอัธยาศัย ตามใจที่รักจะรู้ สร้างบรรยากาศที่ปรองดอง นี่คือ "อิสระ"ที่แท้จริง และเป็นแนวทางการเรียนรู้ที่หลุดพ้นจากกรอบ

บางคนบอกว่า แหม..นายเอกเขียนบันทึกสุดท้ายนั่นเข้มจัง!! ไม่ได้เข้มและเครียดเลย เพียงแต่ชี้ให้เห็นความเป็นจริงที่เราต้องยอมรับ ความหลากหลาย หากเราทำใจไม่ได้ตรงนั้น ปิดบล็อกไปทำอะไรที่ชอบดีกว่า...เป็นการเรียนรู้เพื่ออยู่กับสังคมหลายนัคราที่ดีเลย ยิ่งฝึกยิ่งฝน ก็ยิ่งแหลมคม

แต่การตีคำว่า "อิสระ" อย่างที่เขียนเน้นย้ำว่า ไม่ใช่อิสระจนเลยเถิดและส่งผลต่อการใช้ทรัพยากรโดยรวมของเรา อยากให้อิสระภายใต้การดูแลทรัพยากรที่มีจำกัดเช่น Gotoknow 

อย่างไรก็ตาม ขอให้ทุกท่านมีความสุข ความสบายใจในการเขียน และเขียน เพื่อสร้างมิตร สร้างองค์ความรู้ที่ผสมผสานใหม่ๆ ผ่าน Blog ให้มีชีวิตและชีวา

ตามข้อความตอนหนึ่งที่อาจารย์wwibul เขียนไว้

"ความบันเทิงแบบไร้สาระ มักทำหน้าที่เป็นกาวเหนียว เป็น "โซ่ข้อกลาง" ให้เกิดความเป็นชุมชน ได้ดีพอสมควร แม้จะเป็นเพียง "ความว่างเปล่า" ในเชิงของเนื้อหา"

และ

"ความงดงาม อยู่ที่สมดุล ระหว่างความเงียบและเสียง ที่สอดคั่น ประสานกันพอดีนั่นต่างหาก"

ขอรวบรวมบันทึกที่เขียนประเด็นนี้เพื่อการเติมเต็มครับ