ขอบคุณอาจารย์แอมป์กับอาจารย์เพชรากรครับ

อาจารย์แอมป์: กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ในช่วงที่เริ่มทำงาน ผมเคยเป็นเหมือนศิราณีประจำบริษัทครับ ก็เลยได้เห็นเรื่องราวจากชีวิตของคนอื่น เป็นวิธีเรียนลัดสำหรับประสบการณ์ชีวิตครับ (บันทึกเก่า: กัลยาณมิตร หนังสือ และการเรียนรู้ต่อเนื่อง)

ในแต่ละวัน คนเรามีเรื่องราวต่างๆ ผ่านเข้ามามากมาย แต่ใครเลือกหยิบอะไรไปใช้ได้ เป็นความสามารถเฉพาะตัวครับ สามารถฝึกได้ ส่วนจะฝึกหรือไม่ หรือได้ผลอย่างไรนั้น ก็คงเป็นเรื่องเฉพาะตัวเช่นเดิมครับ

ตอนนี้ เมืองไทยจัดเป็นสังคมของผู้สูงอายุตามนิยามของสหประชาชาติแล้ว คือมีจำนวนประชากรเลยวัยเกษียณอายุเกินกว่า 10% ในอีกสิบห้าปีข้างหน้า ตัวเลขนี้จะเพิ่มเป็น 20% ครับ -- ถึงตอนนั้น อายุผมก็ยังไม่เลยวัยเกษียณ ซึ่งคงจะขยับขึ้นไปจาก 60 ปีแล้ว หวังว่ายังมีคนเห็นค่าให้ทำงานอยู่ การจัดสวัสดิการของรัฐเพื่อผู้สูงอายุ จะเป็นภาระเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก (บันทึกคุณหมอนนทลีซึ่งเขียนได้ดีมาก: รวมเรื่องเล่า "เตรียมพร้อมสู่สังคมผู้สูงอายุ" ที่รัฐสภา และข้อเขียนจาก Thailand Forum)

ยิ่งกว่านั้น อัตราการเกิดลดลง ขนาดของครอบครัว ลดลงจาก 4 เหลือ 3 ทำให้ลูกหนึ่งคน ต้องมี productivity เท่ากับพ่อ+แม่ จึงจะสามารถ maintain productivity ของประเทศไว้ในระดับปัจจุบันได้ อันนี้จะเป็นปัญหาหนักในอนาคตครับ เราไม่มีเวลาจะเสียไปกับเรื่องเหลวไหลอีกแล้ว ต้องรีบทำในสิ่งที่ต้องทำ และสร้างคนรุ่นใหม่ขึ้นมา 

อาจารย์เพชรากร: ผมมีบล๊อกใช้ในบริษัทมานานแล้วครับ แต่มาที่ GotoKnow ด้วยวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน+มีกลุ่มเป้าหมายชัดเจนครับ บันทึกของผมไม่ใช่การสอน และไม่ค่อยมีเรื่องเจ๊าะแจ๊ะ ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะผมเป็นคนซีเครียด หรือฟอร์มจัด แต่เป็นเพราะมีเรื่องที่ต้องทำเยอะครับ ไม่ค่อยมีเวลา ผมขอใช้วิธีเขียนความคิดทิ้งเอาไว้นะครับ ส่วนท่านผู้ใดอยากนำไปใช้  ก็ตามสบายครับ

ขอนำเอา "เกี่ยวกับบล๊อก" มาเติมไว้ตรงนี้อีกทีครับ

การเป็นนายคน คือความรับผิดชอบ เมื่อมีลูกน้องแล้ว ก็ต้องเข้าใจว่ามีคนฝากผีฝากไข้ไว้กับตัวเรา ความสำเร็จของหน่วยงาน เป็นผลประโยชน์ร่วมกันของทุกคน

งานของนายจึงไม่ใช่เรื่องของตัวคนเดียวอีกต่อไป ความคิดของนาย กระทบต่อคนอื่นโดยนัยอันนี้ ตำแหน่งงานกับความเป็นนาย ไม่ใช่แค่ทางผ่าน

คนเป็นนาย มีอะไรที่ต้องทำอีกมากมาย นอกเหนือจากการสั่งการ

คุณภาพ-คุณค่าของคนเป็นนายนั้น มักจะวัดจากเรื่องที่ทำให้แก่คนอื่นเป็นหลัก เช่นความก้าวหน้าขององค์กร หน่วยงาน หรือลูกน้อง เมื่อไหร่ที่นายสนใจแต่เรื่องของตัวเอง นายนั้นก็หมดสภาพและศักดิ์ศรีของความเป็นนายไปในทันที

บล๊อกนี้มีอัตราการเขียนบันทึกต่ำ เนื่องจากไม่ต้องการจะฝืน เขียนเพื่อให้คิด ไม่ได้ต้องการจะให้เชื่อ หากท่านผู้อ่าน ทั้งลูกค้าประจำและขาจร สงสัยหรืออยากให้ผู้เขียนแสดงความคิดเห็นในประเด็นใด สามารถใช้เรียกบริการได้ที่ สอบถาม Conductor

บันทึกที่ปรากฏในบล๊อกนี้ เป็นงานสร้างสรรค์ที่มีลิขสิทธิ์ ผู้เขียนอนุญาตให้นำงานเขียนไปใช้-ทำซ้ำ-ส่งต่อ-เผยแพร่-ต่อยอด-ดัดแปลง และอนุญาตให้ใช้ได้ในการหาประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ตราบใดที่มีการระบุต้นทางแห่งงานสร้างสรรค์ที่ใช้ วิธีทีสะดวกที่สุดคือการเชื่อมโยงกลับมายังบันทึกต้นทาง ซึ่งเมื่อเชื่อมโยงแล้ว ให้ถือว่าได้รับการอนุญาตจากผู้เขียนซึ่งเป็นเจ้าของงานเขียนโดยปริยาย This work is licensed under a Creative Commons Attribution Works 3.0 License.