เรื่องการจัดการกับการทุจริต ผมคิดว่าผู้บริหารที่เป็นผู้บริหารจริงๆ เข้าใจเรื่องนี้ดีอยู่แล้วครับ ยิ่งอ่านเรื่องของคุณย่าศศินันท์ดอตคอมด้วยแล้ว ยิ่งแน่ใจว่าสิ่งต่างๆ ควรเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็นครับ

ผมเอามาเขียนเพื่อเตือนคนในรุ่นต่อไป ซึ่งหน้าที่การงานจะเติบโตขึ้นมาเป็นใหญ่เป็นโต และจะดูแลคนอื่นอีกมากมายในอนาคตครับ

การบริหารองค์กร องค์กรต้องมาก่อนใช่ไหมครับ ต้องมาก่อนตัวบุคคล-รวมทั้งตัวผู้บริหารด้วยซ้ำไป ถ้าไม่มีองค์กร ก็ไม่มีคนไม่ว่าหน้าไหนทั้งนั้น ไม่ว่าใครจะใหญ่โตขนาดไหน

อ.จตุพร: คำนี้เป็นคำแสลงครับ มีความหมายให้ไว้ในลิงก์แรกแล้ว (ฟรีแลนซ์)

ตัวผมเอง ทำงานประจำที่เดียว และรับเงินเดือนที่เดียว มีนายจ้างแห่งเดียว-ไม่รับงานกับบริษัทอื่นครับ แต่บางทีเป็นกรรมการหรือที่ปรึกษาให้กับส่วนราชการหรือองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรบางแห่ง พวกเบี้ยเลี้ยง เบี้ยประชุม หลังจากหักภาษีแล้ว ก็จะบริจาคเข้ากองทุนพนักงาน หรือทำบุญทำทานร่วมกับพนักงานครับ (เบี้ยประชุมไม่มาก แต่ภาษีมาก) งานพวกนี้ ผมถือเป็นงานฝิ่นเหมือนกันแต่ว่าไม่ได้เงิน

งานฝิ่นที่กินเวลามากที่สุดแต่ผมยินดีทำ คือการเขียนบันทึกและแสดงความคิดเห็นบน GotoKnow ครับ เรื่องนี้ต้องอยู่บนหลักการเดิม คืองานประจำไม่เสีย และผมเลือกได้ แฮบปี้ก็ทำ เบื่อหรือไม่มีใครเห็นค่าก็เลิก ไม่ต้องฝืนครับ ไม่มีหน้าตาหรือสถานะใดๆให้รู้สึกว่าต้องรักษา

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะครับ