กฏแห่งกรรม ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้น ถึงตัว “ กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นต้องตามสนอง ”

     วันนี้ ดิฉันนั่งทำงานอยู่ จิตประหวัดแวบไปถึงเหตุการณ์ระทึกใจ เหตุการณ์หนึ่ง ที่คิดดูแล้ว น่าตระหนกและระทึกขวัญเป็นอย่างยิ่ง เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น ครั้งเดียวในชีวิต แต่รอดพ้นมาได้ ก็คงด้วยบุญช่วยอีกนั่นล่ะค่ะ

       เหตุเกิดเมื่อหลายปีแล้ว เช้าวันหนึ่ง ดิฉันได้รับโทรศัพท์จากผู้จัดการโรงงาน ว่า เรามีปัญหาเรื่อง วัตถุดิบ ไม่เป็นไปตามเป้า คนงานต้องกลับครึ่งวัน ไม่มีของให้เขาทำ

     ดิฉัน ไม่ให้คนงานกลับ เราต้องฝึกอบรมเขาต่อในเรื่องการทำงาน จนหมดเวลา จึงจะให้กลับ  แต่มอบหมายให้ แผนกจัดหาวัตถุดิบ รีบไปติดต่อรับซื้อของโดยด่วน ในแผนกนี้ มีพนักงานทดลองงานหนึ่งคน ญาติเอามาฝาก บอกว่า ตกงาน แต่ท่าทางไม่ค่อยน่าไว่วางใจ จะไม่รับก็เกรงใจ ไว้เคราด้วย

     ตอนสาย ผู้จัดการโทรมารายงานว่า พนักงานผู้นี้ มีพฤติกรรม  ไปกว้านซื้อของ แต่มาบวกราคากับเราอีก 10%  เขามีหลักฐานว่า ทำอย่างนี้  มาพอสมควรแล้ว ดิฉัน  จึงตัดสินใจไปโรงงาน  เพื่อดูแลเรื่องนี้ ในตอนเย็น

    ขณะที่พูดโทรศัพท์ เราไม่ทราบว่า เขาแอบฟังที่เครื่องพ่วง มีท่าทีฮึดฮัด ไม่พอใจ เพราะเสียผลประโยชน์ ทุกคนเห็นกันหมด

   ดิฉันไปถึงโรงงาน 5 ทุ่ม ตรงเข้าห้องทำงาน รีบสะสางเอกสารก่อน  กลับไปบ้านพัก

   พอเงยหน้า ขึ้นมา ตกใจมาก ชายคนนี้ มายืนอยู่หน้าห้อง สีหน้าเครียด  แววตาแข็งกระด้าง ดิฉัน รีบทักทาย และเชิญนั่ง เขาบอกมีเรื่อง อยากคุยด้วยตอนนี้เลย

   เขาเริ่มว่า ไม่พอใจที่ดิฉัน สงสัยเขาเรื่องความไม่ซื่อสัตย์ และแก้ตัวต่างๆนานา ดิฉันรับฟัง ตอนหนึ่ง เขาพูดว่า รู้ไม๊ ตอนที่หนีเข้าป่า 14 ตุลาน่ะ เขาฆ่าคนไปหลายคนในป่าทุ่งขาแข้ง    แขวนคอด้วยนะ คนที่มาให้ร้ายหรือทำให้เขาโกรธน่ะ  เรื่องนี้ธรรมดาสำหรับเขามาก   ไม่รู้ว่า เรื่องแบบนี้  จะกลับมาหรือเปล่า  ผมกำลังทำใจเย็นคิดอยู่เนี่ย

   ดิฉันรู้สึกเหมือน มีน้ำเย็นจัดๆ ราดมาบนหัว ไล่ลู่ มาถึงปลายเท้า กลัวมากๆ  ตอนนั้นไม่มีใครเลยสักคน พยายามทำใจดีสู้เสือ กลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากลำบาก

   นึกขึ้นมาฉับพลันว่า เขามีลูกสาวเล็กๆหนึ่งคน 5 ขวบ เคยพามาหา เลยพยายามพูดถึงครอบครัว ภรรยา ลูกสาว โน้มน้าวสุดชีวิต ให้เขา ใจอ่อน เห็นแก่ลูกตาดำๆเถอะ อย่าทำบาปเลย  สักพัก ดูแววตาอ่อนลงไป ตัวหายเกร็ง  ดิฉัน พยายามใช้จิตวิทยา พูดให้เขา สบายใจขึ้น ว่าไม่ได้มาเอาผิดอะไรทั้งนั้น    และขอไม่ไห้โกรธใครๆด้วย     เขาเดินกลับออกไปช้าๆอย่างครุ่นคิด

    วันรุ่งขึ้น เขาไม่มาทำงาน  ลาไป2-3วัน  พวกพนักงานคนอื่นดีใจ  ไม่ค่อยมีใครอยากคุยด้วย บอกกลัว พอสิ้นเดือน เขาลาออกไป

    อีก 2 ปีต่อมา ได้ข่าวว่าเป็นมะเร็งตาย ก็คงเป็นผลจาก การฆ่าคนมาหลายคน  และยังชอบข่มขู่คน ให้เขากลัวเป็นประจำนั่นเอง  แถมยังสูบบุหรีจัด กรรมเลยตามสนอง น่าเสียดาย  การศึกษาดี จบนิติศาสตร์ด้วย

    ผลจากการทำกรรมดี กรรมชั่ว เป็นเรื่องมีจริง ไม่ใช่เรื่องงมงายค่ะ